Mamboost

Voetbal was zaterdag een feest op Mambourg. Een vol stadion, zuiderse ambiance, de perfecte symbiose tussen de ploeg en het volk. Sporting Charleroi is na vele turbulente en tragische jaren van zoeken en tasten in de donkere mijnschachtenin volle glorie weer aan de oppervlakte gekomen. De rebellie en het chagrijn hebben plaatsgemaakt voor authentieke passie en enthousiasme. Het elftal voetbalt zoals het publiek dat graag wil: met overgave. Felice Mazzu - Roland Duchâtelet had hem ...

Voetbal was zaterdag een feest op Mambourg. Een vol stadion, zuiderse ambiance, de perfecte symbiose tussen de ploeg en het volk. Sporting Charleroi is na vele turbulente en tragische jaren van zoeken en tasten in de donkere mijnschachtenin volle glorie weer aan de oppervlakte gekomen. De rebellie en het chagrijn hebben plaatsgemaakt voor authentieke passie en enthousiasme. Het elftal voetbalt zoals het publiek dat graag wil: met overgave. Felice Mazzu - Roland Duchâtelet had hem al veel langer ontdekt - heeft van een bonte, exotische verzameling onbekende voetballers een stevig geheel gemaakt. Met defensieve discipline, tactische geslepenheid en overtuiging in de strijd. Een combinatie van fysieke power, gestalte, ervaring en jong geweld. En soepel voetbal met de vaardige en slimme Damien Marcq, de unieke centers van Tainmont, de werkkracht van Fauré en vooral de onvoorspelbare speelsheid van jongens als Ndongala, Kitambala of Clinton Mata. En natuurlijk de klasse, het leiderschap en het scorend vermogen van de enige vedette: Neeskens Kebano. Een nuchtere Limburger voelt er zich als een vis in het water: Karel Geraerts. Een mooie ervaring in de herfst van zijn carrière. Heel de regio verlangt naar PO1. Charleroi is van harte welkom! De redding voor KV Mechelen kwam van achteren uit, van het hoofd, de voeten en het hart van zijn aanvoerder Seth De Witte. Vier doelpunten de voorbije twee maanden, waarvan drie uiterst belangrijke goals in duels met Mouscron-Péruwelz, Waasland-Beveren en Lierse. Het verschil tussen een zenuwslopende degradatiestrijd of een rustig verblijf in de middenmoot. Nagelbijtend op de bank in de eerste maanden van het seizoen, maar gaandeweg toch weer een stevige voet in de basis van een wisselvallig KVM. Karakterspeler en strijder, op het randje, onberispelijke fysiek, goeie wedstrijdmentaliteit, koppen en trappen. Aleksandar Jankovic heeft er in moeilijke tijden graag op geleund. KV Mechelen heeft er uiteindelijk toch een wat teleurstellend seizoen op zitten. Buitenshuis bijzonder kwetsbaar en thuis veel te weinig punten in verhouding tot de prestaties. Want Achter de Kazerne was het dit seizoen weer fijn toeven: KV viel aan, bracht vaak spektakel, maar worstelde met een scoringsprobleem. Maar het volk hield weer van zijn ploeg en dat moet - ondanks de te grote kloof met de PO1-plaatsen - dan maar de winst zijn van één jaar Jankovic. OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE