Razende Marin

Misschien wel de absolute uitblinker in een boeiende klassieker op Sclessin: Razvan Marin. De completere voetballer die met zijn onvermoeibare secondant Cimirot aan zijn zij controleert en dirigeert in de rug van de vrolijk fladderende lichte brigade voorin. De jonge leerling van Gheorghe Hagi maakt in Luik een geweldige ontwikkeling door en meldt zich voor een leidersrol op het middenveld van de Rouches. Een grote motor, positioneel gegroeid, onvervaard in de duels en voetballen met flair, techniek en veel diepgang. Zijn doelpunt was een illustratie ervan met aan het eind een geweldige kogel. En het hoofd is er naar verluidt goed opgezet, bescheiden en beheerst maar toch gezond ambitieus. Aan het eind van het seizoen klaar voor een miljoenentransfer of... de sprong naar de CL met Standard.

De Rouches voetbalden (na de rust) als een titelkandidaat: pressing, een tempo dat Anderlecht niet kon volgen, goed georganiseerd en daarbovenop de individuele klasse van Carcela, Lestienne, Mpoku en een gretige invalbeurt van de jonge huurling Halilovic. En Standard is fysiek sterk, een handelsmerk van de elftallen van Michel Preud'homme. Ook opvallend: de rentree na anderhalf jaar aan de zijlijn van Bokadi, als vervanger van Luyindama. Prima gedaan, maar noteer alvast: de Congolese rots gaat met zijn imposante présence nog gemist worden voor- en achterin wanneer straks de strijd in play-off 1 losbarst.

Storck werk!

Het moet geleden zijn van de eerste weken van de competitie een paar jaar geleden met Cedomir Janevski dat Moeskroen positief de krant haalde. Zoals nu: drie overwinningen in het nieuwe jaar, daarvoor ook al Anderlecht geklopt en op een manier die tot de verbeelding spreekt. Sterk werk van Bernd Storck. Gekomen als 'het vriendje van', maar in geen tijd een (ook door gereputeerde collega's) zeer gewaardeerde coach. Zijn elftal staat uitstekend, dat was al heel snel zo en zijn rustige en positieve manier van coachen heeft een twijfelend elftal vertrouwen gegeven. Moeskroen ging ook in Genk en tegen Charleroi vrijuit de strijd aan. En er zitten gewoon ook goeie spelers in het elftal: Benson heeft zijn talent herondekt en maakt waardevolle kilometers met het oog op een terugkeer naar Genk, Boya is een rots achterin of op het middenveld, de jonge Bakic heeft prima voeten en een geweldige knal en met de onverslijtbare Leye en een herboren Awoniyi heeft Moeskroen een spitsenduo dat veel eersteklassers doet likkebaarden.

Misschien wel de absolute uitblinker in een boeiende klassieker op Sclessin: Razvan Marin. De completere voetballer die met zijn onvermoeibare secondant Cimirot aan zijn zij controleert en dirigeert in de rug van de vrolijk fladderende lichte brigade voorin. De jonge leerling van Gheorghe Hagi maakt in Luik een geweldige ontwikkeling door en meldt zich voor een leidersrol op het middenveld van de Rouches. Een grote motor, positioneel gegroeid, onvervaard in de duels en voetballen met flair, techniek en veel diepgang. Zijn doelpunt was een illustratie ervan met aan het eind een geweldige kogel. En het hoofd is er naar verluidt goed opgezet, bescheiden en beheerst maar toch gezond ambitieus. Aan het eind van het seizoen klaar voor een miljoenentransfer of... de sprong naar de CL met Standard. De Rouches voetbalden (na de rust) als een titelkandidaat: pressing, een tempo dat Anderlecht niet kon volgen, goed georganiseerd en daarbovenop de individuele klasse van Carcela, Lestienne, Mpoku en een gretige invalbeurt van de jonge huurling Halilovic. En Standard is fysiek sterk, een handelsmerk van de elftallen van Michel Preud'homme. Ook opvallend: de rentree na anderhalf jaar aan de zijlijn van Bokadi, als vervanger van Luyindama. Prima gedaan, maar noteer alvast: de Congolese rots gaat met zijn imposante présence nog gemist worden voor- en achterin wanneer straks de strijd in play-off 1 losbarst. Het moet geleden zijn van de eerste weken van de competitie een paar jaar geleden met Cedomir Janevski dat Moeskroen positief de krant haalde. Zoals nu: drie overwinningen in het nieuwe jaar, daarvoor ook al Anderlecht geklopt en op een manier die tot de verbeelding spreekt. Sterk werk van Bernd Storck. Gekomen als 'het vriendje van', maar in geen tijd een (ook door gereputeerde collega's) zeer gewaardeerde coach. Zijn elftal staat uitstekend, dat was al heel snel zo en zijn rustige en positieve manier van coachen heeft een twijfelend elftal vertrouwen gegeven. Moeskroen ging ook in Genk en tegen Charleroi vrijuit de strijd aan. En er zitten gewoon ook goeie spelers in het elftal: Benson heeft zijn talent herondekt en maakt waardevolle kilometers met het oog op een terugkeer naar Genk, Boya is een rots achterin of op het middenveld, de jonge Bakic heeft prima voeten en een geweldige knal en met de onverslijtbare Leye en een herboren Awoniyi heeft Moeskroen een spitsenduo dat veel eersteklassers doet likkebaarden.