Francis Amuzument

Marc Brys moest er zelfs zijn aanvoerder Botaka voor naar de kant halen en De Norre naar de overkant sturen want Francis Amuzu speelde op het kunstgras van Stayen zijn allerbeste wedstrijd voor Anderlecht. De exponent van de zeer geslaagde opvoering van de (Brusselse) kinderacademie in Sint-Truiden. De flitsende rechterflank koppelde zijn verbluffende snelheid en techniek nu ook aan efficiëntie en overzicht, in het verleden niet altijd zijn grootste troef. Yari Verschaeren toonde lef, ini...

Marc Brys moest er zelfs zijn aanvoerder Botaka voor naar de kant halen en De Norre naar de overkant sturen want Francis Amuzu speelde op het kunstgras van Stayen zijn allerbeste wedstrijd voor Anderlecht. De exponent van de zeer geslaagde opvoering van de (Brusselse) kinderacademie in Sint-Truiden. De flitsende rechterflank koppelde zijn verbluffende snelheid en techniek nu ook aan efficiëntie en overzicht, in het verleden niet altijd zijn grootste troef. Yari Verschaeren toonde lef, initiatief, balvastheid en veel vista, een debuut zonder stress en één waarmee hij liet zien waarom hij wél en (te) dure vogels als bijvoorbeeld Morioka en Musona niet geschikt zijn voor een hoofdrol bij Anderlecht. Snelheid van uitvoering en explosiviteit. Het kenmerk ook van invaller Jérémy Doku, niet onlogisch op de (zeer brede) radar van Liverpool. Albert Sambi Lokonga deed lang niet alles goed, maar stopt zich niet weg. Sebastiaan Bornauw was niet foutloos, maar wel weer de beste verdediger en Alexis Saelemaekers speelde z'n beste match in lange tijd. Zonde dat al dat goeie nieuws overschaduwd werd door het aanhoudende gestuntel achterin, van Vranjes - geen verrassing - en ook Didillon - wel een uitzondering. Door de geslaagde schooluitstap naar Limburg stond de barometer na de nederlaag niet helemaal op onweer maar het was niet meer dan een fijne momentopname. De realiteit is harder: alweer een kans verprutst en dezelfde problemen die het elftal parten spelen. Eind november is dat de enige constante in het spel van Anderlecht. En de club zit met een gigantische hoop ballast aan spelers die liefst in januari gedumpt worden, want die tieners van zondag kunnen niet de rest van het seizoen het elftal dragen in zijn rol van titelkandidaat (?) maar verdienen wel op langere termijn een vaste plek in of rond de achttien. Het blijft een (ongelukkig) raadsel waarom Sinan Bolat destijds bij Club Brugge niet is geslaagd, anders had Club nooit een post -Ryan-keepersprobleem gekend. Op de Bosuil is Bolat weer de burcht van Sclessin waarop Bölöni zijn kampioenenploeg kon bouwen. Autoritair, explosief, mentaal ijzersterk en nagenoeg compleet: veel beter vind je niet tussen de palen. Acht clean sheets alweer. En ook penaltyspecialist van de toegevoegde tijd en een gedreven winnaar, daar heeft dit Antwerp er wel meer van. Bölöni wordt er ongetwijfeld wild van, maar in zijn ervaren spelersgroep geloven ze dat ze kampioen kunnen worden. U niet misschien?