Obbi Oulare, BELGAIMAGE
Obbi Oulare © BELGAIMAGE

Plus

Mega (T)Obbi !

Kan Obbi Oulare de Divock Origi van het EK volgende zomer worden? Michel Preud'homme koppelde zijn spits aan de Rode Duivels na een straffe goal en een beresterke prestatie tegen Antwerp: de bondscoach houdt hem in de gaten. Oulare is intussen 24, keer op keer heeft hij zijn coaches laten dromen over wat hij hun elftal zou kunnen bijbrengen, als zijn lichaam het toelaat. Even zo vaak zijn die dromen bedrog geweest, maar wie weet is 2020 het jaar van de definitieve doorbraak. Oulare was tegen het immer stugge Antwerp de perfecte targetspits. Zijn (nog maar tweede) goal was geweldig, maar Oulare trok ook sprintjes, won duels, hield de bal bij, was sterk in de combinatie... Avenatti, Cop en Oulare maakten ieder belangrijke goals, maar Oulare is potentieel veruit de betere spits. Als de Rouches Europees voetbal willen halen, is een fitte Oulare nodig. En, inderdaad, topfit, met wedstrijdritme en een korfje doelpunten is hij geen slechtere keuze als derde spits voor de Rode Duivels dan het eeuwige enigma Batshuayi of Benteke.

Standard was tegen Antwerp nu al voor de derde wedstrijd op rij collectief sterk, en ook verbeten in de strijd na de rust toen de Rouches te veel aan verdedigen dachten. Cimirot- Bastien is solide, Carcela lijkt een nieuw leven begonnen. Vanheusden is zijn dip te boven en Bodart doet week na week zijn gereputeerde familienaam alle eer aan. In december heeft een geamputeerd Standard veel weggegooid, maar het trekt met ambitie naar PO1.

Sint-Bern(ar)d hond

Het graf was al gedolven en de kist al dichtgespijkerd, maar ineens is Cercle Brugge rode lantaarn af. Negen op negen - en daarmee evenveel overwinningen als in de 24 matchen ervoor - is veel logischer dan het lijkt. Dat Cercle ondanks goed voetbal en een kwalitatief veel betere spelerskern dan Waasland-Beveren, KV Oostende en Eupen laatste stond, dát was niet normaal. Maar Bernd Storck lijkt wel de hond die de verloren en diepgevroren alpinist alsnog komt redden wanneer iedereen hem opgegeven heeft. Na elke tegenslag bleef hij vertrouwen uitspreken, vasthouden aan zijn principes en keikoppig zijn weg volgen en finaal is er weer hoop. De meest gepasseerde defensie houdt ineens twee keer de nul, prachtige doelpunten worden gemaakt ( Hoggas, Peeters) en speler ( De Belder) en ploeg verrijzen hand in hand. Gunstige voortekenen, Cercle zit in de flow, met AA Gent en Club Brugge - een derby om te overleven - volgen nu de beste twee ploegen in de competitie, maar niet één die durft beweren dat Cercle niet een puntje pakt.

Min

Dieumerci Mbo-kaniets

God is ook maar een mens en zo kan het dat de topschutter van Antwerp in de voorbije elf competitiewedstrijden enkel twee penalty's heeft omgezet (en ook twee gemist) en niet één veldgoal heeft gemaakt. En dan zit Antwerp gelijk in zijn - blijkbaar traditionele - dip na Nieuwjaar. Antwerp leunt zwaar op zijn topspits om het verschil te maken maar meer dan het niveau van Dieumerci Mbokani zit het probleem - zoals Steven Defour opmerkte - in de aanvoer. In Luik speelde hij in bijzonder ondankbare omstandigheden best een goeie wedstrijd met veel gewonnen duels en geslaagde acties, maar er werd hem niet één kans aangereikt. Alexis de Sart als meest vooruit geschoven man was een miscast, drie defensieve middenvelders een verkeerde keuze die pas na de rust werd gecorrigeerd. László Bölöni gaat buitenhuis enkel op de persconferentie achteraf vrolijk in de aanval, op het veld laat hij zijn ploeg vanuit de reactie voetballen. De spelers plooien zich voorbeeldig naar de tactische- en ploegdiscipline, maar ze willen voetballen. Antwerp heeft er de kwaliteiten voor om ook in Luik de strijd aan te gaan. Op de Bosuil mikte men in stilte op het allerhoogste en een sprintje met negen op negen is nu nodig: de ideale voorbereiding op de bekerfinale en PO1, want buiten de top-3 eindigen is geen optie.

Au revoir et Mercier

In Beveren gaan ze ontslagen trainers voortaan cremeren, al die zerken op het trainerskerkhof aan de Freethiel nemen echt teveel plaats in. Arnauld Mercier werd op Twitter bedankt voor zijn inzet, maar de bijhorende handjes wezen met de vinger naar de uitgang, inclusief ezelsstamp in de vorm van een vernietigend persbericht. Belangrijker dan de vraag waarom hij is ontslagen, is de vraag waarom hij is aangesteld? Waasland-Beveren wisselt altíjd van trainer wanneer het begint te waaien, maar wat moet dan een onbekende Fransman zonder veel adelbrieven en met enkel wat ervaring in de lagere reeksen? Vorige week in Brugge haalde hij al zijn spitsen naar de kant en in Mechelen zette zijn ploeg twee jaar later dan de bedoeling was de deur wagenwijd open. Maar of een andere coach met deze beperkte spelerskern veel beter had gedaan...? Zou het kunnen dat de club na al die jaren gevaarlijk dansen op het slappe koord er nu alsnog af tuimelt, terwijl een maand geleden het behoud al werd gevierd? Met de trouwe Dirk Geeraerd werden alvast geen extra kosten (op het sterfhuis?) gemaakt. Dat is al dat.