Plus Louis Bostyn op tien

Het antwoord op de vraag hoe Zulte Waregem in Sint-Truiden toch kon winnen: Louis Bostyn. Voor het eerst sinds zijn komst naar de Gaverbeek met een echt titularisgevoel tussen de palen, op z'n 27e. Met Sammy Bossut staat een gretig en topfit clubmonument ongeduldig te trappelen om zijn historisch verzekerde plaats weer in te nemen, maar Bostyn geeft geen krimp. Nagenoeg wekelijks (mede-)uitblinker met handenvol goeie saves, ook op penalty. En een doelman in vorm heeft ook wat meeval, foutjes worden niet cash betaald. Op Stayen dreef hij STVV-spits Suzuki en coach Peter Maes tot wanhoop. Bostyn heeft ook zijn werkgever overtuigd, een nieuw contract is al getekend. Benieuwd of Bossut hem nog opzij kan duwen.
...

Het antwoord op de vraag hoe Zulte Waregem in Sint-Truiden toch kon winnen: Louis Bostyn. Voor het eerst sinds zijn komst naar de Gaverbeek met een echt titularisgevoel tussen de palen, op z'n 27e. Met Sammy Bossut staat een gretig en topfit clubmonument ongeduldig te trappelen om zijn historisch verzekerde plaats weer in te nemen, maar Bostyn geeft geen krimp. Nagenoeg wekelijks (mede-)uitblinker met handenvol goeie saves, ook op penalty. En een doelman in vorm heeft ook wat meeval, foutjes worden niet cash betaald. Op Stayen dreef hij STVV-spits Suzuki en coach Peter Maes tot wanhoop. Bostyn heeft ook zijn werkgever overtuigd, een nieuw contract is al getekend. Benieuwd of Bossut hem nog opzij kan duwen. En voor doelpunten kan Zulte Waregem rekenen op die andere zekere belegging: Gianni Bruno. Een onvolprezen allrounder met geweldige statistieken: 14 goals en 5 assists al, een zwaargewicht in de statistieken van Essevee. Zo zijn de donkere eerste maanden van dit seizoen alweer vergeten voor Zulte Waregem en kan Olivier Deschacht op z'n gemak 40 worden. Gefeliciteerd! Frank Vercauteren had dat al snel gezien: voor het evenwicht op het middenveld zet hij steevast Martin Hongla. De Kameroener ontwikkelt zich almaar meer tot een moderne controlerende middenvelder. Veel power, uiteraard, maar ook uitstekende voeten. Zijn aanname is altijd goed, zijn lichaamshouding ook en hij voetbalt snel en vooruit. In de betere periode van Antwerp in Luik was hij niet zelden de man die recupereerde en de actie op gang bracht. Met Boya na de rust opvallend ver vooruitgeschoven was Antwerp baas tegen Standard. Een combinatie van power en voetballend vermogen met stilaan voorspelbaar een hoofdrol voor Lamkel Zé. Geweldige actie bij de goal van De Pauw en voortdurend in beweging en dreigend. Als diepe spits van een niveau dat Mbokani de laatste maanden niet meer had gehaald, een groot gemis donderdag tegen de Rangers. In de beker was Club Brugge finaal te sterk en dat zal in de competitie uiteraard ook zo zijn, maar de leiding van het achtervolgende peloton zal Antwerp niet zo gauw meer afgeven. De lach van de Deense huurling van Anderlecht kleurt groen. Ondanks veel vertrouwen (en basisplaatsen) van Vincent Kompany blijft Bruun Larsen vooralsnog steken in goeie bedoelingen. Hij kwam binnen met de kraag rechtop: een energieke invalbeurt in Moeskroen met een paar snedige acties en meteen ook branie getoond met wat aanwijzingen voor een verbaasde Adrien Trebel. Een mannetje dat van plan was om een hoofdrol op te eisen. Intussen is hij afgegleden tot een bijrol, steevast vooraan in de rij om gewisseld te worden, afgelost door de betere Mukairu (behalve tegen Cercle, daar was diens invalbeurt slecht). De aanzet van de acties van Bruun Larsen is vaak veelbelovend, het vervolg (de voorzet of de trap op doel) is dat bijna nooit. Na zes wedstrijden blijft hij nog altijd afwezig in de statistieken van Anderlecht. In Brugge viel de Deen helaas niet uit de toon, want collectief en individueel maakte Anderlecht na een paar goeie wedstrijden opnieuw een diepe tuimeling. In Genk voetbalde Sambi Lokonga nog als Rode Duivelspotentieel, in Brugge was hij bleek, net als Amuzu of Ait El Hadj, nog orkestmeester met fluwelen voeten in Limburg. Dat is de blijkbaar onvermijdelijke tol van de keuze voor jong talent, al brachten de meer ervaren backs ook weinig bij. Na de wittebroodsweken nu de harde realiteit voor de beginnende trainer Mbaye Leye: drie punten uit vier confrontaties met de betere ploegen van het land. De start was nochtans zeer goed: dominant en prima voetbal, zoals Leye het voorstaat. Maar daarna werden de Rouches overpowerd door Antwerp, geïllustreerd door het gewonnen duel tussen Lamkel Zé en Nicolas Raskin. De zware cilinders van de bezoekers controleerden het middenveld, achterin kreeg Standard moeilijk grip op de lopende Boya of Lamkel Zé en hadden ze problemen met de rushes van Lukaku. En nu al voor de derde keer een doelpunt tegen na een hoekschop... voor de eigen ploeg. Een logische nederlaag werd finaal nog vermeden met dank aan Antwerp zelf. De komende weken gaat Standard twee keer ploeteren, in Waregem en Moeskroen en tussendoor komt Anderlecht naar Luik. Nadien zal duidelijk zijn of play-off 1-dromen nog gewettigd zijn.