Plus - Ristretto Koffi

Zonder twijfel het koopje van het jaar, Hervé Koffi, voor een half miljoen euro naar Mambourg gehaald. Vrolijke springveer tussen de palen bij Charleroi in de beste Boubacar Copa-traditie. Af en toe een foutje, een keer een hartverzakking voor de coach bij risicovol uitvoetballen, maar vooral een puntenpakker, zoals tegen KRC Genk. Cruciale save oog in oog met (de egoïstische) Ito, goed lijnkeeperswerk bij pogingen van Onuachu en natuurlijk de penaltykoning ondanks een kortstondige periode van alertheid van de VAR. Ondanks zijn 25 jaar is Koffi nog redelijk onervaren op het hoogste niveau - 70 matchen - maar na een sterk seizoen in de hopeloze schiettent van Moeskroen bevestigt hij nu als perfect gecaste opvolger voor clubmonument Penneteau.
...

Zonder twijfel het koopje van het jaar, Hervé Koffi, voor een half miljoen euro naar Mambourg gehaald. Vrolijke springveer tussen de palen bij Charleroi in de beste Boubacar Copa-traditie. Af en toe een foutje, een keer een hartverzakking voor de coach bij risicovol uitvoetballen, maar vooral een puntenpakker, zoals tegen KRC Genk. Cruciale save oog in oog met (de egoïstische) Ito, goed lijnkeeperswerk bij pogingen van Onuachu en natuurlijk de penaltykoning ondanks een kortstondige periode van alertheid van de VAR. Ondanks zijn 25 jaar is Koffi nog redelijk onervaren op het hoogste niveau - 70 matchen - maar na een sterk seizoen in de hopeloze schiettent van Moeskroen bevestigt hij nu als perfect gecaste opvolger voor clubmonument Penneteau. En de doelman van Charleroi is dit seizoen minder 'beschermd' dan in de jaren onder de vorige coaches Mazzu en Belhocine die steevast vanuit een stevige organisatie wilden voetballen. Edward Still laat zijn ploeg liever wat meer (risicovol) aanvallen, al was het tegen Genk na net iets te veel (punten)verlies de voorbije wedstrijden wel wat voorzichtiger. Resultaat, voor het eerst in 9 matchen nog een keer de nul. Met grote dank dus aan Hervé Koffi. Heerlijke pot voetbal in het Dudenpark tussen de twee nieuwkomers op het hoogste niveau, net als vorig jaar in 1B naar verluidt. De redding na een (net als tegen Cercle) matige eerste helft kwam van Kaoru Mitoma, en ook wel Felice Mazzu die bij 0-2 en met een man minder een offensieve keuze maakte. Mitoma voor Nieuwkoop en het behoud van Vanzeir en Undav voorin. De huurling van Brighton kwam met straffe statistieken uit Japan en had bij eerdere korte invalbeurten al indruk gemaakt. Nu blies Mitoma als een dynamietstaaf de Metallo's uit Seraing op. Niet toevallig legde Brighton drie miljoen op tafel en kwam de Japanse bondscoach naar Brussel om hem te scouten. Mazzu heeft er ineens een fijne kopzorg bij: Mitoma stilaan inpassen in dat nochtans geoliede geheel dat Union al anderhalf jaar is. Met de Japanner op de drempel van de basiself heeftZelfs met een selectief alerte VAR aan zijn zijde kon Anderlecht niet winnen in Sint-Truiden. Conclusie na vier gelijke spelen op een rij: paars-wit kan niet winnen als het dat op basis van voetbal, overwicht en kansen verdient - KRC Genk, KV Oostende, Club Brugge - maar ook niet als het een matige wedstrijd speelt waarin het (bijna) ongestraft 90 minuten lang de deur laat openstaan. Na Oostende en Brugge was dit opnieuw een stap achteruit voor Anderlecht dat nooit controle kreeg over een fris en aanvallend voetballend STVV. VincentKompany legde de vinger op de wonde: niet tevreden over de pressing, het benutten van de ruimtes en de opbouw. En omdat individuele acties bij Anderlecht veeleer uitzonderlijk zijn, schiet er dan aanvallend nog weinig over. De opwindende dreiging van de voorbije weken met Sergio Gómez werd door Kompany (noodgedwongen) geneutraliseerd door hem rechts te zetten, Olsson en Cullen kregen het op het middenveld moeilijk belopen en voorin was er weinig chemie tussen het spitsenduo Zirkzee- Kouamé. En op de flanken waren Amuzu en Refaelov afwezig. Kansen had Anderlecht desondanks nog best veel, maar Kompany schrok terecht van de talloze keren dat het enthousiaste STVV voor concreet gevaar kon zorgen. Met een beetje meer precisie voor doel hadden de Limburgers eindelijk (en verdiend) nog eens gewonnen op Stayen en zaten de Brusselaars pas echt met een kater. Niemand die beter beseft dan Francky Dury dat zijn verhaal bij Zulte Waregem is uitverteld, zijn akkoord met een compromis om straks te stoppen, is daarvan het bewijs. Maar wel aan het eind van het seizoen en in schoonheid. De club heeft Dury veel (geld) gegeven, maar de coach heeft ook er ook alles voor teruggegeven. In een stabiele club heeft hij de fans momenten laten beleven in de beker en de competitie die wellicht nooit meer terugkeren, dus enige mildheid in de beoordeling zijn die hem wel verplicht. De spandoeken waren misplaatst. Dury verbaasde zich wel over 'wat hij in de media gelezen had' over zijn positie binnen de club en de verhouding met zijn medewerkers. Hij weet/moet weten dat journalisten die verhalen nooit verzinnen, maar wel verteld worden in de kleedkamer en in de schoot van de club. Als ze niet kloppen, moet Dury zich afvragen waarom ze dan toch worden verteld.