The Great Gold

Zó goed kan Antwerp dus voetballen. Oké, Zulte Waregem was een zielloze verzameling etalagepoppen en de omstandigheden zaten mee, maar dan enkel omdat de thuisploeg die zelf mee bepaalde met een snelle start en twee vroege doelpunten. Antwerp trok de lijn van de slotfase in Anderlecht door met niet toevallig dezelfde twee in een hoofdrol: Lior Refaelov en Ivo Rodrigues. Voortdurend in elkaars buurt en op zoek naar openingen en oplossingen, snel en doelgericht. Een gouden duo: d...

Zó goed kan Antwerp dus voetballen. Oké, Zulte Waregem was een zielloze verzameling etalagepoppen en de omstandigheden zaten mee, maar dan enkel omdat de thuisploeg die zelf mee bepaalde met een snelle start en twee vroege doelpunten. Antwerp trok de lijn van de slotfase in Anderlecht door met niet toevallig dezelfde twee in een hoofdrol: Lior Refaelov en Ivo Rodrigues. Voortdurend in elkaars buurt en op zoek naar openingen en oplossingen, snel en doelgericht. Een gouden duo: de ervaren Refaelov - gebeten om te laten zien wat hij nog kan op het hoogste niveau - neemt de jonge wolf Rodrigues bij de hand. Het elftal was zondag wonderwel in evenwicht met power en gestalte achterin en op het middenveld, loopvermogen, fysieke paraatheid en diepgang: de jonge Portugees Buta zaaide dood en vernieling (en goeie voorzetten) op de rechterflank. En ineens werd er ook vlot gescoord. Owusu blijft een fenomeen: vaak onbeholpen aan de bal maar toch altijd weer op de goeie plek en efficiënt. Nog één stap blijft er te zetten: dat Bölöni het straks aandurft om zijn ploeg ook tegen de topclubs gewoon te laten voetballen (en dus zijn voetballers opstelt). Moet hij echt eens proberen. Een (hoogst ongelukkige) nederlaag met perspectief voor Lokeren in Jan Breydel. Nadat de voorbije tijd de doodklokken onophoudelijk hadden geluid over club, elftal en trainer zat er tegen Club Brugge toch opvallend veel leven in. Daarbij speelt de op Daknam gerecycleerde Olivier Deschacht een hoofdrol. Verbeten verdedigend, onophoudelijk coachend en in een vijandige sfeer netjes rechtop gebleven als traditioneel geviseerde speler. Rezaei verdween diep in de zak van Deschacht, knokken met Wesley ging hem goed af, enkel tegen de kwieke Openda werd het ineens harken. Maes is een tevreden trainer met de komst van Deschacht die zich meteen heeft geroerd in de kleedkamer. Nog positief: Djordje Jovanovic, een 19-jarige Serviër voor het eerst aan de aftrap en één helft lang - toen Lokeren nog voetbalde - scorend en dreigend, aanwezig in de combinatie, goeie voeten en goeie loopacties. Een opsteker na het gesukkel met Miric en Saroka, allebei een dramatische invalbeurt, en een dankbaar aanspeelpunt voor die slimme voetballer José Cevallos. De zorgen zijn nog lang niet voorbij in Lokeren en de modernisering van de club is nog altijd dringend gewenst, maar op het veld is hopen op wat betere tijden toch gerechtvaardigd.