Plus Lukastaar Nmecha

Topprestatie van de centrumspits van Anderlecht tegen Antwerp. Ideaal aanspeelpunt bij de veelvuldige tegenaanvallen van paars-wit: balvast, ijzersterk in de duels en bijzonder actief in de voortzetting. Nmecha was de kapstok waaraan Anderlecht zijn aparte aanpak had opgehangen. De Duitse Engelsman beschikt niet over de fijnste techniek maar brengt wat Kompany vorig seizoen van Roofe hoopte te zien: werkkracht, beweging, loopvermogen en af en toe een assist of een goal. Nmecha is intussen zonder discussie de nieuwe nummer één in de spits. En rond hem was Percy Tau vinnig en beweeglijk, betrokken bij zowat alle gevaar van Anderlecht. De Zuid-Afrikaan rechtvaardigt de verantwoordelijkheid die hij van Kompany krijgt en ontpopt zich tot een belangrijke speler. Net als uiteraard Hendrik Van Crombrugge, onverwoestbare rots in de vaak nog te woelige branding achterin bij Anderlecht....

Topprestatie van de centrumspits van Anderlecht tegen Antwerp. Ideaal aanspeelpunt bij de veelvuldige tegenaanvallen van paars-wit: balvast, ijzersterk in de duels en bijzonder actief in de voortzetting. Nmecha was de kapstok waaraan Anderlecht zijn aparte aanpak had opgehangen. De Duitse Engelsman beschikt niet over de fijnste techniek maar brengt wat Kompany vorig seizoen van Roofe hoopte te zien: werkkracht, beweging, loopvermogen en af en toe een assist of een goal. Nmecha is intussen zonder discussie de nieuwe nummer één in de spits. En rond hem was Percy Tau vinnig en beweeglijk, betrokken bij zowat alle gevaar van Anderlecht. De Zuid-Afrikaan rechtvaardigt de verantwoordelijkheid die hij van Kompany krijgt en ontpopt zich tot een belangrijke speler. Net als uiteraard Hendrik Van Crombrugge, onverwoestbare rots in de vaak nog te woelige branding achterin bij Anderlecht. En voorts werkten de flanken Amuzu en Bundu ontroerend hard maar waren ze bepaald ongelukkig in hun acties. In schril contract met de opvallende debutant Mukairu, die niet enkel energiek verdedigde, maar ook met lef en flair voetbalde. En een knappe goal maakte. En intussen is Vincent Kompany een trainer als een andere: één die rekening houdt met de tegenstander, zijn aanpak en tactiek verandert als dat nuttig is en realistische wissels doorvoert om een resultaat vast te houden. En dat is goed nieuws voor Anderlecht. ... raasde door het hem vertrouwde Jan Breydelstadion. Sinds het eind van de zomer knarsetandend gedegradeerd tot invaller maar dankzij een voorbeeldige mentaliteit en hard labeur op training opnieuw in de gratie van coach Vrancken. En Storm was zijn herkenbare zelf: jagen, lopen, dreigen, acties maken en bepalend zijn met een slimme kopbal voor de scorende Schoofs. Chapeau voor de collectieve prestatie van KV Mechelen in bijzonder moeilijke omstandigheden. Veerkrachtig na de dubbele achterstand met twee 'ex'-Bruggelingen sterk centraal achterin, de spierballen van Van Damme op de middenstrook en de slimme klasse van Steven Defour. Geen sinecure tegen Vormer, maar slim en aanwezig, met opvallend veel diepgang op de linkerkant, een rentree met perspectief na bijna 8 maanden. Een week van uitersten voor Dieumerci Mbokani. Derbywinnaar met een magistrale goal tegen Beerschot en outstanding (als aangever) in de spraakmakende Europese stunt tegen Tottenham, maar de laatste opdracht was er duidelijk te veel aan. In het Park was Dieu afwezig en onzichtbaar. Oerkracht met finaal toch grenzen. Anders dan andere jaren dus geen boeman voor Anderlecht, paars-wit was er blij mee. Antwerp had blijkbaar 70 procent balbezit maar deed daar weinig mee. Voor de rust slenterde het over het veld, enkel de zeer bedrijvige Pieter Gerkens trok de lijn van de voorbije matchen door. En defensief worstelde Antwerp met de drang naar voren met ongewoon veel ruimte voor de tegenaanval tot gevolg. Het was maar omdat Anderlecht keer op keer onzuiver was in de passing of de verkeerde keuzes maakte dat er niet meer kansen/doelpunten van kwamen. Anders dan onder zijn voorganger laat Leko Antwerp voetballen als een topclub, balbezit opeisen, ook op Anderlecht. Dat verdient lof. Maar onlogisch is dat niet want Leko beschikt op de Bosuil over middelen en manschappen van een topclub, een zeer ruime, evenwichtige selectie met gelouterde topspelers. Zelden de smart van een lijdende voetballer zo beleefd als die van Zinho Vanheusden zondag tegen KV Oostende, de ijzingwekkende wanhoopskreten tot in de huiskamer. Een verschrikkelijke persoonlijk drama voor de fijne mens en de uitstekende voetballer Vanheusden die wellicht weer voor een lange revalidatie staat. Maar ook een geweldige klap voor Standard. Vanheusden heeft de voorbije maanden grote stappen gezet in zijn ontwikkeling, als bijzonder stabiele verdediger en als leider op en naast het veld. Duelkracht, kopbalsterk, uitvoetballend, inschuiven en gevaarlijk op stilstaande fases. En zelfs aanvalsleider in die prangende slotfase tegen Club Brugge, Vanheusden neemt zijn ploeg op sleeptouw. In Lissabon was hij de enige van Standard die ook met het veel sterkere Benfica had meegekund. En hij heeft anders dan vorig seizoen zijn emoties beter onder controle. De weg naar een basisplaats in de nationale ploeg van de toekomst was ingeslagen, een overstap aan het einde van het seizoen naar Inter best mogelijk. Eén verkeerde beweging zet het opnieuw allemaal op de helling.