Fier als De Pauw

Meer missers dan een dronkenlap op de kermis aan de schietkraam, scoren was voor Nill De Pauw dit seizoen (en soms ook in vorige) moeilijker dan bowlen met een knikker. Peter Maes vloekte eens, maar keek er wel door. De Pauw is immers van onschatbare waarde voor Lokeren. Een geweldige voetballer met een waaier aan kwaliteiten breder dan een uitgewaaierde staart van een pauw! Uitstekende techniek in beide voeten, flitsende dribbelaar en explosief op de eerste meters, een krachtig schot in beide bene...

Meer missers dan een dronkenlap op de kermis aan de schietkraam, scoren was voor Nill De Pauw dit seizoen (en soms ook in vorige) moeilijker dan bowlen met een knikker. Peter Maes vloekte eens, maar keek er wel door. De Pauw is immers van onschatbare waarde voor Lokeren. Een geweldige voetballer met een waaier aan kwaliteiten breder dan een uitgewaaierde staart van een pauw! Uitstekende techniek in beide voeten, flitsende dribbelaar en explosief op de eerste meters, een krachtig schot in beide benen, beheerste meester van de volley, met links en rechts, in staat tot het maken van de heerlijkste goals. Liever dat dan oog in oog te staan met de doelman en veel tijd te hebben om na te denken. De Pauw duikt ook vaak slim op voor doel. Door zijn plaatsing, die van een echte spits zowaar, of door intelligent uit de dekking te komen zoals bij de eerste goal tegen Oostende. En hij is niet te beroerd om ook achteruit meters te maken. Om al die redenen liet Maes zijn flankaanvaller gewoon staan. En nu komen de goals, net als de assists van Hans Vanaken. En zo staat Lokeren welverdiend op plaats twee. Een moeilijk te manoeuvreren geheel, prima in evenwicht en surfend op de euforie van een Europese kwalificatie en een knappe zege in de groepsfase. Het kan een resultaat spelen vanuit de organisatie zoals in Gent of hoog druk zetten en dominant zijn zoals tegen Oostende. Met Leye en Abdurahimi aan boord praat niemand nog over Harbaoui. En Cyriel Dessers komt al stiekem kijken: het slimme werk in de schaduw van Willy Reynders kan niet overschat worden. De club verdient volle tribunes tegen Brugge. Michel Preud'homme vond het naar verluidt zijn slechtste wedstrijd, wegens weinig intelligent gelopen, maar José Izquierdo was toch een lichte schittering in de sombere duisternis van de topper in Jan Breydel. Een beetje ritme in een statisch en traag geheel. Onvoorspelbare dribbels, verschroeiende versnellingen en een keiharde trap in het rechterbeen: de Colombiaan tekende in zijn eentje voor het (schaarse) Brugse doelgevaar voor de pauze. Een doener, geen denker. Geen stress en voetballen op intuïtie, en ook niet altijd veel overleg in de buurt van het doel: Izquierdo doet in vele opzichten denken aan Maxime Lestienne. Preud'homme heeft die uiteindelijk niet kunnen laten renderen (het goeie leven moest nu eenmaal ook geleefd worden): het is een uitdaging om overleg en discipline in het spel van Izquierdo te krijgen mét behoud van zijn spontaniteit en spelvreugde. Club heeft er grote nood aan.