PLUS Silvio Promo

Een met vakkennis geregisseerde soort autopromospot van Silvio Proto op Daknam. Zeker niet zijn beste seizoen door fysieke ongemakken en gebrek aan stabiliteit in de defensie voor hem. Daar is een doelman op termijn altijd het slachtoffer van. Maar in Lokeren was Proto weer de topkeeper die vorig jaar hoofdaandeelhouder was in de moeizame strijd om de titel. Autoritair in zijn strafschopgebied, lenig als een kat en verbluffende reflexen op de doellijn: goed voor twee extra punten voor Anderlecht. De druk op bondscoach Marc Wilmots om hem mee te nemen naar Brazilië wordt opgevoerd. Op basis van zijn kwaliteiten moet Proto mee, maar de derde doelman is met grote voorsprong het minst gebruikte lid van een selectie. Proto had onder Georges Leekens geen zin in een afzondering om nadien werkloos in de tribune te zitten, dan vraagt Wilmots zich terecht af of hij het nu wel wil: vijf weken van huis voor een bijrol. Voor een ambitieuze doelman die altijd basisspeler is bij Anderlecht en ...

Een met vakkennis geregisseerde soort autopromospot van Silvio Proto op Daknam. Zeker niet zijn beste seizoen door fysieke ongemakken en gebrek aan stabiliteit in de defensie voor hem. Daar is een doelman op termijn altijd het slachtoffer van. Maar in Lokeren was Proto weer de topkeeper die vorig jaar hoofdaandeelhouder was in de moeizame strijd om de titel. Autoritair in zijn strafschopgebied, lenig als een kat en verbluffende reflexen op de doellijn: goed voor twee extra punten voor Anderlecht. De druk op bondscoach Marc Wilmots om hem mee te nemen naar Brazilië wordt opgevoerd. Op basis van zijn kwaliteiten moet Proto mee, maar de derde doelman is met grote voorsprong het minst gebruikte lid van een selectie. Proto had onder Georges Leekens geen zin in een afzondering om nadien werkloos in de tribune te zitten, dan vraagt Wilmots zich terecht af of hij het nu wel wil: vijf weken van huis voor een bijrol. Voor een ambitieuze doelman die altijd basisspeler is bij Anderlecht en die zelf ook nog nummer een is geweest bij de Rode Duivels, is dat niet vanzelfsprekend. Wilmots waakt er (terecht) over dat het groepsproces niet wordt verstoord en pas als hij er zelf van overtuigd is dat Proto zich in die rol kan schikken, zal hij mee kunnen. Opvallend trouwens hoe groot het verval weer was bij Anderlecht in vergelijking met de complete prestatie tegen Club Brugge. Collectief, zeker voor de rust, maar ook individueel bij Kouyaté, Mbemba of Tielemans. Mitrovic was zijn slome, sloffende zelf, rijp voor een wissel, maar wel bepalend met een knappe goal: echt een raadsel, die jongen. Maar als paars-wit echt titelkandidaat wil zijn, moet het buitenshuis in elk onderdeel van het spel veel beter. De Genkse jeugd ging voorop in de verzoening van de gefrustreerde fans met hun ploeg. De beste match van RC Genk in maanden. Kwetsbaar achterin, maar met drang naar voren, hoog druk op de bal, vlotte combinaties en lef. PieterGerkens was uitstekend op het middenveld. Altijd in positie, klaar kijkend, slim de ruimtes vindend, vlot in de combinatie en met uitstekende lange ballen het spel verleggend. En voorin liep Siebe Schrijvers met zelfvertrouwen te voetballen. Combineren, versnellen, dribbelen, diep gaan en slim bewegen rond de zestien: heel erg goed. En een echte spitsengoal als bekroning. Een prijs kan Genk niet meer winnen, de jeugd ervaring laten opdoen kan wel. Misschien moet Sandy Walsh er ook bij. De scheidsrechters zijn tegen Standard (volgens Luzon), veel strenger voor Club Brugge dan voor andere ploegen (volgens Preud'homme) en ze zijn bang van grote ploegen (volgens Dury). Met de start van de play-offs is ook het grote geschut op de spelleiding weer bovengehaald. In Luik sluit Luzon zich probleemloos aan bij een overtuiging van vele jaren al aan de Maas: Standard mag geen kampioen worden. Een complot, quoi. De trainer van de Rouches ging met zijn verklaringen over de scheidsrechter en insinuaties over hun integriteit ongehoord ver. Benieuwd of voorzitter Duchâtelet hem op de vingers tikt. Met ook een club in Engeland zou hij kunnen weten dat je er daar niet zo goedkoop mee wegkomt. Dat Standard nu al twee weken op een rij pech heeft met cruciale beslissingen, dat is een feit. En dat mag worden gezegd, maar daar houdt het op. Van den Brom ging vorig jaar ook al pijnlijk uit de bocht en daar is hij bij Anderlecht intern over aangepakt. Ook een feit: net als vorig jaar zijn er te veel fouten gemaakt en in een minicompetitie met weinig foutenmarge wegen die zwaar door. Inconsequente inschatting van 'vergelijkbare' fouten is de coaches een doorn in het oog. De nieuwe aanpak straks met een databank kan helpen, maar het zal de discussie niet doen stoppen. Geen fout is dezelfde, een mens (de ref) oordeelt in een fractie van een seconde. Wie dat niet wil aanvaarden, moet niet aan sport doen. Overigens bepalen de spelers zelf of een ref de kans krijgt om goed te fluiten. Zij bepalen de sfeer op het veld, samen met de trainers langs de lijn. In Waregem was die slecht en cynisch: vanaf minuut één werd elke beslissing aangevochten. Dan ben je als scheidsrechter kansloos. Focussen op fouten van de spelleiding is ook veel gemakkelijker dan oorzaken zoeken in de eigen ploeg. Club Brugge liet een verdiend punt liggen omdat het kinderlijk simpel werd uitgespeeld in de slotminuut en tegen tien man. En omdat Lestienne bijvoorbeeld zijn scherpte voor doel van vorig jaar in de play-offs niet terugvindt. En Standard won niet in Genk omdat het veertig minuten belabberd stond te voetballen en nadien pech had bij de afwerking. Maar ik maak mij geen illusies: het worden nog vijf lange weken voor de scheidsrechters. En tegelijk moet het plan om de arbitrage te professionaliseren snel worden doorgevoerd. Het niveau moet omhoog, de top veel breder gemaakt, zodat België weer refs met internationale ervaring op het hoogste niveau krijgt. Dat helpt in de stresserende mallemolen van PO1. OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE