Plus: Maximiliano Caufr(Meun)iez

Zonder twijfel de ontdekking van de kerstperiode: de wingback in Maximiliano Caufriez. Met dank aan een vroege gele kaart voor Sankhon en een positiewissel uit voorzorg aan de Gaverbeek. De centrale verdediger verbaasde iedereen met zijn loopvermogen, zijn goeie passing én overzicht bij de assist voor Suzuki. Matchwinnaar met nog een fraaie goal erbovenop. En op Sclessin was hij tot zijn ongelukkige maar terechte uitsluiting alweer alomtegenwoordig op de flank: strijd, diepgang, defensieve discipline en dreiging.
...

Zonder twijfel de ontdekking van de kerstperiode: de wingback in Maximiliano Caufriez. Met dank aan een vroege gele kaart voor Sankhon en een positiewissel uit voorzorg aan de Gaverbeek. De centrale verdediger verbaasde iedereen met zijn loopvermogen, zijn goeie passing én overzicht bij de assist voor Suzuki. Matchwinnaar met nog een fraaie goal erbovenop. En op Sclessin was hij tot zijn ongelukkige maar terechte uitsluiting alweer alomtegenwoordig op de flank: strijd, diepgang, defensieve discipline en dreiging. Twee uitoverwinningen hebben Sint-Truiden met een knal gereanimeerd, collectief en individueel. Met als uitschieter de zo vaak verguisde Yuma Suzuki. Daniel Schmidt blijkt ineens ook een sterke doelman met uitstraling die punten pakt. En voorts bleek Steve De Ridder van goudwaarde toen STVV in een moeilijk slot bijna kraakte. Peter Maes heeft zijn rentree op het hoogste niveau niet gemist: Sint-Truiden voetbalt als een stevig blok, Teixeira en Pol García doen weer denken aan betere tijden onder Marc Brys en hoger in het veld lijkt ook Colidio als creatieve kracht aan de beterhand. Een vijfsterrenprestatie van de spits van Anderlecht tegen Beerschot. Uitblinker in een zeer goed draaiend elftal dat de tirade van de coach na de sof op Het Kiel goed onthouden had. Het Brusselse paars-wit was gretig, zette prima collectief druk en voetbalde zelf beheerst onder de druk van Beerschot uit. Uitblinkers genoeg bij Anderlecht: Mukairu met zijn dribbels, Amuzu met zijn snelheid, acties en stilaan ook betere voorzetten. De nuttige stille kracht Cullen die Sambi Lokonga almaar beter niveau laat halen en het sobere maar onverzettelijke duo achterin Delcroix- Miazga. Maar Nmecha was dus eens te meer hors catégorie. Afhaken of diepgaan, inspelen of dribbelen of in één tijd meegeven, voortdurend in beweging en aanspeelbaar. Verbazend trefzeker vanop de stip en enkel omdat de ook sterke Percy Tau niet wilde scoren, ook niet nog eens een assist of twee erbij. Excuses van de spits van AA Gent achteraf waren goedkoop voor een intussen voldoende ervaren voetballer van 25 jaar. In de bijzonder turbulente voorbije vijf maanden heeft Jaremtsjoek royaal zijn bijdrage geleverd in het aanwakkeren van de stormen in de Ghelamco Arena. Een publieke aanval op de aanpak van Bölöni, een bijzonder ongelukkige en onhandige poging om in het slot van de mercato een transfer te forceren en nu weer een domme rode kaart die zijn ploeg in de problemen brengt. Allemaal acties die een manifest gebrek aan maturiteit en misschien ook wel collectief denken laten vermoeden. Volgens de coach vindt Jaremtsjoek zichzelf belangrijk, hoog tijd om dat enkel nog te tonen met wat van hem in ruil voor zijn centen verwacht wordt: doelpunten maken. Met tien speelde AA Gent een goeie wedstrijd, met kansen genoeg om nog vlot en verdiend te winnen. Het was een klein mirakel, en ook het werk van de prima doelman Ilic, dat Gent geen enkele keer kon scoren. Overigens: wat belet Wim Smet om Petar Golubovic na het bekijken van de beelden geel te geven voor die belachelijke simulatie? Een forse duw hoog op de rug maar toch krijsend met zijn gezicht in zijn handen door het gras rollen? Even bedenkelijk als de domme, onbesuisde reactie van Jaremtsjoek.Een zeer spijtige zaak, het (haast zekere) vertrek van Ivan Leko bij Antwerp. Een berg geld uiteraard, dat helpt als er straks nog een paar Propere Handen-rekeningen moeten betaald worden. Maar vooral was er bij de coach het gevoel dat zijn krediet bij de sportieve baas Luciano D'Onofrio (en anderen?) niet bijzonder groot was. En dat hij mogelijk gestruikel in die overvolle januarimaand niet zou overleven. Dat is voor mij redelijk onbegrijpelijk. Leko heeft Antwerp in geen tijd een nieuw aantrekkelijk gelaat gegeven, een met voetbal dat hoort bij de status van topclub die Antwerp graag snel weer wil zijn. Hij heeft die radicale koerswijziging gekoppeld aan twee straffe resultaten: de historische bekerwinst tegen kampioen Club Brugge - fijn toch, meneer Gheysens? - en de kwalificatie in de EL, met prestigieuze winst tegen Tottenham erbovenop. Bovendien komt daar met Refaelov misschien ook nog een Gouden Schoen bij. In de competitie, tot slot, heeft Leko Antwerp ondanks dat moordende ritme op een zucht van de top-4 geparkeerd. Dan zijn er mij dunkt toch niet te veel opmerkingen te maken? Benieuwd wat zijn opvolger er nog aan toe te voegen heeft.