Oud-Heverleeft! Leuven

De werf in het stadion van OHL heeft toch een voordeel: zo kunnen ook de passanten op de Leuvense ring genieten van het spektakel aan Den Dreef. Georges Leekens kwam met vijf verdedigers, maar werd keer op keer uit verband gespeeld en had een paar mirakels nodig van een mentaal bewonderenswaardige Davino Verhulst voor een stilaan broodnodig puntje. Zelfs zonder de onmisbare Kostovski was het offensieve geweld van Leuven indrukwekkend met de onversneden klasse van Trossard, de slimme regie van Bostock,...

De werf in het stadion van OHL heeft toch een voordeel: zo kunnen ook de passanten op de Leuvense ring genieten van het spektakel aan Den Dreef. Georges Leekens kwam met vijf verdedigers, maar werd keer op keer uit verband gespeeld en had een paar mirakels nodig van een mentaal bewonderenswaardige Davino Verhulst voor een stilaan broodnodig puntje. Zelfs zonder de onmisbare Kostovski was het offensieve geweld van Leuven indrukwekkend met de onversneden klasse van Trossard, de slimme regie van Bostock, de snelheid van Remacle en de onvoorspelbare doelgerichtheid van Croizet. De als definitieve flop geklasseerde Kim Ojo ging er zowaar van scoren. En toch wordt het nog kantje boord in de enerverende strijd om te overleven. Want achteraan gaat de deur keer op keer wagenwijd open, het liefst op standaardsituaties. Negen tegendoelpunten in vier matchen en bijgevolg maar drie punten in plaats van negen: een catastrofe is dat. Emilio Ferrera heeft een doodziek elftal gereanimeerd, de supporters weer verenigd achter de ploeg en de discussie rond het beleid van de club naar de achtergrond verdreven, maar de verdiende beloning is nog onzeker. En dat is doodzonde. Tegen Moeskroen moet de deur hermetisch dicht en met nadien nog drie clubs uit de top vier op het menu, is eigenlijk enkel een overwinning goed genoeg. Nu al de (r)entree van het jaar, de Keizer van Gent is weer thuis. Mbark Boussoufa deed de Ghelamco Arena al rillen van opwinding enkel door aan de opwarming te beginnen. Het geeft aan hoe de fans die genoten hebben van een jaar topprestaties van een onverzettelijk collectief, een vriendengroep zonder sterren, toch ook graag een absolute vedette willen koesteren. En Boussoufa loste alle verwachtingen in, veel vroeger dan verhoopt. Coachend en stimulerend voor zijn ploegmaats, instinctief samenspel met BrechtDejaegere, niet te beroerd om druk te zetten en een knappe bevlieging als orgelpunt van een geslaagde première. Boussoufa is wel degelijk een échte vedette, de enige bij dit Gent, maar wel één met de voeten op de grond, met de beste bedoelingen, nederig en bescheiden in zijn commentaar achteraf en toch brandend ambitieus. Precies waarom Ivan De Witte toch doorduwde voor zijn koninginnenstuk. En Vanhaezebrouck is niet koppig of dom en heeft intussen de mogelijkheden van een topfitte Boussoufa gezien en toegejuicht. De niet-selectie van de nieuwe ster voor de Champions League is bijzonder jammer, maar hij is vast van plan om Club Brugge en Anderlecht de stuipen op het lijf te jagen in PO1.