Plus - Anass Zasourire

Een van de ontdekkingen van de zomer: Anass Zaroury. Vlijtige leerling uit de voetbalschool van Thomas Caers en na een leerrijk anderhalf jaar bij Lommel meteen symbool voor het nieuwe Charleroi van Edward Still. Lichtvoetig, beweeglijk, snel en bovengemiddelde techniek. Pas 20 jaar, maar Zaroury heeft geen last van plankenkoorts: veel lef en initiatief aan de bal en nu ook al drie goals. Een veelbelovende start op het hoogste niveau.
...

Een van de ontdekkingen van de zomer: Anass Zaroury. Vlijtige leerling uit de voetbalschool van Thomas Caers en na een leerrijk anderhalf jaar bij Lommel meteen symbool voor het nieuwe Charleroi van Edward Still. Lichtvoetig, beweeglijk, snel en bovengemiddelde techniek. Pas 20 jaar, maar Zaroury heeft geen last van plankenkoorts: veel lef en initiatief aan de bal en nu ook al drie goals. Een veelbelovende start op het hoogste niveau. En in zijn rug voetbalt een andere jonge debutant Adem Zorgane (21) ook al met lef en overtuiging. Heel goeie voeten, zuivere passing en prima overzicht en af en toe stevig in de duels. De extreme make-over van Charleroi na een slecht seizoen heeft alles om te slagen. Met Edward Still zit een slimme en ambitieuze coach op de bank. In Waregem werd er meer vanuit de omschakeling gevoetbald, maar in eerdere matchen nam Charleroi initiatief en werd er met hoge pressing best aanvallend gevoetbald. Eén groot probleem is gebleven: onvoldoende kwaliteit in de spits. Nicholson en Bedia volstaan niet om het aantrekkelijke voetbal en overwicht om te zetten in overwinningen. Maar met een goeie aanvaller erbij is Charleroi een stevige kandidaat voor play-off 2. Twee jonge invallers en een gehandicapte VAR duwden Standard finaal toch nog (gevleid) voorbij KV Oostende. De huurlingen van Juventus gaven nieuwe energie en impulsen aan de wroetende Rouches. Hamza Rafia teisterde meteen de linkerflank van Oostende, lokte de fout voor de beslissende vrije trap uit en duwde een opgenaaide Arthur Theate naar een rode kaart. De jonge Tunesiër brengt Standard lef, snelheid en techniek bij. En ook Daouda Peeters maakte complexloos zijn debuut met meteen strijd, duels en tackles. Met vier jaar aan de universiteit tactiek van Italië is Peeters wellicht voldoende geschoold en gedisciplineerd om voor Mbaye Leye de defensieve middenvelder te zijn die hij in zijn elftal node heeft gemist. Beerschot en OH Leuven lijken wel onafscheidelijk door het voetballeven te stappen. Samen in de loopgraven voor gerechtigheid en promotie naar 1A, samen onverwachte smaakmakers in de eerste maanden van het seizoen, samen zachtjes weggezakt en net buiten de play-offs gevallen en nu ook hand in hand troosteloos in de kelder van het klassement. De nederlaag en de prestatie dit weekend van Leuven lijken zorgwekkender dan die van Beerschot. Strijdvaardig geweest tegen de kampioen en zijn opgenaaide aanhang en ook niet geholpen bij de onbestrafte rode overtreding van Federico Ricca. En ook een week eerder tegen Standard had Beerschot (in een matige match met slap voetbal weliswaar) meer moeten halen. OHL heeft met twee punten meer vooralsnog grotere zorgen. Ondanks een betere tweede periode was het tegen een weliswaar echt goed Eupen een afgang. De terechte noodkreet van Marc Brys was hoorbaar tot in Thailand. Een groot contrast met een jaar geleden, maar een verrassing is dat niet. OHL was vaak geweldig met dank aan het briljante trio Mercier- Sowah- Henry. Alleen Mercier is er nu nog, maar hij zoekt nog naar nieuwe connecties. Tegen Eupen legde Brys noodgedwongen het gewicht van de aanval op de nog veel te frêle schouders van de jonge Arthur Allemeersch, dat was geen cadeau. Maar ook achterin moet de deur dringend op slot, te veel tegendoelpunten was tegen het einde van vorig seizoen in Leuven ook al een probleem, ondanks een goeie doelman. Nu weer acht in twee matchen. Gaat het echt Sébastien Dewaest zijn die het achteraan gaat regelen? Slecht weekend voor de VAR en de arbitrage en ik bedoel dan niet de goal van Selim Amallah in Luik. Wel de ergerlijke inconsistentie in de tussenkomsten van de VAR. De ene blijft stom bij een lelijke rode fout van Federico Ricca, de andere sommeert de ref naar het scherm voor wat hij dus overduidelijk natrappen van Siebe Van Der Heyden van Union vindt. Bert Put zag dat gelukkig beter. In Luik volgde iedereen het voorgeschreven protocol en zo hoort het. Iedereen is overtuigd van overduidelijk buitenspel maar met zekerheid kon niemand het op dat moment aantonen en dus bleef het oordeel van de assistent overeind. Gewezen refs roepen dan dat Lawrence Visser zelf moest gaan kijken of de VAR toch maar een (niet-reglementaire) lijn moest trekken, maar dat is willekeur en improvisatie. Daar gaan we echt niet mee beginnen.