PLUS Davi-dodelijk Pollet

De avonturen van Kuifje in het Zwarte Land, een Belgische spits, de stiel geleerd in Frankrijk, bij Lens, en in minder dan een jaar met stip bovenaan op de verlanglijst van Lokeren en Peter Maes. Hamdi Harbaoui mag vertrekken. David Pollet is een Sturmer, een no-nonsensspits. De kortste weg naar doel is rechtdoor, de kortste weg naar een doelpunt is zelf trappen. Snel, sterk, een knal in de linker, slimme plaatsing voor doel, goed kopspel, wel beter op de tegenaanval dan op de korte ruimte. En samenspel is tijdverlies. Maar wel al elf goals voor Charleroi: het verschil tussen knokken in de kelder of surfen op de fijne golven van de middenmoot.
...

De avonturen van Kuifje in het Zwarte Land, een Belgische spits, de stiel geleerd in Frankrijk, bij Lens, en in minder dan een jaar met stip bovenaan op de verlanglijst van Lokeren en Peter Maes. Hamdi Harbaoui mag vertrekken. David Pollet is een Sturmer, een no-nonsensspits. De kortste weg naar doel is rechtdoor, de kortste weg naar een doelpunt is zelf trappen. Snel, sterk, een knal in de linker, slimme plaatsing voor doel, goed kopspel, wel beter op de tegenaanval dan op de korte ruimte. En samenspel is tijdverlies. Maar wel al elf goals voor Charleroi: het verschil tussen knokken in de kelder of surfen op de fijne golven van de middenmoot. Felicitaties ook voor de minst gemediatiseerde coach in de hoogste klasse: Felice Mazzu. Niet simpel met Mogi Bayat die in de coulissen nog zijn zeg wil doen. Een trainer met een idee, een doorgedreven analyse van de tegenstander en slimme tactische zetten. In Genk ging de deur wel teleurstellend hermetisch dicht, maar Charleroi kan echt goed voetballen met Milisevic, Kebano en Kaya op het middenveld. En de altijd sobere maar nuttige Ederson in de schaduw. Kaya is alweer zo'n heel slimme transfer van Willy Reynders: een winnaar met goeie voeten en de juiste mentaliteit en ervaring. Keurig overeind gebleven in het gekkenhuis van de nar Abbas Bayat en er de voorbije drie jaar een completere voetballer geworden. Jammer voor Charleroi en voor Mazzu: zonder Kaya en Pollet is het weer herbeginnen. Met Cristo Redentor aan den einder, boven op de Corcovado in Rio, schakelt Anthony Vanden Borre een paar versnellingen hoger. Verbluffende prestatie op Sclessin: secuur in het verdedigen, geconcentreerd en scherp in de duels, stevige detente, soepele lenden, zuivere techniek en een enorme motor. In zo'n topdag een rechtsachter op het niveau van de betere Rode Duivels op sterker bezette posities bij de nationale elf. Vanden Borre 2.0 coacht, vermaant en moedigt zijn ploegmaats aan. De Anderlechtspeler met het meeste initiatief. Tegen Zulte Waregem waren de offensieve impulsen voor de rust nog bescheiden. Erna stormde hij opnieuw de flank op en af en hapte de Waregemse defensie naar adem. Zijn retraite in de goot heeft hem zichtbaar deugd gedaan. Nu komt het moeilijkste: het managen van de lof en van de teleurstelling als Marc Wilmots hem tegen Ivoorkust over het hoofd ziet. Of gaat dat tegen die tijd niet ernstig meer zijn? Het vuurwerk is in Gent blijkbaar al met Kerstmis afgestoken. Of beter: massaal ontploft zoals destijds in Enschede. De harde hand van Mircea Rednic, zijn Oostblokaanpak en directe communicatie waren precies wat de woelige Buffalokleedkamer nodig had. Maar ergens ligt de grens en die heeft Rednic in zijn voortvarendheid (?) toch overschreden. Overleg met de bazen moet vóór de communicatie en zelfs afgeserveerde spelers verdienen respect. David Hubert is mogelijk onvoldoende voor het middenveld dat Rednic voor ogen heeft, maar een modelprof met een contract voor vier jaar die in de kern van een Belgische subtopper altijd van waarde is, zet je niet net voor Kerstmis uit de stal. En het medisch bulletin van een speler zonder toestemming in de pers gooien, is gewoon misdadig. Benieuwd waar Diogo - een speler met kapotte knieën, dixit Rednic - nog aan de slag kan. Voorts mag ook Pirez vertrekken (in Bergen wel in de basis), zijn de drie spitsen opgeteld er nauwelijks één waard en wordt Frank Boeckx naar de uitgang begeleid. Een schoonmaakoperatie met een krachtige hogedrukreiniger is dat. Eén die zeker nodig is bij AA Gent, maar wel ongelukkig uitgevoerd en gecommuniceerd. Ik hou van de onverschrokken rebel in Rednic, maar hier moet Michel Louwagie hem toch eens fors op zijn plaats zetten. Als goeie communist gaat hij dat zeker begrijpen. En intussen is Yassine El Ghanassy weggewandeld, geklasseerd als hopeloos geval. Gelukkig staan de betere clubs uit de Premier League te dringen om hem over te nemen. Wat een toestanden. Als een valschermspringer zonder parachute, zo stort Genk naar beneden. 6 nederlagen in 7 wedstrijden, dat zijn PO3-cijfers. Het uitstekende eerste deel van het seizoen maakt dat de ploeg en de trainer een kijk door die harde cijfers verdienen. Köteles en Koulibaly out doet de defensie wankelen, Kara is plots z'n cool kwijt, Tshimanga staat veel verkeerd. In het midden zijn Camus en Gorius zoekende in plaats van leidende spelers, en Hyland lijkt soms het lopen verleerd. Van de flanken komt nauwelijks wat en Jelle Vossen ligt leeg gevochten over de rand van de loopgraven. En dan is Genk niet meer een onklopbare Europese falanx, maar een kwetsbare soldaat zonder nog veel wapens. En bij die schaarse momenten zit het dan ook niet mee, dat valt wel vaker samen. OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE