Plus: Rode Duivels hebben een bredere kern dan gedacht

De breedte van de kern zou voor de Rode Duivels wel eens het verschil kunnen maken op het komende EK. Omdat spelers van wie we de afgelopen jaren dachten dat de A-ploeg te hoog gegrepen was nu toch aan de deur komen kloppen, en dat nodig is, wetende dat Axel Witsel en Eden Hazard niet topfit zullen zijn. Misschien haalt Eden het EK nog, maar in een Hazard die dan honderd procent is, geloof ik niet meer.
...

De breedte van de kern zou voor de Rode Duivels wel eens het verschil kunnen maken op het komende EK. Omdat spelers van wie we de afgelopen jaren dachten dat de A-ploeg te hoog gegrepen was nu toch aan de deur komen kloppen, en dat nodig is, wetende dat Axel Witsel en Eden Hazard niet topfit zullen zijn. Misschien haalt Eden het EK nog, maar in een Hazard die dan honderd procent is, geloof ik niet meer. Op de positie van Witsel zou ik kiezen voor Youri Tielemans én Leander Dendoncker maar in topwedstrijden waarin het snel gaat mist Dendoncker wat lichtvoetigheid. Dan kan hij problemen krijgen en kan Dennis Praet een oplossing bieden, tenzij je Kevin De Bruyne centraal zet, maar dan krijg je een wel erg offensieve opstelling. Praet is intussen geëvolueerd van een nummer tien naar een echte middenvelder die ook zijn verdedigende werk doet. Op de positie van Hazard is Dries Mertens nummer een hoewel dat toch eerder iemand is die loert op de loopacties en beter tot zijn recht komt met het gezicht naar doel. Maar Leandro Trossard is de speler met het profiel dat het meest op dat van Hazard lijkt. De keuze voor Nacer Chadli vond ik fout. Als je in Turkije tegen degradatie vecht en zelfs in zo'n ploeg niet altijd speelt, zegt dat al veel. Naar het EK toe kan je niet blijven teren op het verleden, in deze fase moet je voor de mannen in vorm gaan. Wat bij Cercle charmeert, is dat er toch altijd van die jonge Belgen opduiken uit de eigen jeugd, zoals nu met Deman, Decostere en Vanhoutte. Maar dé man van de match vond ik één van de door Monaco uitgeleende spelers: Giulian Biancone. Hij werd door Beerschot veel aan de bal gelaten, maar dat was een verkeerde keuze. Hij stond nu voor de eerste keer in een driemansverdediging en deed dat goed. Feilloos, goed inspelend, snel, dekt op de juiste momenten door. Kortom: Biancone is misschien polyvalenter dan hij zelf beseft.Oostende zal met het oog op de laatste wedstrijden moeten sleutelen aan zijn verdediging wil het zijn plaats in play-off 1 veiligstellen. Het is veelzeggend dat het al van 13 december geleden is dat Waasland-Beveren buitenshuis nog eens won. En even veelzeggend is het dat Waasland-Beveren zes op zes haalde tegen KV Oostende, wat weinigen gegeven was. De schuld voor deze nederlaag leg ik bij de verdediging. Guillaume Hubert, een goeie keeper, moet die eerste goal pakken. Ook bij doelpunt nummer twee gaat hij in de fout door een hoek te kiezen, wat hij op dat moment niet mag doen. Nog iemand die het achterin liet hangen was Frederik Jäkel. Al bij zijn eerste drieste tackle op de middenlijn had hij rood kunnen krijgen, wat later, toen hij opnieuw een fout maakte op een erg goeie Michael Frey, wel gebeurde. Bij de tweede goal gaat naast Hubert ook Jack Hendry in de fout. In plaats van Frey naar buiten te duwen laat hij hem naar binnen komen. De rode draad bij al die vernoemde fases is Frey, niet de snelste, maar wel flink wegend op de thuisdefensie. Zijn ervaring trok Waasland-Beveren over de streep en zijn prestatie had hem ook een plaats in deze rubriek in de pluszone kunnen opleveren. Met vier gemiste penalty's (de bal die Alessio Castro Montes in de herneming binnen schiet is ook een gemiste penalty) door vier verschillende spelers in één seizoen stevent KAA Gent af op een wereldrecord. Als ze hierdoor play-off 2 zouden missen, zou dat wel heel zuur zijn. Met een 0-2-voorsprong zag ik Standard zondagavond niet meer terugkomen, al vond ik de tweede penalty een schande, want de bal was al niet meer bespeelbaar toen Arnaud Bodart zich breed maakte. Maar ook los van die penalty's laat Gent Standard weer helemaal in de match komen. De manier waarop Castro Montes, toch één van de sterkhouders dit seizoen, Michel-Ange Balikwisha helemaal naar binnen laat snijden, waar Michael Ngadeu zich ook al mispakt, is veelzeggend. Amallah was zondagavond heel bleek, hij zat compleet in de tang van Gent en je zag aan alles dat hij na de twee interlands die hij met Marokko speelde heel moe is. Ik zou hem nu even laten rusten, maar dat kan Standard niet, nu play-off 2 plots weer haalbaar is. Standard heeft dit seizoen nog maar één match zonder Amallah gewonnen, en om te winnen tegen Genk heb je de flitsen en de beste Amallah nodig. Kortom: een dilemma voor Mbaye Leye.