Ivan Lekoning

Het mooie succes van Club Brugge heeft vele vaders maar de grootste ruiker bloemen mag toch in de handen van trainer Ivan Leko gestopt worden. Niet de eerste keuze van het duo Verhaeghe- Mannaert en zeer zeker geen evidente. Wenkbrauwen werden gefronst en (veel) vragen gesteld bij de aanstelling van een aan de top onervaren coach, als opvolger van Michel Preud'homme dan nog, officieel God in Jan Breydel. Het begin was niet evident, het boegeroep van de eigen supporters op Le Cannonier na de eerste neder...

Het mooie succes van Club Brugge heeft vele vaders maar de grootste ruiker bloemen mag toch in de handen van trainer Ivan Leko gestopt worden. Niet de eerste keuze van het duo Verhaeghe- Mannaert en zeer zeker geen evidente. Wenkbrauwen werden gefronst en (veel) vragen gesteld bij de aanstelling van een aan de top onervaren coach, als opvolger van Michel Preud'homme dan nog, officieel God in Jan Breydel. Het begin was niet evident, het boegeroep van de eigen supporters op Le Cannonier na de eerste nederlaag van het seizoen (na eerst 5 overwinningen !) hakte er fors in, in Athene was Leko nog niet sterk genoeg om de wil van zijn twijfelende spelers te trotseren en schoof hij zijn eigen idee opzij met een pijnlijke Europese exit tot gevolg. Maar met de onvoorwaardelijke steun van zijn bazen was Leko nadien een vastberaden leider die zijn passie en uitgesproken offensieve ideeën overtuigend kon overplanten op zijn spelersgroep en zo van Club Brugge een aantrekkelijk voetballend én succesvol elftal maakte. De band met de spelers is naar verluidt wat koeler, de communicatie wat minder hartelijk, maar Leko raakte de juiste snaren, nam gedurfde beslissingen en speelde met de rug tegen de muur (in Charleroi, zonder Vanaken) al een keer hoog spel. Maar de verdiende beloning is gevolgd. En naast het veld was de stijlvolle Kroaat een waardige ambassadeur voor Club Brugge die communiceerde zoals zijn ploeg voetbalde : offensief en positief. De middelbare (trainers)school bij OHL en STVV werkte Leko af met voldoening, het eerste jaar aan de universiteit slaagde hij cum laude. Bevestigen in het tweede jaar is nu de boodschap: een Europese uitdaging ligt te wachten. Gezicht, hart, ziel en longen van de kampioenenploeg: Ruud Vormer, de Gouden Leider van Club Brugge. Clubspeler bij uitstek, gepassioneerde en betrokken leider in goede en kwade dagen. Kort en krachtig, zonder omwegen in zijn interviews, volgas rechtdoor op het veld. Een jaar om nooit te vergeten met verbluffende statistieken. Loper, werker, irritante tegenstander, maar ook slim positioneel, gezegend met een uitstekende traptechniek en een nooit vermoede neus voor goals. Het onvergetelijke seizoen van Ruud Vormer zat vervat in die prachtige vrije trap op Mambourg: net toen het schip vervaarlijk slagzij maakte, gooide de onverschrokken kapitein het roer om en stuurde hij het veilig de haven in. De persoonlijke strijd met het juk van de Gouden Schoen was lastig, zijn (mentale) vormdip frustreerde hem maar finaal reikte Vormer Club de reddende 'hand'.