PLUS Thorgoud Hazard

Een afscheid in stijl, daar wil de Gouden Schoen nog een keer voor gaan. Opvallend hardnekkig al op Standard, op het randje, een mix van grinta en frustratie, maar wel een goeie prestatie in een elftal dat het moeilijk had. En zaterdag tegen Lokeren een heerlijke demonstratie van zijn hele talentenpalet. Stevig op de been, versnelling bal aan de voet, kwieke dribbels, vernuftige passing, veel diepgang en zeer doelgericht. Zijn schoten zijn hard en zuiver: een geweldige goal voor de 1-0. Thorgan Hazard was de aanjager en de leider van een toch weer opvallend soepel draaiend Zulte Waregem. Amper een week nadat collectief de grafrede over Essevee was uitgesproken, speelde het voor de rust weer het voetbal dat de fusieploeg populair maakt: snel combinatievoetbal op basis van uitstekend positiespel. Voorin was Idrissa Sylla alweer de perfecte vervanger voor Mbaye Leye: slim lopen, goed kaatsen en wegdraaien en gepast opduiken voor de goal. Z...

Een afscheid in stijl, daar wil de Gouden Schoen nog een keer voor gaan. Opvallend hardnekkig al op Standard, op het randje, een mix van grinta en frustratie, maar wel een goeie prestatie in een elftal dat het moeilijk had. En zaterdag tegen Lokeren een heerlijke demonstratie van zijn hele talentenpalet. Stevig op de been, versnelling bal aan de voet, kwieke dribbels, vernuftige passing, veel diepgang en zeer doelgericht. Zijn schoten zijn hard en zuiver: een geweldige goal voor de 1-0. Thorgan Hazard was de aanjager en de leider van een toch weer opvallend soepel draaiend Zulte Waregem. Amper een week nadat collectief de grafrede over Essevee was uitgesproken, speelde het voor de rust weer het voetbal dat de fusieploeg populair maakt: snel combinatievoetbal op basis van uitstekend positiespel. Voorin was Idrissa Sylla alweer de perfecte vervanger voor Mbaye Leye: slim lopen, goed kaatsen en wegdraaien en gepast opduiken voor de goal. Zulte Waregem is als een fopkaars: je mag zoveel blazen als je wilt, je krijgt ze niet definitief gedoofd. De Gaverbeek is dit seizoen een niet te nemen vesting: Anderlecht maakt maar beter de borst nat! Als een onaantastbare Afrikaanse koning deelt Cheikhou Kouyaté in play-off 1 de lakens uit op het middenveld van Anderlecht. Een gouden zet van Besnik Hasi. Een staaltje van verbluffend atletisch vermogen dat het maandenlang wankele en zoekende centrum spierballen, duelkracht en loopvermogen heeft gegeven. Met onstilbare honger raast Kouyaté als een wervelwind over het veld, alomtegenwoordig in de recuperatie en met zijn zevenmijlslaarzen stormt hij seconden later alweer onvermoeibaar mee naar voren. Naast hem kan Youri Tielemans rustig voetballen en met overzicht en kunde ballen versturen. En achteraan staat de defensie veel minder onder druk dan voordien. Massimo Bruno dribbelde, sprintte en scoorde tegen RC Genk weer als in zijn beste dagen. En op de rechtsachter koppelt Anthony Vanden Borre zijn onversneden klasse aan leiderschap, concentratie en wijsheid (in de baard). De guitigheid is (gelukkig) gebleven, maar Vanden Borre toont een onvermoede vastberadenheid om kampioen te worden. En zo staat Anderlecht met de neus voor de eindstreep plots aan de leiding. Met dank aan een grote tactische discipline, sterke solidariteit en collectiviteit en duidelijke afspraken op en naast het veld. Met of zonder titel: felicitaties van de jury voor Besnik Hasi. Wat een tragische geschiedenis alweer, de ontknoping van het ongewenste kind play-off 2. Dat een ploeg die desnoods net niet helemaal aan de staart de reguliere competitie is geëindigd met een wel getimed sprintje zomaar Europa in kan: is er nu echt niemand die daar komaf mee kan maken? Voor Oostende (en Marc Coucke) was Europees voetbal een goeie grap, tot het ernst bleek en er te elfder ure nog een licentie werd aangevraagd. Daar heeft de UEFA zoals geweten altijd oren naar natuurlijk. Dat een ploeg in een competitie mag meespelen voor een prijs waarvan iedereen vooraf weet dat het hem niet kan aanvaarden, is al een goeie Belgische grap. En de andere ploeg - met licentie - KV Kortrijk: daar willen de spelers dan weer niet vooruit, want geen akkoord over de premies voor Europees voetbal. Dat hun supporters wel de moeite doen om nog een keer extra te betalen voor de match tegen Oostende, kan hen blijkbaar niet motiveren. Het is tenslotte hoog tijd voor vakantie, nietwaar. Pijnlijk allemaal. Oostende heeft zijn plicht gedaan tot de finish, maar had wel beter zijn huiswerk moeten maken en ervoor moeten zorgen dat het met alles in orde was. Kortrijk heeft zich na toch weer een goed seizoen van zijn smalste kant laten zien en dat is niet goed. De Pro League noemt het een 'accident de parcours', maar het is gewoon het resultaat van een slechte formule. Het enige goeie is dat de nummer vier van PO1 straks gewoon Europa in mag. Zo hoort het ook. ... maar niet om de titel te vieren voor Standard, zoals die vrolijke Espinoza jaren geleden. Wel uit wanhoop om de gemiste kans(en). Tegen Anderlecht en Club Brugge er genoeg gehad om te winnen en nu al de titel te vieren, maar de klasbakken gaven niet thuis. Batshuayi in Brussel, Carcela op Sclessin. De peperdure investering van Roland Duchâtelet heeft gerendeerd toen het nog niet hoefde (in het najaar) en is spectaculair gedevalueerd toen het er echt toe deed (in de play-offs). Maar dertien punten uit de laatste twaalf matchen: dan is het verval langer en dus structureel geweest. GuyLuzon zou zijn ploeg laten pieken in de eindronde: dat is alvast niet gelukt. Een laatste ommekeer kan nog altijd, maar als Standard straks weer in die verfoeide Europa League terechtkomt, traint Luzon dan volgend seizoen Alcorcón? Of STVV? OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE