Plus Smile Preveljackpot

Een aanvaller herleid tot zijn essentie: scoren. Smail Prevljak herinnerde iedereen van de week aan het belang van een scorende spits in de strijd om het behoud. Vijf goals in drie matchen, zeven punten erbij. De Bosniër houdt zich ook voortdurend op in zijn jachtgebied: de grote rechthoek. Niet de meevoetballende, slim afhakende, verfijnd kaatsende, extreem beweeglijke aanvaller, maar permanent klaar om toe te slaan. Vaak in één tijd en dat kan hij uitstekend, en dat verraadt toch goeie techniek. De flater van Wellenreuther afstraffen, de bal tegen de paal en meteen de rebound: klinische finisher. Zoals bij zo ongeveer al zijn vorige clubs. Prevljak heeft ook twee miljoen gekost, hij is zijn centen waard.
...

Een aanvaller herleid tot zijn essentie: scoren. Smail Prevljak herinnerde iedereen van de week aan het belang van een scorende spits in de strijd om het behoud. Vijf goals in drie matchen, zeven punten erbij. De Bosniër houdt zich ook voortdurend op in zijn jachtgebied: de grote rechthoek. Niet de meevoetballende, slim afhakende, verfijnd kaatsende, extreem beweeglijke aanvaller, maar permanent klaar om toe te slaan. Vaak in één tijd en dat kan hij uitstekend, en dat verraadt toch goeie techniek. De flater van Wellenreuther afstraffen, de bal tegen de paal en meteen de rebound: klinische finisher. Zoals bij zo ongeveer al zijn vorige clubs. Prevljak heeft ook twee miljoen gekost, hij is zijn centen waard. En zo won Eupen een wedstrijd waarin het tot de uitsluiting van Lawrence werd overlopen en waarin het de hele tweede helft tegen tien wel domineerde, maar toch waardeloos voetbalde en aan niet één echt goeie kans geraakte. Maar geen Oostkantonner die erom maalde. Tien beslissende acties al in de competitie (en twee in de CL), ja, dat had hij zelf wel verwacht. Geen valse bescheidenheid bij Noa Lang. Met Amsterdamse branie zelfverzekerd in geen tijd een sleutelspeler in het almaar soepeler draaiend geheel van Philippe Clement. Een jongen met een handleiding, maar op het veld wel redelijk compleet: dribbels, versnelling, uitstekende trap, scorend vermogen maar ook oog voor de goeie assist én zeer verbeten in het terugverdedigen. En op Het Kiel ook zelfkritisch, hij vond zichzelf niet zo goed spelen. Zo kom je vooruit in het leven. Club Brugge voetbalde bij Beerschot bij momenten weergaloos. Combineren aan Champions Leaguetempo, zaalvoetbalcombinaties waar geen enkele Belgische tegenstander een antwoord op heeft. En veel uitblinkers, ook Diatta aan de overkant, De Ketelaere die de perfecte vervanger voor Vanaken blijkt en met Bas Dost is nu ook het laatste puzzelstukje gelegd. Dodelijk in de box, maar ook een hard werkende spits die mee druk zet. En achterin werpt Kossounou zich op als toekomstig Premier Leaguemateriaal en etaleert Simon Mignolet waarom hij daar ook nu nog makkelijk had kunnen spelen. Club Brugge draait op volle toeren. Is er nog een uitdager in de zaal? Het allerlaatste dat Anderlecht in deze periode van fragiele opbouw nodig heeft, is een flaterende doelman. Timon Wellenreuther deed het nu al twee keer en droeg (in Charleroi) ook al bij tot het immer groeiende slotfasesyndroom. Twee keer leverden de Brusselaars zo een punt in waarmee het finaal nog tevreden had kunnen zijn. Op Mambour na zwakke prestatie en in Eupen omdat een sterke periode geen goal had opgeleverd en het na de uitsluiting van Lawrence vooral (goed) had moeten verdedigen. En met Warner Hahn tegen Union ging buiten beeld die andere nieuwe doelman ook al in de fout. Wellenreuther maakt - ook al bij zijn invalbeurt in Brugge - een goeie en zelfzekere indruk, een keeper met présence en voetballende kwaliteiten. Op Neerpede valt te horen dat hij zichzelf ook bijzonder klaar acht om aanvoerder Van Crombrugge opzij te zetten, ook wanneer die weer fit is. Dan komen een gemiste interventie en een bal door de benen enigszins ongelegen. Anderlecht heeft de voorbije maanden veel aan defensieve stabiliteit gewonnen, maar individuele fouten worden cash betaald omdat paars-wit zijn soms goeie voetbal, grote dominantie en kansen nooit kan omzetten in een (geruststellende) voorsprong. In Eupen waren er weliswaar minder kansen dan Vincent Kompany voor ons had geteld, maar met de efficiëntie van Prevljak had Anderlecht de match na een half uur wel al beslist. Mukairu zit in een goeie vorm maar zijn knappe acties eindigen steevast met ongevaarlijke pogingen en ook Nmecha is ondanks zijn tien doelpunten en onschatbare waarde voor het elftal geen killer. Opmerkelijke persconferentie van Nicky Hayen na de pandoering tegen Zulte Waregem. Niet het discours van een coach die in overlevingsmodus diplomatisch laveert tussen de typische landmijnen bij een club waar de rode lantaarn aan de voordeur hangt. Wel hoog spel met ongezouten kritiek op de spelers en, nog gevaarlijker, op de club en het sportieve beleid. Dat valt meestal slecht, in de kleedkamer én in de bestuurskamer. Er was een tijd geleden welverdiende tussentijdse lof voor het bestuur en de trainer die een eerdere crisis samen hadden bestreden met als gevolg goed voetbal, goals van Koita en punten. Een stijlbreuk op de Freethiel. Benieuwd of ze dat nog een tweede keer kunnen doen.