Antoine Colassin, BELGAIMAGE
Antoine Colassin © BELGAIMAGE

Plus

Terem Moffi

Hoe komt zo'n speler in Kortrijk, vraag je je af. KVK klopte dit seizoen thuis Anderlecht, Zulte Waregem en Standard en pakte een punt tegen Club. Tien op twaalf in de vier wedstrijden waar ze elk seizoen naar toeleven, dan heb je het echt uitstekend gedaan. Ze verloren thuis ook van RE Mouscron, Waasland-Beveren en Eupen; en KV Oostende grabbelde er een punt mee. Dan verdien je een pak slaag. Alles in het Guldensporenstadion heeft met focus te maken. Hebben we er zin in vandaag? Met Hervé Kage, Ilombe Mboyo, Jovan Stojanovic en nu ook Faïz Selemani hebben ze voetballers die alles of niks brengen, het blijft steeds afwachten. Maar aanwinst Terem Moffi brengt - eindelijk -zekerheid in de punt. Werkzucht, doelgericht en een uitstekende linker. Zinho Vanheusden en Simon Deli hadden met hem al meer dan hun handen vol. Hij kan, met Timothy Derijck als goeie leider achterin, de Kerels naar de Heizel brengen.

Jelle Vossen

Wie Essevee zeker niet door de halve finale naar de Heizel gaat loodsen, is de tegen Club niet speelgerechtigde Jelle Vossen. Goed onderhandeld door Club. Vossen leek er helemaal het voetbalplezier verloren en speeldood. Na één wedstrijd is hij evenwel opnieuw springlevend. Als een jong veulen dartelde hij rond in het Regenboogstadion. Hij scoorde twee keer, eigenlijk hadden het er vier moeten zijn. Het leek alsof hij al jaren met Cyle Larin en Saido Berahino samen speelde, al dient gezegd dat Waasland-Beveren amper weerwerk bood. Essevee heeft met Vossen en Jean-Luc Dompé zeer bruikbare versterking binnengehaald. Nieuwe hoop op play-off 1 en een bekerfinale na een heel zwakke serie leeft ook in Waregem.

Antoine Colassin

Diogo Quierós depanneerde op rechtsachter, Lasse Sobiech debuteerde centraal en Nemanja Antonov is derde keuze als linksachter: met een nooddefensie naar het Astridpark trekken stond vroeger garant voor een afstraffing. Nu ging RE Mouscron nog bijna met een punt lopen. Eén schitterende ingeving van Colassin maakte het verschil. De loopbeweging, aanname met rechts, rug naar doel, vrij draaien met links, een tik om de bal goed te leggen en dan die perfect buiten bereik van Jean Butez plaatsen: het oogde simpel maar gebeurde zo snel dat het niet te verdedigen was. Pure schoonheid. Met Jérémy Doku en Francis Amuzu vormt hij eigenlijk de voorhoede van de U21, maar nood breekt wet. Anderlecht moet nu naar Gent en daar lijkt een mirakel nodig om in koers te blijven.

Min

Antwerp

Veel strijd en intensiteit, en dan is de Great Old op de afspraak. Wesley Hoedt organiseerde als van oudsher zijn defensie, Ritchie De Laet wordt steeds sterker als linksachter en Alexis de Sart en Faris Haroun hielden Ruud Vormer en Hans Vanaken aan de praat op een uitzondering na. Die werd hen fataal. Ook voorin werd af en toe ook hoog druk gezet. Sinan Bolat moest amper ingrijpen. En toch gingen ze de boot in omdat Dieumerci Mbokani, Ivo Rodrigues en Didier Lamkel Zé in de zak zaten bij Brandon Mechele, Simon Deli en Clinton Mata. Ze verloren zo goed als elk duel, zodat de Brugse wurggreep fataal werd. Koji Miyoshi werd immers ook weggeblazen door Eder Balanta. Heel opvallend dat Lior Refaelov op Club niet mocht opdraven. Zonder de geschorste Dieu wordt de bekerwedstrijd op KV Kortrijk aartsmoeilijk. Refaelov moet Antwerp maar verlossen zeker of verrast László Bölöni ons nog maar eens?

Standard

Thuis tegen Kortrijk zetten ze met tien tegen elf een achterstand nog om in winst, dankzij een ijzersterke fysiek en een stuwende twaalfde man. De meest imponerende prestatie van de Rouches dit seizoen. Op Kortrijk zagen we weer de veel mindere kant van de Luikenaars: traag, inspiratieloos, zonder inzet, het leek wel een verplicht nummer. Slechts na de inbreng van Mehdi Carcela kwam er een flauwe reactie, maar ook Arnaud Bodart deelde in de malaise en zo kreeg KVK snel zekerheid over de winst. Michel Preud'homme keek nog maar eens moedeloos toe vanaf de bank, want ook hij piekert zich een punthoofd hoe de beste met de allerslechtste prestaties worden afgewisseld. Na deze wanprestatie zullen zijn zorgen nog toenemen. Rood-wit is de Jekyll and Hyde van deze competitie.

RE Mouscron

De ploeg dobbert rond als een haveloos bootje op een woelige zee. Coach Bernd Hollerbach stuurt al weken zijn kat, niemand die weet of hij echt ziek is, dan wel gewoon geen zin meer heeft om op de duiventil die Le Canonnier is te letten. Rudi Vata neemt de honneurs waar, maar ook hij lijkt in een doolhof te verdwalen. Getuige daarvan het rustinterview met assistent Lamine Cissé. Die vertelde dat nummer 18 - hij kende Stipe Perica niet bij naam - zou worden gewisseld en vervangen door ... 'een andere speler'. Hij was diens naam even kwijt. Die wissel gebeurde uiteindelijk zelfs niet, pas rond het uur kwam Marko Bakic. Is het dan verwonderlijk dat Excel aan 0 op 12 zit?