Malinwauw!

KV Mechelen surft op een roze wolk door het nieuwe jaar. Twee sterke prestaties op het veld van Club Brugge net na de winterstop waren de voorbode van een aanstormende rood-gele falanx. Na een paar troosteloze jaren Achter de Kazerne had de uitstekende vakman Aleksandar Jankovic het Mechelse publiek al eerder opnieuw verzoend met de ploeg. KV was opnieuw een ploeg die thuis aanviel, spektakel bracht en de grote tegenstanders deed wankelen. Helaas niet altijd met resultaat en in het donkere najaar was de staart van ...

KV Mechelen surft op een roze wolk door het nieuwe jaar. Twee sterke prestaties op het veld van Club Brugge net na de winterstop waren de voorbode van een aanstormende rood-gele falanx. Na een paar troosteloze jaren Achter de Kazerne had de uitstekende vakman Aleksandar Jankovic het Mechelse publiek al eerder opnieuw verzoend met de ploeg. KV was opnieuw een ploeg die thuis aanviel, spektakel bracht en de grote tegenstanders deed wankelen. Helaas niet altijd met resultaat en in het donkere najaar was de staart van het klassement niet veraf. Maar het bestuur panikeerde niet en Mechelen is sindsdien enkel maar gegroeid. Jankovic maakte er een beresterk collectief van met een ijzeren discipline, stevige jongens als Kosanovic en Obradovic met een geweldige linker, ervaren en geslepen kuitenbijters als De Witte of De Petter, een ontbolsterde Cissé en helemaal achteraan een betrouwbare doelman als Wouter Biebauw. Maar ook een ploeg met veel voetballend vermogen, een vaak sublieme Hanni, de aankomende lichtvoetige Claes. En voorin met Veselinovic een spits die weegt en scoort. Een behoorlijk complete ploeg met een onberispelijke wedstrijdmentaliteit. Lokeren verdiend opzijgezet en nu mentaal in het voordeel en dus favoriet tegen Charleroi. De toekomst lacht KV Mechelen toe: financieel gezond, een vernieuwd stadion in de maak en een toptrainer in de dug-out. Een eerste Europese match na dik twintig jaar zou een perfect symbool zijn voor de definitieve wederopstanding. Aan Den Dreef is de hartslag eindelijk opnieuw gezakt: de levensnoodzakelijke promotie is een feit. De prijs voor een rumoerig jaar met een hopeloos verdeelde kleedkamer, ongelukkige trainerskeuzes, gevaarlijk grote financiële bokkensprongen en een fel verstoorde relatie met de fans is uiteindelijk maar één seizoen in tweede geweest. Oud-Heverlee Leuven was aanvankelijk een sympathieke aanwinst voor de hoogste klasse, elke thuismatch een feest en bestuurlijk in evenwicht. Dat moet opnieuw de basis worden bij deze herkansing. De supporters zijn gebleven, met Jacky Mathijssen heeft een ervaren leider de sportieve leiding in handen en een financieel debacle is door de snelle promotie afgewend. OHL was zeker niet de beste ploeg in tweede klasse, ook niet in de eindronde. Maar een combinatie van een uitgekiende voorbereiding, onberispelijke fysieke conditie en een groot collectief besef heeft van Leuven wel de winnaar gemaakt. Sportief ligt er een pak werk te wachten om straks met een competitieve ploeg aan de start te staan. En dan is Oud-Heverlee Leuven weer van harte welkom! OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE