Dion King

De ontdekking van de week, Dion Cools op de linksachter. De kopie is op dit moment een stuk beter dan het origineel, De Bock, en dan de vorige kopie, De fauw. Cools heeft zich onder Preud'homme ontwikkeld van iets te nonchalante derde keuze tot een volwaardige kandidaat-titularis. Ook centraal rechts in de driemansdefensie in Porto was zijn prestatie al op Champions Leagueniveau. En in een gesloten, tactische en felle wedstrijd tegen KV Oostende was Cools een van de beteren op het veld. Geconcentreerd, scherp in de duels, meer dan b...

De ontdekking van de week, Dion Cools op de linksachter. De kopie is op dit moment een stuk beter dan het origineel, De Bock, en dan de vorige kopie, De fauw. Cools heeft zich onder Preud'homme ontwikkeld van iets te nonchalante derde keuze tot een volwaardige kandidaat-titularis. Ook centraal rechts in de driemansdefensie in Porto was zijn prestatie al op Champions Leagueniveau. En in een gesloten, tactische en felle wedstrijd tegen KV Oostende was Cools een van de beteren op het veld. Geconcentreerd, scherp in de duels, meer dan behoorlijk in het uitvoetballen met de mindere linker en veel offensieve impulsen, fysiek kon hij het duidelijk ook aan. En op het eind nog een zeer bepalende tackle bij de doorbraak van Cyriac. En lef en présence heeft hij altijd al gehad. Preud'homme kan tevreden zijn: net als met de ontwikkeling van de ook al beresterke Poulain in het centrum heeft hij ineens veel opties achteraan. De uitschuiver in Eupen was onbegrijpelijk en onvergeeflijk, een grote desillusie voor de coach, die niet voor het eerst zwaar teleurgesteld is in de attitude van zijn spelersgroep. En het is niet met een overwinning tegen Oostende dat hij zich er opnieuw mee kan verzoenen. Voor het vervolg staan de sterren nochtans gunstig met de terugkeer van Refaelov, de stijgende vormcurve van Izquierdo en Limbombe en de trefzekerheid (en de verbluffende werkkracht en aanwezigheid in het spel) van Jelle Vossen. Als doelman Butelle nu nog zijn handen tegen de bal zou willen zetten in plaats van achter zijn oren in een misplaatst gebaar naar de eigen supporters, dan is Club Brugge klaar om voor het eerst in bijna 20 jaar Anderlecht te veroveren. Zijn bijdrage aan de belangrijke overwinning in Kortrijk was niet gering en geen ploegmaat die hem zijn (tijdelijke) plek voor het voetlicht misgunt. Frank Boeckx gaat op een bewonderenswaardige manier om met de twijfels en het gegrinnik rond zijn basisplaats bij Anderlecht en doet op dit moment precies wat coach Weiler van hem verwacht: sober en efficiënt keepen, vertrouwen uitstralen en zo zijn defensie geruststellen en veel coachen. Boeckx heeft ook meeval dat er intussen wat meer stabiliteit in het elftal zit. Het zal voor Boeckx nog veel overtuigende prestaties vergen eer waarnemers hem ernstig nemen als eerste doelman van Anderlecht maar hij is wellicht de laatste die zich daar druk om maakt. Intussen doet paars-wit het op karakter, solidariteit en efficiëntie. En hier en daar de hoop op wat betere vorm van bepalende spelers, de terugkeer ook van Najar en Obradovic. En de ongelooflijke trefkracht van het Poolse noodnummer Teodorczyk. Daarmee is de rust hersteld, maar of dat volstaat tegen Club Brugge?