Aster Vranckx, Belgaimage
Aster Vranckx © Belgaimage

Plus

David-Tsjakvetadze

KAA Gent draait vierkanter dan een tijd terug, de ruit op het middenveld wordt al eens verbrijzeld door de tegenstanders en de blessures van Laurent Depoitre en Roman Jaremtsjoek wegen zwaarder door dan gevreesd. Wie weinig of geen last heeft van dit vormdipje, is Jonathan David. In Eupen maakte hij twee mooie goals en de winnende treffer leidde hij in met een magistraal hakje. Bij Gent kijken ze daar al lang niet meer van op. Waar ze wel dolgelukkig mee zullen zijn, is de verrijzenis van Giorgi Tsjakvetadze. Na zijn blessure leek hij bij de weinige invalbeurten het voetballen verleerd. Ook in Eupen. Maar met die ene actie - diepgang en een pas op maat met zijn mindere linker op Alessio Castro-Montes - toonde hij dat talent toch bovendrijft. Een grote oef bij hemzelf en alle Buffalo's.

Amallah-Bastien

Standard speelde een volwassen en efficiënte wedstrijd in Genk. Arnaud Bodart had wel een paar knappe saves nodig, maar het was vooral door een ijzersterk middenveld dat Michel Preud'homme zich kon zitten verkneukelen op de bank. Selim Amallah was bepalend bij beide goals: zijn loopvermogen, duelkracht en onverdroten inzet maken hem tot het prototype van de moderne voetballer. Tegen Club werd hij nog belast met het schaduwen van Clinton Mata, maar in zijn vrije rol, vooral op links, is zijn nut voor het elftal ontelbare keren groter. Dries Wouters zal slecht geslapen hebben. Bij Standard weten ze ook al langer dan Samuel Bastien eenzelfde invloed op de ploeg heeft. Hij was sterk in het uitschakelen van Junya Ito en Théo Bongonda. Preud'homme miste een echte 'afbreker' op het middenveld, maar als Bastien, Gojko Cimirot en Amallah hun dagje hebben, is dat helemaal niet erg.

Vranckx-Hairemans

Een aangekondigde geboorte en een nieuwe verrijzenis Achter de Kazerne. Aster Vranckx combineerde in één wedstrijd al het goede wat hij voordien al in flarden liet bewonderen. Het was slechts wachten op die bevalling. Zijn doelpunt was de kers op de taart, de vergelijking met Axel Witsel lijkt helemaal niet overdreven. Hij had een groot aandeel in de heropstanding van de Maneblussers. Dat Geoffry Hairemans staalhard de eerste goal maakte, zal hem en gans yellow red veel deugd doen. Overbodig bij zijn Great Old leek hij ook in Mechelen weg te kwijnen, maar door de afwezigheid van Onur Kaya greep hij zijn misschien wel laatste kans.

Min

Jérémy Doku

Er wordt hard gewerkt aan een docureeks over Vincent Kompany en co, maar nu gaan ze hun focus vooral moeten richten op hun echte Doku: Jérémy. De laatste weken een gesel voor elke tegenstander. Natuurlijk kreeg hij tonnen aandacht, terecht, maar de vergelijking met Eden Hazard was overdreven. Hem nu met alle zonden van Israël overladen is dat ook. Hij is een speler met een flitsende actie, dito versnelling en net als Eden is hij op zijn best van links komend. Dat zijn de raakpunten. Maar hij zal nog flink wat boterhammen moeten eten om Eden te benaderen. Geen schande. Wel beter is hij in het terug verdedigen, zijn tomeloze inzet om bij balverlies een tandje bij te steken, werd hem nu fataal en iets te fel aangerekend. Maar de sprint en de tackle om Issa Kaboré terug te halen hebben we van Hazard nooit gezien. Als hij nooit nog recidiveert, is dit een grote stap in zijn carrière. Zonder de geschorste Doku gaat Anderlecht nog wel moeten uitzoeken van wie het gevaar nu moet komen. Tijd voor Marko Pjaca?

Waasland-Beveren & KV Oostende

Cercle was al honderd keer dood en begraven, maar Bernd Storck en zijn soldaten doen met een zes op zes de zenuwen door de keel van mensen in Beveren en Oostende gieren. Daar vestigen ze hun hoop vooral op het loodzware programma van de Bruggelingen, want zelf punten pakken is aartsmoeilijk. Waasland-Beveren voetbalt net iets beter dan KV Oostende, maar uiteindelijk loopt er elke keer iets mis. In Oostende keert met de overname en de kapitaalsinjectie hopelijk de rust weer. Geen excuses meer voor zeer flauwe sportieve prestaties, maar ze moeten aan zee wel hopen dat RE Mouscron zaterdag bij de les is, want Cercle gaat met veel zelfvertrouwen naar Le Canonnier.

STVV

Bij winst tegen Cercle dat buitenshuis nog niet won, waren ze op Stayen volop in de running geweest voor play-off 1, want op drie punten van Genk. Onder Milos Kostic, met een nieuw systeem en enkele spelers op een andere positie en de doorbraak van Facundo Colidio kwam er een nieuw elan, een grijs seizoen leek nog kleurrijk te eindigen. Was het zaterdag de onderschatting van de tegenstander, een gebrek aan focus of zelfverheerlijking? Feit is dat ze pas in minuut 86 Lennart Moser voor het eerst aan het werk konden zetten. Jammer voor geel-blauw en de jaarlijkse spanning rond de zesde plaats. Eén ploeg heeft zichzelf alvast uitgeschakeld.