Buffalhoop!

Er is eindelijk opnieuw wat licht in de donkerte van de lange tunnel onder de Ghelamco Arena. Voorlopig nog niet meer dan het schijnsel van een glimworm, maar er is stilaan gewettigde hoop dat AA Gent niet weer veroordeeld is tot de ondraaglijke lichtheid van het bestaan in play-off 2. De (ijzeren) hand van de strenge meester heeft van een hoop los zand alvast een collectief gemaakt. Geen gevaar voor stinkende wonden bij Mircea Rednic: ze worden grondig gereinigd. Een ...

Er is eindelijk opnieuw wat licht in de donkerte van de lange tunnel onder de Ghelamco Arena. Voorlopig nog niet meer dan het schijnsel van een glimworm, maar er is stilaan gewettigde hoop dat AA Gent niet weer veroordeeld is tot de ondraaglijke lichtheid van het bestaan in play-off 2. De (ijzeren) hand van de strenge meester heeft van een hoop los zand alvast een collectief gemaakt. Geen gevaar voor stinkende wonden bij Mircea Rednic: ze worden grondig gereinigd. Een beetje oude Oostblokdiscipline kan geen kwaad, zeker niet in de kleedkamer van AA Gent. Rednic laat zijn spelers werken, stilstaan kan enkel op de weegschaal. Met succes, de fysieke progressie is te opvallend om toeval te zijn. Zijn tour d'horizon in de Gentse selectie zit erop, het (vele) kaf is van het (zeker aanwezige) koren gescheiden. Zijn langdurige experimenten met spelers en posities waren het risicovolle middel daarvoor. Nu zijn een paar knopen doorgehakt: Padt staat in doel, Lepoint is een centrale verdediger, Asare een back (?), de driehoek Van Der Bruggen-Neto-Dejaegere op het middenveld. Op de flanken en zeker in de aanval is het nog zoeken: El Ghanassy zal gelet op zijn talent zelf bepalen of hij een rol gaat spelen en Pedersen moet dringend een bepalende in plaats van een mooie voetballer worden. Negen punten uit matchen tegen Charleroi, Waasland-Beveren en KV Mechelen is overigens niets bijzonders voor een club met PO1-ambities en Gent moet dringend beter en dominanter gaan spelen. Dat Rednic dat na de gelukkige overwinning in Mechelen zelf zonder omwegen aangaf, is ook al een goed teken. KV Kortrijk was tegen Zulte Waregem een helft lang alweer heel goed. Dominant en gretig voetbal met veel beweging in een knappe regie van het sterke duo De Mets-De Smet die met veel flair regeerden over de middenstrook. De Mets is in Kortrijk een uitstekende speler geworden: groot loopvermogen en werkkracht, goed positiespel, zuivere passing en een heel stevige traptechniek: zijn vrije trappen of voorzetten zijn van kwaliteit. De Mets leest het spel goed en speelt snel. De Smet was ook al uitblinker tegen Club Brugge: slim bewegen tussen de lijnen, goeie voeten en doeltreffend. Het doelpunt van Kortrijk was briljant. Geen Santini of Coulibaly dit keer in de schijnwerpers, KV Kortrijk heeft offensief meer ijzers in het vuur om toe te slaan. Meer dan voorheen.