Plus - Straffe Thoeren

KV Mechelen klimt stilaan naar een plek waar het op basis van zijn kwaliteiten hoort te staan: tegen de top acht. Heel vaak best goed gevoetbald, maar scoren was een probleem en verdedigend stapelden de ongelukkige fouten en uitsluitingen elkaar op. Maar het nieuwe jaar heeft raad gebracht met meer goals - van Geoffry Hairemans - en meer stabiliteit achteraan. Vier keer de nul in zes wedstrijden met een bijzondere vermelding voor Yannick Thoelen, rots in de branding en garant voor cruciale saves. Tegen Eupen, tegen Charleroi en zeker ook tegen KRC Genk. KV had kunnen winnen, maar zonder de parades van Thoelen op een paar pogingen van Bongonda en vooral Arteaga was het zeker een nederlaag geweest. En het zit goed in het hoofd, de misser tegen Standard deerde hem niet. Er was bij de bazen wellicht onzekerheid over een terugkeer op het hoogste niveau...

KV Mechelen klimt stilaan naar een plek waar het op basis van zijn kwaliteiten hoort te staan: tegen de top acht. Heel vaak best goed gevoetbald, maar scoren was een probleem en verdedigend stapelden de ongelukkige fouten en uitsluitingen elkaar op. Maar het nieuwe jaar heeft raad gebracht met meer goals - van Geoffry Hairemans - en meer stabiliteit achteraan. Vier keer de nul in zes wedstrijden met een bijzondere vermelding voor Yannick Thoelen, rots in de branding en garant voor cruciale saves. Tegen Eupen, tegen Charleroi en zeker ook tegen KRC Genk. KV had kunnen winnen, maar zonder de parades van Thoelen op een paar pogingen van Bongonda en vooral Arteaga was het zeker een nederlaag geweest. En het zit goed in het hoofd, de misser tegen Standard deerde hem niet. Er was bij de bazen wellicht onzekerheid over een terugkeer op het hoogste niveau van hun keeper na zijn zware kruisbandblessure en dus kwam Gaëtan Coucke. Maar na acht maanden zonder wedstrijd is de beste versie van Thoelen terug. En voorts ook opvallend: het uitstekende niveau van Sandy Walsh en Marian Sved. Uitgerangeerd en geklasseerd als een nukkige, onhandelbare pseudovedette maar intussen een bepalende speler in het aanvalsspel van Mechelen. Zonder zijn hoge afkoopsom zat Wouter Vrancken nu in Sint-Truiden maar intussen is iedereen tevreden: Peter Maes heeft STVV in geen tijd gered en KV Mechelen is een ernstige kandidaat voor play-off 2. Een kunstwerk was het: de Messiaanse dribbel waarmee Tarik Tissoudali zich bij Beerschot naar de uitgang slalomde op weg naar KAA Gent. Een blinkende parel bij zijn afscheid, dat de fans van het Kiel triest stemt. De spits is het type voetballer dat daar op handen wordt gedragen, een onnavolgbare dribbelaar in de traditie van grootmeester Rik Coppens zelf. Een doelpunt dat herinnert aan het adembenemende spektakel waarmee de promovendus onder Hernán Losada ons voetbal heeft verblijd. Intussen voetbalt Beerschot in de nieuwe realteit van Will Still, ook al ingezet in de laatste weken onder Losada overigens. Holzhauser is intussen al lang geen zilveren schoen meer en met zijn gekelderde statistieken zijn ook de doelpuntenfestivals verdwenen: 1 goal en 3 assists in 11 matchen. Benieuwd of hij de komende maanden opnieuw sensationeel wordt. Of was Holzhauser dan toch een hype? Mogelijk een geval van transferitis. Zo sprak Marc Brys na de thuisnederlaag van OH Leuven tegen Beerschot. De dodelijke drietand van Leuven stelde zwaar teleur, maar de opmerking ging wellicht over Thomas Henry, de onmisbare topschutter die een lijkbleke wedstrijd speelde en die misschien droomt van Celta of Besiktas (en meer geld). De Fransman was het voorbije half jaar één van de allerbeste diepe spitsen in de JPL: balvast, sterk in de duels, goed kaatsen, veel diepgang en altijd op de juiste plaats. En scorend vermogen uiteraard: 16 goals. Tegen Beerschot verloor hij zo ongeveer elk duel en stapelde hij de balverliezen op. Leuven was zijn kapstok kwijt. Voor OHL is het van groot belang dat hij er straks nog is én niet tegen zijn zin. Maar ook de andere twee bepalende spelers van Brys waren zwak. Sowah maalde enthousiast zijn vele kilometers, maar maakte constant verkeerde keuzes en leed te veel balverlies. De listige pasjes van Mercier waren nooit op maat. Leuven heeft de strijd om play-off 1 uiteraard nog niet opgegeven, maar dan moet het gouden trio wel opnieuw gaan uitblinken. Vier basisplaatsen, drie overwinningen, drie doelpunten, goed voor vijf extra punten. Het rapport van Lamkel Zé is ronduit vervelend voor wie de onhandelbare Kameroener zo gauw mogelijk wil zien vertrekken. Als daar zijn: de spelers en de supporters, maar ook weer niet allemaal. Een twistappel pak je vast en gooi je zo ver mogelijk weg, maar de club wil rendement en de coach Vercauteren is een professional aan wie gevraagd wordt om resultaten te halen. Hij stelt vast dat Lamkel Zé daar op een voor hem volstrekt ongewone positie een grote bijdrage toe levert. Met Mbokani langer aan de kant en met Avenatti als een onzekere belegging houdt de coach vast aan wat rendeert. De voorbije week was het rustig omdat zijn vertrek in vele hoofden een zekerheid was, maar als Lamkel Zé er straks nog is, is het afwachten hoe boze fans en gedegouteerde spelers erop gaan reageren.