Op volle Tuuren

De frisse Kempenzoon stond te blinken na afloop van zijn allereerste én geslaagde wedstrijd als basisspeler bij Club Brugge. Tuur Dierckx heeft de Brugse harten al veel langer veroverd, maar zijn rol was er tot nu één in de schaduw en daar had hij het naar verluidt niet makkelijk mee. Met Tuur aan de bal veert het Brugse volk verwachtingsvol op: snelle beentjes, vinnige dribbels en elke actie aan honderd procent. Bovendien is hij perfect tweevoetig. Ook in de bijzonder moeizame eerste helft van Club tegen de versterkte Mechelse defensie kwamen de schaarse acties van Dierckx. Een half jaar KV Kortrijk - ook niet als basisspeler - heeft hem, dixit trainer Preud'homme, deugd gedaan en zo krijgt hij dit seizoen wat vaker een rol voor het voetlicht. In het aangekondigde rotatiesysteem moet dat kunnen.
...

De frisse Kempenzoon stond te blinken na afloop van zijn allereerste én geslaagde wedstrijd als basisspeler bij Club Brugge. Tuur Dierckx heeft de Brugse harten al veel langer veroverd, maar zijn rol was er tot nu één in de schaduw en daar had hij het naar verluidt niet makkelijk mee. Met Tuur aan de bal veert het Brugse volk verwachtingsvol op: snelle beentjes, vinnige dribbels en elke actie aan honderd procent. Bovendien is hij perfect tweevoetig. Ook in de bijzonder moeizame eerste helft van Club tegen de versterkte Mechelse defensie kwamen de schaarse acties van Dierckx. Een half jaar KV Kortrijk - ook niet als basisspeler - heeft hem, dixit trainer Preud'homme, deugd gedaan en zo krijgt hij dit seizoen wat vaker een rol voor het voetlicht. In het aangekondigde rotatiesysteem moet dat kunnen. De overwinning tegen KV Mechelen was voor Club belangrijker dan het ons wilde laten geloven. Met tegen Panathinaikos misschien wel de belangrijkste match van de zomer voor de boeg was een nieuwe afknapper een slecht idee. Want wie elke keer wel beter verdient, maar toch verliest, gaat onvermijdelijk twijfelen. Hans Vanaken heeft voor mij zijn start bij Club Brugge niet gemist. Zaterdag altijd typisch slim bewegen én goed druk zetten op de Mechelse defensie. In Athene was hij 25 minuten uitstekend, daarna een pak minder. Trouwens: samen spelen met Víctor Vázquez kan zeker, maar Preud'homme moet er wel goed op toezien dat de eergierige Spanjaard het ook wil. Ook Diaby is een goeie aanwinst die al snel zijn draai gevonden heeft. Nee, aanvallend heeft Club Brugge troeven genoeg om een middelmatige ploeg als Panathinaikos opzij te zetten. Enkel achteraan biedt het vreemd genoeg weinig garanties: snel in paniek en met een doelman die sterke saves afwisselt met verontrustende aarzelingen. De haan heeft gekraaid en Jordan Lukaku is klaarwakker aan het nieuwe seizoen begonnen. Yves Vanderhaeghe heeft blijkbaar de juiste snaar geraakt. Al een jaar of vier een haperende belofte met meer woorden dan daden, ondanks onmiskenbaar veel kwaliteiten. Maar (mogelijk) nu door scha en schande slimmer geworden, zeg ik onder voorbehoud. Twee sterke matchen, een assist en een geweldige goal. Positioneel is er nog werk. De concentratie vasthouden en over een langere periode constant blijven is de opgave. Maar zijn snelheid, volume en techniek zijn sterke troeven voor het aanvalsspel van een bekoorlijk en spectaculair gestart KV Oostende. De teleurstelling toch van het prille seizoensbegin. Malinwa geraakt voorlopig niet over de lat die een stuk hoger is gelegd. Een beetje pech, met twee uitmatchen - vorig seizoen ook al de achilleshiel - bij KV Oostende en Club Brugge. En ook ín de wedstrijden, met onder meer de ongelukkige owngoal van Paulussen. Maar KV zit voorlopig een eind verwijderd van het niveau van de laatste paar maanden van vorig seizoen, toen het vanuit een secure organisatie met enthousiasme, kracht, snelheid en aantrekkelijk voetbal net Europees voetbal miste. Keer op keer ook een kwaaie klant voor Club Brugge. Zaterdag voor de rust en tot de owngoal in principe ook nog, maar op een teleurstellende manier: heel laag in het veld met nagenoeg het hele elftal in of net voor de eigen zestien meter. En voetballend bracht Malinwa niets meer dan hopeloze lange halen richting de hulpeloze Veselinovic. Veel is er nochtans niet veranderd, al brengt Volkov voorlopig niet de offensieve impulsen van Obradovic. De revelatie van vorig seizoen, Sofiane Hanni, kwam nauwelijks aan de bal, Jens Naessens moest vooral achteruitlopen. En de rentree van onze nationale nummer drie, Jean-François Gillet, is vooralsnog aarzelend: in de lucht en bij het uitkomen. Ook daar had Mechelen met Wouter Biebauw een steunpilaar. Colin Coosemans hoeft dus nog niet te wanhopen. Heel Mechelen overigens niet. De voorbereiding is naar verluidt zwaar geweest en er is te veel kwaliteit (en een goeie coach) om straks geen gooi naar PO1 te doen. Een thuismatch tegen Moeskroen is ideaal om met vertraging dan toch uit de startblokken te schieten. Een jaar geleden was Moeskroen dé sensatie van de nieuwe competitie. De Franse kolonie uit Rijsel wervelde over de Belgische velden. Nu draagt Le Canonnier de hoop van de concurrentie in de strijd om het behoud. Vooralsnog met succes, want Moeskroen is een werf waarvan niemand de datum van oplevering kan voorspellen. Een jonge, onervaren ploeg die niet onaardig voetbalt, maar vooral een schrijnend tekort aan stootkracht heeft. De jonge Kroaat Jakolis verdrinkt in de spits, alle (te veel?) hoop rust straks op de schouders van Marko Scepovic. De weinig te benijden coach Janevski wacht bang op een teken van Pini Zahavi: versterking is (hopelijk) nog onderweg, publiek op de tribunes wellicht ook.