Bruut Vormer

De schoonste boosheid van het seizoen gezien, zaterdag in Genk. Ruud Vormer is in goede en kwade dagen debiteur van korte en veelzeggende antwoorden, voor clichés moet je verderop in de mixed zone zijn. Terwijl de stoom nog uit zijn oren kwam, toonde de aanvoerder zich groots én strijdvaardig in zijn ongelukkige situatie: zijn eerlijke mening gezegd met respect voor de coach en het team. Ook dat heet verantwoordelijkheid. En zijn invalbeurt was voorbeeldig, dan kan de coach enkel tevreden zijn. De plaats o...

De schoonste boosheid van het seizoen gezien, zaterdag in Genk. Ruud Vormer is in goede en kwade dagen debiteur van korte en veelzeggende antwoorden, voor clichés moet je verderop in de mixed zone zijn. Terwijl de stoom nog uit zijn oren kwam, toonde de aanvoerder zich groots én strijdvaardig in zijn ongelukkige situatie: zijn eerlijke mening gezegd met respect voor de coach en het team. Ook dat heet verantwoordelijkheid. En zijn invalbeurt was voorbeeldig, dan kan de coach enkel tevreden zijn. De plaats op de bank voor Vormer was wel een logische en eerlijke beslissing van Ivan Leko. Niet omdat Vormer dit seizoen niet meer over de lat geraakt die hij zelf vorig jaar heel hoog heeft gelegd, maar omdat hij ondanks even harde inzet een stuk minder presteert aan de bal. Kortom: symptomen van een speler in mindere vorm (ook door een vervelende blessure wellicht) en dan kan ook de aanvoerder uit het elftal verdwijnen, ook al omdat de vervangers hard op de deur kloppen. Maar geen nood: zoals hij zelf al aangaf, Vormer komt nog terug. Club was in Genk overigens verrassend sterk na een moeilijk begin en een achterstand. In de tweede periode was blauw-zwart dominant, fysiek sterk en doelgericht. Nog een speciale vermelding voor Siebe Schrijvers die het trieste gefluit van de Genkse fans pareerde met een goeie prestatie en een mooie goal. Uitblinker in de ijzersterke ploegprestatie van Antwerp op Sclessin: ook Mbokani had een passende repliek op de vijandige ontvangst van zijn vroegere fans. De topvorm is nog onderweg en net dat belooft nog veel goeds voor Antwerp want de Congolees was toch al een beresterk speerpunt in de behoudende tactiek van László Bölöni. Gaandeweg niet meer te kloppen in de duels, zeer goed in het bijhouden van de bal, goeie loopacties, gedisciplineerd ver mee terugverdedigen, maar ook veel dreiging op de helft van Standard. Zoals in zijn beste dagen een onophoudelijke zorg voor de thuisdefensie. De afwerking bij die bal tegen de paal was best goed, een strafschop uitgelokt en een verre assist voor de bevrijdende goal van Didier Lamkel Ze. De statistieken zijn nog ver beneden de verwachtingen, maar Mbokani voetbalde op vertrouwd terrein in Luik als een van de beste centrumspitsen van het land. En die kwaliteit, samen met de goeie voeten (en de grote ambitie) van Lior Refaelov, de onverzettelijkheid van Jelle Van Damme, de rushes van seizoensrevelatie Simon Juklerød en ook van sneltrein Aurélio Buta, de werkkracht van FarisHaroun en de jongens voorin maken dat Antwerp sterker is dan vorige seizoen.