Plus Arnaud Beaudart

Ronduit verbluffend keeperswerk van Arnaud Bodart in de felle Luikse derby op Seraing. Met z'n 1m84 een centimeter of zes onder de geldende internationale norm voor doelmannen maar een rots tussen de palen bij Standard. Uitstekende lijnkeeper, geweldige reflexen, sterk één-tegen-één en zelfs een keer fors in de tackle om een doorgebroken tegenstander af te stoppen. En zoals altijd voor een goeie doelman in vorm ook geluk bij dat ene foutje op het eind. Gered door die andere uitblinker Al-Dakhil op de lijn. Mbaye Leye schoof zijn aanvoerder een rij dichter bij de concurrenten voor de nationale ploeg, al is de kans groot - gelet op de grote weelde bij de Rode Duivels - dat hij daar nooit zal opduiken. Maar Bodart, nog altijd maar 23 jaar, is in het woelige Luik en midden de onzekere tijden op Sclessin wel uitgegroeid tot zowat de enige stabiele factor.
...

Ronduit verbluffend keeperswerk van Arnaud Bodart in de felle Luikse derby op Seraing. Met z'n 1m84 een centimeter of zes onder de geldende internationale norm voor doelmannen maar een rots tussen de palen bij Standard. Uitstekende lijnkeeper, geweldige reflexen, sterk één-tegen-één en zelfs een keer fors in de tackle om een doorgebroken tegenstander af te stoppen. En zoals altijd voor een goeie doelman in vorm ook geluk bij dat ene foutje op het eind. Gered door die andere uitblinker Al-Dakhil op de lijn. Mbaye Leye schoof zijn aanvoerder een rij dichter bij de concurrenten voor de nationale ploeg, al is de kans groot - gelet op de grote weelde bij de Rode Duivels - dat hij daar nooit zal opduiken. Maar Bodart, nog altijd maar 23 jaar, is in het woelige Luik en midden de onzekere tijden op Sclessin wel uitgegroeid tot zowat de enige stabiele factor. Leye was begrijpelijk blij met drie punten op Le Pairay, maar besefte zeer goed dat zonder de topprestatie van zijn doelman het best opnieuw een nederlaag tegen een promovendus had kunnen zijn. Anders dan tegen Union toonde zijn ploeg wel mentaliteit en strijd, maar gevoetbald werd er nauwelijks, technisch was het niveau bedenkelijk. Negatieve uitschieter eens te meer: Nicolas Gavory, zeker voor de rust auteur van te veel slechte passes. Debutant Niels Nkounkou liet alvast een betere indruk. Het goeie voetbal kwam overigens van Seraing, verrassend toch een fris geluid in 1A. En de derby was (te) hard op het veld, met veel gemene fouten, maar de sfeer was heerlijk. Een topdag voor het Luikse voetbal. Een debuut in grote stijl voor Kamal Sowah op de flank bij Club Brugge. Vanaf de eerste minuut helemaal geïntegreerd in het gretige en vlotte aanvalsspel van de kampioen. Diepgang, acties, een geweldige assist voor Lang: Sowah was bij zowat al het Brugse doelgevaar betrokken. De onstuimigheid bij de afwerking is ook gebleven, anders had ie ook een paar keer gescoord. Een hoop geld betaald, maar goed besteed, zo lijkt het en Sowah heeft geen aanpassingsperiode nodig. Halfweg was KV Mechelen ongelukkig omdat het na een beresterke eerste helft niet een paar doelpunten voorsprong had, na de match lag Malinwa uitgeteld en vernederd op de grond. En vroeg coach Vrancken zich af hoe zijn ploeg zo gigantisch diep was weggezakt. KV domineerde 45 minuten in Het Park met goeie druk, veel strijd en snel voetbal, veelal over de dubbel bezette flanken die het zwalpende Anderlecht keer op keer voor schut zetten. Mechelen was technisch en tactisch beter en de thuisploeg werd helemaal suf gecombineerd door de vaardige en beweeglijke jongens voorin als Shved, Mrabti en Storm met ook de slimme Cuypers als doorlopende dreiging. Anderlecht geraakte een helft lang niet bij de bal, maar ook toen was het alarm achteraan bij Mechelen al een paar keer afgegaan en de misser van Bateau had al een tegendoelpunt gekost. Nadien kon Mechelen geen bal meer bijhouden of heroveren en werd het zelf slag om slinger gepakt door lopende mensen van Anderlecht op de flank. Elke voorzet zorgde voor paniek in de Mechelse rechthoek en nu liet Vanlerberghe zich simpel opzijzetten voor wat het hefboomdoelpunt was voor Anderlecht, waarna de sluizen opengingen. En zo zit KV Mechelen na zeven wedstrijden toch weer in de kelder van het klassement. Mogelijk brengt de verrijzenis van verloren zoon Van Damme meer stabiliteit. Anderlecht blijft wachten op de beste Wesley Hoedt. Gehaald om met z'n ervaring en klasse de jonge garde achterin te sturen en - zoals Kompany dat wil - met zijn voetballend vermogen de opbouw te verbeteren. Maar Hoedt voetbalt (en verdedigt) vooralsnog tegen zichzelf. Niet de zelfverzekerde verdediger van bij Antwerp, niet de leider van de defensie en te zelden garantie op verzorgd uitvoetballen. In Genk was Hoedt ineens wel goed maar tegen Mechelen kreeg hij de verdediging opnieuw niet onder controle en was de jonge Harwood-Bellis te vaak redder in nood en - net als in Genk - uitblinker en leider achterin. Wesley Hoedt zit er nog het meest van al mee, met ambitie gekomen en gefrustreerd omdat hij de/zijn hoge verwachtingen vooralsnog niet kan inlossen. Zijn ex-coach László Bölöni heeft iedereen verzekerd dat het goedkomt. De komende topmatchen zijn ideaal om opnieuw de topverdediger te worden die op de Bosuil eigenlijk te goed was voor de JPL.