Olivier Deschacht

Zelf noemde hij het in de euforie 'de mooiste zege uit zijn carrière'. Iets overdreven, maar het naakte feit is wel dat hij 600 wedstrijden speelde voor Anderlecht en hét icoon van de club is. Onvoorstelbaar. 'Ik heb er hard voor gewerkt', zei hij nog. Het grootste understatement van het jaar, want niks werd hem in de schoot geworpen. De tegenkanting in en buiten de club is bekend, maar het heeft hem gemotiveerd om grote hoogten te halen. In deze ploeg is hij incontourna...

Zelf noemde hij het in de euforie 'de mooiste zege uit zijn carrière'. Iets overdreven, maar het naakte feit is wel dat hij 600 wedstrijden speelde voor Anderlecht en hét icoon van de club is. Onvoorstelbaar. 'Ik heb er hard voor gewerkt', zei hij nog. Het grootste understatement van het jaar, want niks werd hem in de schoot geworpen. De tegenkanting in en buiten de club is bekend, maar het heeft hem gemotiveerd om grote hoogten te halen. In deze ploeg is hij incontournable. Meeste ervaring, de meeste rust ondanks een licht ontvlambaar karakter, maar tijdens een wedstrijd altijd overwicht. Nu stoppen lijkt veel te vroeg. 'Dat hangt van meneer Devroe af', zegt hij dan. Mooi, die beleefdheid, van mij mag hij Luc en Marc zeggen. Leander Dendoncker, MatzSels, Andy Najar, Adrien Trebel en LazarMarkovic waren ook uitblinkers, maar Deschacht is achterin de lijm gebleken die nodig was om het zaakje stevig te hechten. En dan zie je dat Dendoncker opeens wél internationale allure toonde. De gedaanteverwisseling van Anderlecht tijdens play-off 1 gaat samen met die van Leander Dendoncker. Met voorsprong de beste in play-off 1. Het zelfvertrouwen, de arrogantie soms, waarmee hij voetbalt, is het laatste decennium ongezien op de Belgische velden. Tegenstanders worden gedold of gaan op de loop. Zijn snelheid, techniek in beweging, dribbelvaardigheid, afwerking, overzicht én enorme fysieke conditie - hij heeft hard gewerkt om die weer op peil te krijgen - maken van Standard een potentiële titelkandidaat. En dan wordt ook een geflopte transfer als RenaudEmond weer een goalgetter. Met 16 op 21 kan Standard de lachende derde hond worden, zeker omdat ook Edmilson zijn vorm blijft aanhouden en Guillermo Ochoa weer WK-vorm toont. Het is mij een raadsel waarom Carcela het in het buitenland niet heeft gemaakt. Als hij in Luik blijft, is hij nu al de potentiële Gouden Schoen. Zulte Waregem leeft weer. Maanden gingen ze door een diep dal, waarbij FranckyDury twee keer kon ontslagen zijn als hij een gewoon trainer was, maar hij slaagt er nu wel in om na dat lastige seizoen die ploeg tot het einde op te naaien. Dat moet je kunnen, want veel spelers willen nu al met vakantie. En natuurlijk zijn in Waregem de wintertransfers, ThéoBongonda en Hamdi Harbaoui, twee ferme schoten in de roos. Dury heeft ze super belangrijk gemaakt en de groep heeft dat geaccepteerd.