Leandro Tross-art

Alweer een sollicitatie van Leandro Trossard naar de virtuele trofee Beste Speler in PO1. Flankspelers wijzen de weg in deze eindronde met op kop vooralsnog Junior Edmilson en voorts nog Anthony Limbombe en in het begin de intussen afgeknipte vleugels van AA Gent: Samuel Kalu en Moses Simon. Die grote gemiste kans was een minpunt, maar Trossard was alweer de steun en toeverlaat van een offensief haperend KRC Genk. Knappe beheersing bij de fraaie kopbalgoal, een typische wingerbewe...

Alweer een sollicitatie van Leandro Trossard naar de virtuele trofee Beste Speler in PO1. Flankspelers wijzen de weg in deze eindronde met op kop vooralsnog Junior Edmilson en voorts nog Anthony Limbombe en in het begin de intussen afgeknipte vleugels van AA Gent: Samuel Kalu en Moses Simon. Die grote gemiste kans was een minpunt, maar Trossard was alweer de steun en toeverlaat van een offensief haperend KRC Genk. Knappe beheersing bij de fraaie kopbalgoal, een typische wingerbeweging die beter verdiende dan te sterven tegen de lat en voorts vaak aanspeelbaar en voortdurend op zoek naar acties en diepgang. Zijn gemis is dit seizoen groot geweest. Maar Trossard predikt enigszins in de woestijn. De organisatie steekt heel goed ineen, fysiek is Genk een voorbeeld en Philippe Clement heeft in een mentaal broze ploeg enthousiasme en strijdlust gepompt. Maar vooralsnog is Genk een prachtig blinkend zwaard met een stomp uiteinde. De spits is bot, niet scherp genoeg om de doodsteek te geven. De cijfers van de nochtans getalenteerde aanvallers zijn slecht, niet één heeft al gescoord in PO1. Trossard legde de verantwoordelijkheid bij de ploeg: het spel gaat niet snel genoeg, het wisselen van flank ook niet en dus worden Nikolaos Karelis en Ally Samatta niet goed genoeg aangespeeld. Samatta is nog een twijfelgeval, maar Karelis is echt wel een scorende spits (33 goals in 78 matchen voor Genk) en Marcus Ingvartsen heeft al laten zien dat hij in vorm een dodelijke ééntijdsafwerker kan zijn. Vraag is of ze in de laatste recht lijn nog boven water komen en Genk geven wat het verdient: een ticket voor de EL. Een uurtje, meer had Andy Najar niet nodig om nog een keer te laten zien hoe erg Anderlecht de Hondurese rechterflankspeler dit seizoen gemist heeft. Verdedigend scherp en volop geëngageerd in het aanvalsspel van paars-wit. De finesse ontbrak af en toe nog, maar de stevige Amara Baby moest rennen en tackelen voor zijn leven. Het voetbal van Anderlecht kreeg meteen een upgrade, maar de wisselvalligheid kreeg het elftal er ook tegen Charleroi niet uit. Toch kan de coach tevreden zijn met de constantere lijn in het spel. Voorin ontbreekt de klasse, Silvère Ganvoula blijft een voorlopig PO2-spits en RyotaMorioka is ondanks toch weer twee beslissende acties te weinig aanwezig. Goed nieuws voor Anderlecht: Leander Dendoncker is weer fris in hoofd en benen, ook dat scheelt een stevige slok op de borrel