PLUS De ballenvanger Vanhamel(en)

Een (Beer)schot in de roos, de rentree van de traditieclub van Het Kiel op het hoogste niveau. Onverstoorbaar ging het door op het elan van de promotiefinale, met in Jan Breydel perfect uitgevoerd countervoetbal in een regie van dé attractie van het seizoensbegin: Raphael Holzhauser. Opvallend hoe de immer offensief denkende voetballer Hernán Losada een uitstekend defensief blok heeft neergezet met genadeloze verdedigers genre Prisjinenko. In doel staat een muur met Iron Mike Vanhamel. Met Westerlo en KV Oostende waren zijn eerste pogingen op het hoogste niveau bepaald schuchter, met Beerschot wordt dat vast en zeker een ander verhaal.
...

Een (Beer)schot in de roos, de rentree van de traditieclub van Het Kiel op het hoogste niveau. Onverstoorbaar ging het door op het elan van de promotiefinale, met in Jan Breydel perfect uitgevoerd countervoetbal in een regie van dé attractie van het seizoensbegin: Raphael Holzhauser. Opvallend hoe de immer offensief denkende voetballer Hernán Losada een uitstekend defensief blok heeft neergezet met genadeloze verdedigers genre Prisjinenko. In doel staat een muur met Iron Mike Vanhamel. Met Westerlo en KV Oostende waren zijn eerste pogingen op het hoogste niveau bepaald schuchter, met Beerschot wordt dat vast en zeker een ander verhaal. Intussen zijn de vraagtekens achter de naam van Holzhauser - gaat het niet te snel in 1A? - alvast verdwenen. Het heeft niet het uitzicht van de gracieuze spelmaker, maar hij is wel een complete voetballer met voorop natuurlijk een geweldige traptechniek. De afwerking tegen Club was ronduit subliem. In een weekend dat kreunde onder een bedroevend technisch niveau bij veel van onze topclubs, was Holzhauser een schitterende briljant. En voorin blijkt ook Noubissi de stap naar 1A moeiteloos te zetten. De enige (sub)topploeg die van bij de start op de afspraak is. Trouw aan de principes van Belhocine en Mambourg: collectief, defensieve discipline, fysiek paraat, duels op de rand en voorin rekenen op het vernuft van Morioka en Gholizadeh en het scorend vermogen van Rezaei. Charleroi voetbalde zeker niet beter dan Leuven, maar het vormt een onverzettelijk blok. Doelman Penneteau lijkt elk jaar te oud voor een basisplaats maar staat pal, het duo Dessoleil- Willems staat centraal achterin als een huis, Kayembe is de ontdekking als linksachter en de transfer van de onverslijtbare Guillaume Gillet is een voltreffer. En voorin is de symbiose tussen de Iraanse klasbakken Gholizadeh en Rezaei perfect. Schoonheidsprijzen worden niet uitgedeeld: het elftal voetbalt naar het beeld van de zeer gewaardeerde coach Belhocine. De tijdelijke leidersplaats is een mooie beloning. Het heeft de (Franse) trainer van Standard wellicht pijn aan de ogen gedaan: het bedroevende technische niveau van de 'topper' op Sclessin (en een dag eerder ook al op de Bosuil). Uitvoetballende verdedigers leverden hopeloze gevechten met de bal, ook spelers die in het verleden blijk hebben gegeven van kwaliteit zoals Laifis of Lucumí. Vojvoda moet straks meer dan vijf miljoen kosten voor Italiaanse gegadigden, maar kreeg geen bal bij een ploegmaat. Vorige week liet Marc Brys Cuesta doelbewust alle vrijheid aan de bal. Maar ook hoger in het veld was het speuren naar een soepele baltoets. Het gespierde middenveld van Hannes Wolf stond defensief pal, maar er vertrok geen enkele bruikbare bal richting spitsen. De Genkse trainer had het probleem van de verdedigende wanorde van een week eerder opgelost, maar het voetbal van Genk heeft wel dringend wat genie nodig. Bongonda had dat in een betere tweede helft als enige. Voorts geraakte - ook bij Standard - niemand met een individuele actie voorbij z'n tegenstander. En het nieuwe spitsenduo Dessers - Onuachu staat overduidelijk nog in de steigers. En bij Standard blijft het grootste genie vooralsnog aan de bank gekluisterd. Het moet wel heel erg gesteld zijn met Mehdi Carcela dat Montanier op zoek naar een goal zowaar Duje Cop op de flank posteert. Hoger in het veld was Raskin dan weer moeizamer aan de bal en Cimirot is sowieso niet de man die het elftal zal doen draaien. En voorin blijft Avenatti een onbeantwoorde vraag, Standard bidt dat Oulare finaal ooit zorgenvrij de eerst spits van de Rouches kan worden. Hij is het symbool, maar lang niet de enige oorzaak van de tragische start van AA Gent : Igor Plastoen. Vorig jaar een solide, betrouwbare verdediger, nu telkens in de buurt wanneer in wedstrijden van Gent doelpunten vallen. Helaas ook in eigen doel. Op de Bosuil was hij te slap in het duel met Mbokani, eerder zwalpte hij tegen Sint-Truiden en KV Kortrijk. Maar het Gentse falen is collectief, ook de dure Ngadeu wankelt en daarvoor draaide de ruit vierkant, tot het onder Bölöni ook een vierkant werd, dat ook niet rond draaide. Het ontbreken van Jonathan David is maar een deel van het verhaal. Gent creëert nog nauwelijks wat, Jaremtsjoek is opnieuw een twijfelende spits en Kleindienst had een bijzonder schimmig debuut. De invalbeurt van Depoitre ging onopgemerkt voorbij en het opportunistische stapel-slotoffensief was er één van de wanhoop. Het bestuur heeft met het doorsturen van de populaire Thorup zichzelf, opvolger Bölöni en de ploeg zwaar onder druk gezet. Het Gentse volk is woedend, het oordeel voor het tribunaal zal genadeloos zijn.