Habiboumboum en blabla

Een waardevolle spits met een dikke gebruiksaanwijzing, maar met een bepalende rol in de ommekeer voor AA Gent tegen Zulte Waregem. Snelheid, een woelwater met acties, veel diepgang en scorend vermogen: even toonde Habib Habibou weer waarom AA Gent vorig seizoen flink wat geld voor hem betaalde. Zijn zelf gecultiveerde bijnaam Superbibou is vooral een groteske overdrijving, maar met het hoofd erbij en het ego in de brandkast is Habibou een goeie aanvaller voor AA Gent. Hein Vanhaezebrouck...

Een waardevolle spits met een dikke gebruiksaanwijzing, maar met een bepalende rol in de ommekeer voor AA Gent tegen Zulte Waregem. Snelheid, een woelwater met acties, veel diepgang en scorend vermogen: even toonde Habib Habibou weer waarom AA Gent vorig seizoen flink wat geld voor hem betaalde. Zijn zelf gecultiveerde bijnaam Superbibou is vooral een groteske overdrijving, maar met het hoofd erbij en het ego in de brandkast is Habibou een goeie aanvaller voor AA Gent. Hein Vanhaezebrouck heeft het in dit dossier handig gespeeld. Eerst laten voelen wie vanaf nu de baas is in de Gentse kleedkamer, ondanks enige ongerustheid over het bedreigde kapitaal bij het bestuur - een krachtig signaal voor de speler, maar ook voor de kleedkamer die de egocentrische Fransman al had geklasseerd. En hem daarna een nieuwe kans gegeven (beetje opportunistisch wel, door de blessure van David Pollet). Garanties voor de toekomst zijn er niet en de gretigheid waarmee hij zich op de bal wierp voor een nieuwe penalty(misser?), belooft weinig goeds. Maar geïnteresseerden hebben hem toch weer aan het werk gezien. Hein heeft alvast gescoord bij zijn bazen en ze waren al in de wolken met zijn werk van de eerste weken. Het voetbal is nog wisselvallig, Karim Belhocine is een vreemde transfer, maar aan alles merk je dat het goed zit in Gent. Op het veld en ernaast. De oude tijden herleefden op Le Canonnier. Steeven Langil raasde over het veld zoals de jonge Mpenza's dat vroeger deden. De gewezen sprintkampioen (100m) van Martinique - blijkbaar ook vingervlug aan de piano - liep en dribbelde het zwalpende elftal van Standard helemaal aan flarden. Uitstekende techniek in combinatie met overzicht en zuivere passing. De exponent van een frivool en aantrekkelijk Mouscron-Peruwelz. En dan revalideert Langil naar eigen zeggen nog van een kruisbandletsel. Dat belooft. Een beloftenploeg uit Rijsel die gedetacheerd is naar onze eerste klasse blijft een slechte zaak voor het voetbal, maar op het veld is Mouscron-Peruwelz gewoon een grote aanwinst. Alles wat de Franse school aantrekkelijk maakt, zit in dit elftal: discipline, snelheid en techniek. Het goeie debuut op Anderlecht is intussen al bevestigd en dat is bepaald slecht nieuws voor 'echte' Belgische clubs onderin. Achteraan is er nog werk en het is nog afwachten hoe de onervaren ploeg straks overeind blijft in de slopende wintermaanden. Maar de PO1-kandidaten kijken toch al lichtjes bezorgd over de schouder.