Plus - BelYves in Vanderhaeghe!

De trainerswissel die KV Kortrijk doorvoerde, mag een succes genoemd worden. De trainer Yves Vanderhaeghe is zoals de speler: hij doet wat van hem gevraagd wordt. De perceptie van 'traditionele' coach die vooral hoog inzet op vechtlust, organisatie en collectieve spirit geraakt hij wellicht nooit meer kwijt en dat is geen probleem. Vanderhaeghe countert alle voorbehoud met zijn resultaten, bij ál zijn vorige clubs. Ook dit seizoen nog in moeilijke omstandigheden bij KV Kortrijk. Dat heeft zijn opvolger de voorbije weken al mogen ondervinden. Hopelijk hebben ze bij Monaco intussen begrepen dat de (Belgische) voorzitter Vincent Goemaere wel vaker een goeie trainerskeuze maakt en dat de bonte verzameling gastarbeiders uit het Prinsdom baat heeft bij een trainer die onze competitie en de hoge moeilijkheidsgraad ervan kent. Twee cruciale overwinningen bewijzen hoe Vanderhaeghe (met Thomas B...

De trainerswissel die KV Kortrijk doorvoerde, mag een succes genoemd worden. De trainer Yves Vanderhaeghe is zoals de speler: hij doet wat van hem gevraagd wordt. De perceptie van 'traditionele' coach die vooral hoog inzet op vechtlust, organisatie en collectieve spirit geraakt hij wellicht nooit meer kwijt en dat is geen probleem. Vanderhaeghe countert alle voorbehoud met zijn resultaten, bij ál zijn vorige clubs. Ook dit seizoen nog in moeilijke omstandigheden bij KV Kortrijk. Dat heeft zijn opvolger de voorbije weken al mogen ondervinden. Hopelijk hebben ze bij Monaco intussen begrepen dat de (Belgische) voorzitter Vincent Goemaere wel vaker een goeie trainerskeuze maakt en dat de bonte verzameling gastarbeiders uit het Prinsdom baat heeft bij een trainer die onze competitie en de hoge moeilijkheidsgraad ervan kent. Twee cruciale overwinningen bewijzen hoe Vanderhaeghe (met Thomas Buffel!) deze groep heeft begeesterd en overtuigd van de goeie afloop, zoals ook Bernd Storck dat vorig jaar heeft gedaan. En midden de overlevingsstrijd zijn nog wat jonge Belgen komen bovendrijven zoals Charles Vanhoutte of Olivier Deman en eerder (en nu net terug) Robbe Decostere. En volgend seizoen krijgt Yves Vanderhaeghe dan de kans om met een sterke kern veel beter te doen dan het - op basis van de kwaliteit van de spelersgroep - overbodige degradatievoetbal van de voorbije twee seizoenen. Ja toch? Ook in zijn derde seizoen blaast Roman Bezoes bij KAA Gent nog warm en koud. Hij ziet er vaak uit als een aan lager wal geraakte verstekeling maar in een goeie dag is de Oekraïner een moeilijk te verdedigen tegenstander. Fijne techniek, beheerste baltoets, slimme doorsteekpasjes, binnen- of buitenkant voet en een goed schot ook. En ondanks al die kwaliteiten van een fijnbesnaarde stilist rent hij als een bezetene voor de balrecuperatie. En maakt hij niet zelden ook stevige overtredingen. Maar vanaf het uur gaat de kaars onherroepelijk uit. Ergens in zijn ontwikkeling is het fysiek aspect verwaarloosd en mogelijk staat zijn levensstijl een beter rendement in de weg. Dat gaat ook Hein Vanhaezebrouck niet meer gecorrigeerd krijgen. Maar tegen Charleroi dirigeerde Bezoes Gent wel naar een laatste kans op play-off 2. Benieuwd of hij in de zomer de strenge selectie van de coach zal overleven. In Gent hield Karim Belhocine een afscheidsspeech. Ondanks de pandoering en het onherroepelijke einde van de play-off 2-ambities zat de sympathieke coach er goedgeluimd grappend bij. Een trainer die zich bevrijd voelde van de wurgende stress van de voorbije weken, getekend door de hoog opgestapelde ontgoochelingen die zijn ploeg bijeen heeft gevoetbald. Blij dat het verdict is gevallen, over het seizoen voor Charleroi en over zijn toekomst. Die ligt niet op Mambourg. Belhocine gaf voor het eerst een paar (welverdiende) steekjes aan zijn spelers en bracht nadien ode aan de mooie club Charleroi en zijn loyale, hardwerkende medewerkers. Uitgerekend aan het einde van het eerst seizoen waarin Mehdi Bayat in de zomer én de winter investeerde om de absolute top te ambiëren, sluiten de Carolo's mogelijk af op de laagste plek sinds de terugkeer op het hoogste niveau. De zes overwinningen bij de start gaven een vertekend beeld en de ongelukkige uitschakeling tegen Lech Poznan luidde de ijzingwekkende val in. En onderweg stond niemand op om die te stoppen. Nicolas Penneteau belandde op een zijspoor en Waalse collega's stelden vast dat aanvoerder Dorian Dessoleil leed onder de hem aangeprate kans als Rode Duivel (die nooit kwam). De balans móét straks positief zijn voor OHL, maar de vrije val aan het eind van een onverwacht uitstekend seizoen doet zeer aan Den Dreef. Drie goals incasseren van een staartploeg met een man minder, veel dieper kan je niet wegzakken. De defensie heeft een heel jaar gekampt met een gebrek aan stabiliteit. En als de uitstekende doelman Romo ook gaat twijfelen, is er nog weinig hoop. Leuven is met 57 (!) tegendoelpunten bij de slechtste leerlingen van de klas, opmerkelijk voor een elftal van Marc Brys. Behalve in Brugge heeft OHL ook de voorbije weken vlot gescoord, het offensieve compartiment is blijven functioneren maar het heeft niet gerendeerd. Een duidelijk werkpunt dus voor volgend seizoen. Ook op zoek gaan naar spelers die met de druk om kunnen, Brys stelde vast dat dat in de laatste rechte lijn niet was gelukt. De coach sprak recent nog over de titel (!) op zeer korte termijn. Vanaf plaats elf is dat nog een flinke sprong.