PLUS De grinta van Anderlecht

Wat we zondagavond tegen Club Brugge zagen, was het beste van Anderlecht dit seizoen: grinta, duelkracht, alles erin gooien, van bij de aftrap. Al in de eerste minuut zag je Gohi BiCyriac doorjagen op Mathew Ryan. Met Cheikhou Kouyaté op het middenveld als exponent van de drive. Fysiek werd er wel veel gegeven, dat zag je na de rust. Op deze manier kan je geen acht wedstrijden spelen, het is zoeken naar een balans tussen kracht en techniek. En dit vraagt om bevestiging in een uitwedstrijd, want thuis wint Anderlecht al een tijdje alles. Het bewijst ook dat je het met op papier een ondertal op het middenveld - Youri Tielemans en Kouyaté tegen drie Brugse middenvelders - kan halen, ook al viel Cyriac soms wel wat terug. En het bewijst ook dat je in play-off 1 geen conclusies kan trekken, want elke week moet je ze dan herzien. Hoe dan ook, Anderlecht greep zijn laatste strohalm.
...

Wat we zondagavond tegen Club Brugge zagen, was het beste van Anderlecht dit seizoen: grinta, duelkracht, alles erin gooien, van bij de aftrap. Al in de eerste minuut zag je Gohi BiCyriac doorjagen op Mathew Ryan. Met Cheikhou Kouyaté op het middenveld als exponent van de drive. Fysiek werd er wel veel gegeven, dat zag je na de rust. Op deze manier kan je geen acht wedstrijden spelen, het is zoeken naar een balans tussen kracht en techniek. En dit vraagt om bevestiging in een uitwedstrijd, want thuis wint Anderlecht al een tijdje alles. Het bewijst ook dat je het met op papier een ondertal op het middenveld - Youri Tielemans en Kouyaté tegen drie Brugse middenvelders - kan halen, ook al viel Cyriac soms wel wat terug. En het bewijst ook dat je in play-off 1 geen conclusies kan trekken, want elke week moet je ze dan herzien. Hoe dan ook, Anderlecht greep zijn laatste strohalm. Geen conclusies trekken tenzij deze: zonder de extra grinta die Standard nodig had tegen Anderlecht en Anderlecht tegen Club wint Zulte Waregem zijn matchen. Tot dusver de enige met zes op zes, in Genk en tegen Standard. Nog minder dan vorig jaar zou je verwachten dat de ploeg meedoet, maar kijk. Knap werk van Francky Dury, die zei dat hij met zijn nieuwe ploeg klaar zou zijn tegen de play-offs. Dat bleek niet in de bekerfinale, misschien een teken dat het onder druk presteren nog moeilijk is, maar wel nu. Zonder Mbaye Leye en JensNaessens, vorig seizoen de uitblinkers in de play-offs, maar mét IdrissaSylla en TheoBongonda. Op kwaliteit, met een volledig fitte kern. Ik denk dat Club bibberend naar de Gaverbeek komt. Wie de jeugd van Lierse die uit de academie van Guillou komt zaterdag bezig zag, kan alleen maar tot de conclusie komen dat we onze jeugdopleiding moeten herdenken. Mannen die hun opleiding kregen op blote voeten en tot vorig seizoen geen elf tegen elf speelden, tikten het Gentse middenveld helemaal kapot. Het plezier droop eraf, de wedstrijdmentaliteit was top. Toen ik Thomas Caers aansprak over Theo Bongonda, zei hij dat hij nog niet eens de beste was. Ik dacht: wow, dat belooft. Bij Gent wilden ze indertijd niet meer dat spelers minivoetbalden, het zou hen beletten om de lange oplossing te zien. Maar vandaag moet je ook de korte oplossing vinden en dat doen die mannen. Zo'n technische beheersing! Slechts twee van de laatste zes wedstrijden gewonnen, tegen Anderlecht puur op wedstrijdmentaliteit, en daarna al een zware fysieke terugval. En die zette zich vrijdag door. Vijf dagen recuperatie waren niet voldoende. Pas in de 86e minuut een bal tussen de palen, dat zegt veel. Verkeerd schoeisel voor MichyBatshuayi, een middenveld dat met een man minder in de Gaverbeek verdronk. Als Guy Luzon wat wilde halen in Waregem, al was het maar een puntje, had hij toch daar moeten bijsturen. Maar daar is hij blijkbaar te koppig voor. Eiji Kawashima maakte nu ook een foutje, de ploeg viel uit mekaar. Het is nu van moeten in Genk, een ploeg die niet gaat blijven verliezen. De Limburgers hadden wel veel meer recuperatietijd, maar hebben geen thuispubliek meer om twaalfde man te spelen. Het geheim van deze play-offs ligt in het juist weten te doseren van kracht en kwaliteit in alle wedstrijden. Club is daar zondag niet in geslaagd, het werd afgebluft in duelkracht, inzet en agressiviteit. Ik vind het zeer moeilijk om de waardeverhouding tussen Anderlecht en Club in te schatten. In Brugge werd het 4-0, in Brussel 2-0 en nu 3-0. De flow waarvan je de voorbije weken dacht dat die Club naar de titel zou loodsen, kreeg een knak en plots komt weer een andere vaststelling naar boven: dat het vooral werkvoetbal is bij Club en iets te weinig pure kwaliteit. Ze gaan in deze play-offs nog een zeer sterke Vadis Odjidja nodig hebben. Mircea Rednic slaagde er in Lier niet in om zijn ploeg als ploeg op het terrein te brengen. In Luik lukte het hem vorig jaar wel, in Gent niet. Als je dan in de reactie achteraf de spelers schoffeert, is het moeilijk. De eerste taak van een trainer is er een ploeg van maken die met mekaar speelt. Want er is kwaliteit in Gent, er is veel geïnvesteerd in spelers, ondanks de bouw, en er zijn jongens die willen vechten om te tonen dat ze maar net play-off 1 misten... Hoe goed de bedoelingen van de top ook zijn, dat voorzitter en manager zich nog maar eens in de kleedkamer lieten zien, ondermijnt de autoriteit van de trainer. Terwijl ze net in Gent toch veel, zo niet alle heil verwachten van een coach. Maar: Francky Dury, TrondSollied, BobPeeters, Víctor Fernández, MirceaRednic... Het is er altijd te weinig. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT