RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK
...

RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT. DEZE WEEK: PETER VANDENBEMPTEen gespierd duimpje uit Ghana kreeg het Astridpark recht op de banken: Frank Acheampong, een bliksemschicht op de linkerflank. Eén brok vuur, gretigheid en enthousiasme. Groter kan het contrast met de gearriveerde prépensionné van vorig seizoen, Milan Jovanovic, niet zijn. Al heeft Acheampong nog veel werk om de statistieken van de Serviër te benaderen. Kracht en snelheid zijn twee grote troeven in het moderne voetbal, de Ghanees van (ongeveer) negentien bezit ze allebei. Direct in zijn spel, recht op doel af en - tegen Charleroi zeer opmerkelijk - een goeie voorzet, met overzicht. Acheampong gaat natuurlijk nog een paar keer uit beeld verdwijnen en er zijn (in de Champions League) wel een paar ploegen die beter verdedigen dan Charleroi, maar met ook Bruno aan de overkant heeft Anderlecht wel snelheid, acties en diepgang op de flanken. En voorzetten die komen. Aan bevoorrading zal het de nieuwe centrumspits straks niet ontbreken. Komt het dan toch nog goed met Mats Rits? Tegen Club Brugge was hij al sterkhouder op het middenveld, in Kortrijk stuurde hij het naar zuurstof happende KV Mechelen naar een welgekomen overwinning. Een heerlijk zuivere baltoets, links en rechts, snelle dribbels, een mooie speler. En netjes in de pas voor het defensieve werk. De verstandhouding met die andere vaardige voetballer Cordaro is prima. En Rits scoorde, voor het eerst sinds die dag in oktober vier jaar geleden. Twee goals bij zijn debuut, zoals Rik Coppens hem had voorgedaan in '46. De Lukaku van het Kiel, kopte de krant. Een onrealistisch hoog verwachtingspatroon was het (kwalijke) gevolg. De frêle schouders van de middelbare scholier konden de last (van het stevige contract) niet dragen. Een lichamelijke en een mentale kwestie, luidde het toen. Bij Ajax heeft Rits het eerste niet gehaald, maar wel de schaduw gevonden die de jonge voetballer nodig had om zich voort te ontwikkelen. Hij is nu nog maar twintig, nog ruim de tijd voor een herkansing op het hoogste niveau. Na een half jaar zoeken bij KV lijkt hij klaar voor een sleutelrol op het middenveld van Harm van Veldhoven. Met twee loopgrage krachtpatsers als De Witte en Destorme een ideale combinatie. Achterin heeft Biebauw het vertrouwen van de club nog niet beschaamd en voorin moet Mokulu straks renderen: KV Mechelen zal ook dit seizoen weer de betere middenmoter zijn. Brammetje moet hangen. Weinig fraai, de manier waarop Bram Verbist uit het spelersbestand wordt gewist. Een familie-Vereniging met bepaalde waarden - zoals Cercle Brugge zich graag profileert - onwaardig. Er bestaan betere (en regelmatiger) doelmannen dan Verbist en het staat Cercle vrij om er zo een te halen. Of je die (Joris Delle) dan moet gaan huren in Nice is een andere vraag, soit. Maar na 7 jaar dienst had Verbist de boodschap wel al in juni mogen krijgen, nu rest hem weinig tijd voor een oplossing. Verbist is gelukkig een taaie. Van bij Beerschot afgegleden naar Tienen en Eendracht Aalst, maar zijn plek in de hoogste klasse netjes terugverdiend. En ook zijn eigen Quick-hamburgerincident met Glen De Boeck heeft Verbist overleefd. Enige mentale veerkracht is hem dus niet vreemd. Ze zal van pas komen. Een waarschuwing voor Bergen en Enzo Scifo: vooraf had ook niemand het rampseizoen van Westerlo en Cercle Brugge voorspeld. Een sterke eerste helft tegen Charleroi, maar toch verloren. Niet eens de mindere van Standard, maar weer verloren. Voorin laten de aanvallers veel liggen - Shlomi Arbeitman is alweer niet de scorende spits die hij in Israël was - en achterin wordt het minste foutje afgestraft. En zo staat Bergen met 1 op 15 alleen laatste. Bij Cercle kunnen ze getuigen dat zo'n slechte start in het hoofd en de benen slaat. Het is voorlopig niet de zomer van de aanvoerder van Zulte Waregem. Net als voor zijn ploeg geldt: het kan veel beter. De fauw was vorig seizoen defensief onverzettelijk en combineerde dat met veel offensieve impulsen. Nu lijkt hij nog niet helemaal bevrijd van de commotie van de voorbije weken. Door het Europese ijs gezakt in Eindhoven en ook thuis tegen Nicosia een moeilijke avond met aan het eind een kapitale fout bij de gelijkmaker. En ook in Brugge was De fauw een helft lang onherkenbaar. Gelukkig voor het erg wisselvallige Zulte Waregem is er nog Sammy Bossut. Topvorm. Ervoor gezorgd dat de Europese afgang tegen PSV niet op het scorebord zichtbaar was en met een handvol goeie saves in de competitie de puntenoogst voor Essevee aanvaardbaar hoog gehouden. Dat geeft de vicekampioen alvast tijd om zichzelf terug te vinden. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT