-

Malinwaggel

Alsof KV Mechelen in volle sprint richting play-off 1 ineens vol in de remmen gaat: drie nederlagen in het nieuwe jaar, negen goals tegen en voor de kerstvakantie was er ook al een 1 op 12. Vreemd dat Malinwa nog altijd in de race blijft. Cercle Brugge had vorige week al de laatste sacramenten gekregen, maar Mechelen blies de palliatieve patiënt genereus nieuw leven in met een desastreuze start. De nochtans betrouwbare Arjan Swinkels was er de exponent van met twee pijnlijke missers, maar het was een collectief falen waarbij het elftal de basiswaarden van de club waarmee het nu al anderhalf jaar in de moeilijkste omstandigheden verbazend presteert, verloochende. Er was te weinig scherpte en het voetbal was slordig, traag, ideeënloos, balverliezen stapelden zich op.

Met matchen in Charleroi en tegen Anderlecht speelt KV Mechelen zijn laatste troeven uit, waarbij dringend de organisatie weer op orde moet. En toch kan de Mechelse fan enkel tevreden zijn met het parcours dit seizoen bij de terugkeer op het hoogste niveau. Kavé heeft het met dit elftal zeer goed gedaan, de concurrentie uit Waregem en Charleroi bijvoorbeeld heeft meer kwaliteit (en middelen), maar Vrancken & co hebben zelf bij hun achterban (te?) hoge verwachtingen gecreëerd. Een realistische evaluatie hebben spelers en coach straks wel verdiend: ook zonder play-off 1 was dit een geslaagde comeback.

Esse-veeg teken

In vier dagen is Zulte Waregem al veel van tussen de vingers geglipt. De bekermatch tegen Club Brugge was pure propaganda voor het elftal van Francky Dury: met lef vooruit en goed gevoetbald, een glansrol voor die (offensief) geweldige linksback Gideon Mensah en Gianni Bruno én voor Sammy Bossut. Zijn wegglijden bij de beslissende goal van Charles De Ketelaere was symbolisch: het mocht niet zijn. Ook omdat Zulte Waregem zijn kansen niet benutte: Cyle Larin was een tijd een sensatie, maar is zijn vertrouwen voor doel kwijt. Negen competitiematchen geen goal, dat hakt erin bij een spits. Op Mambourg sneed de thuisploeg (met Fall) er veel te makkelijk doorheen, de nog piepjonge Ewoud Pletinckx wordt daar gemist, de vervangers naast Olivier Deschacht zijn minder. Dury noemde zijn ploeg fysiek en mentaal niet hersteld van de bekerklap tegen Brugge, een geldige verklaring. Deschacht kan rekenen, negen op negen is nu nodig, anders is het play-off 2. En Dury heeft daar een bloedhekel aan...

Kaveh Rezaei, BELGAIMAGE
Kaveh Rezaei © BELGAIMAGE

+

Hocus Doku(s) pats

Het kan vriezen en het kan dooien, het verhaal van Anderlecht dit seizoen. In een wedstrijd waarbij het vooraf als kansloos werd beschouwd, haalde paars-wit ineens het betere play-off 1-niveau. Met een piepjong, experimenteel elftal en nobele onbekenden op de bank. Geholpen door de gebarsten ruit op het middenveld van KAA Gent, maar toch vooral door een sterke prestatie, collectief en individueel. Met bovenaan de lijst uitblinkers Jérémy Doku, de 17-jarige Ghanese Belg uit Borgerhout die de dit seizoen (terecht) veelgeprezen Alessio Castro-Montes na de pauze helemaal dol draaide. Met ook Francis Amuzu die stappen heeft gezet krijgt het spel van Anderlecht stilaan vleugels. En voorts blijft Antoine Colassin als niet-gevormde spits verbazen met goeie looplijnen, slimme plaatsing, werkkracht, een goeie trap en scorend vermogen. Het past perfect in het horrorjaar van de recordkampioen dat net Colassin alweer twee maanden out is.

En nog in het soepel draaiend elftal van Anderlecht: Albert Sambi Lokonga die z'n gave techniek gebruikt om snel te voetballen, Peter Zulj die (ook wegens niet het hoogste tempo) veel recupereert, aanspeelbaar is en de opbouw verzorgt, Killian Sardella die na lange afwezigheid zowaar op de linksachter met lef en overtuiging stond te voetballen. Op deze manier is hopen op de top zes gewettigd, maar Frank Vercauteren weet: er zijn geen garanties.

(k)Ave(h)! Rezaei

Een statement van Charleroi, tegen een rechtstreekse concurrent en op een goed moment: eindelijk een overwinning in het nieuwe jaar. Met dank aan cruciale acties van doelman Nicolas Penneteau - al enkele weken in topvorm - en Dorian Dessoleil en de falende Cyle Larin, maar toch vooral aan Kaveh Rezaei. Drie fraaie goals: rustig oog in oog met Sammy Bossut, een klassekopbal en een gemeten trap. Mambourg heeft van de Iraniër opnieuw een (top)schutter gemaakt, die vijf procent die Club Brugge listig nog van zijn loon betaalt om hem nog drie keer aan de kant te houden, is een koopje. Tegen Club thuis was te hoog gegrepen voor Charleroi, en was de 0-0 gelukkig, in Genk viel het tegen. Maar Karim Belhocine heeft het post- Mazzu best voor elkaar: een stevig blok, een goeie mentaliteit, de herontdekking van Morioka op een andere positie, de verrijzenis van Bruno en Gholizadeh en een ijzeren defensie. Benieuwd of KV Mechelen Fort Mambourg heeft gesloopt...