Leandroom Trossard

Hij was mogelijk de enige in Genk die niet zat te treuren bij het vertrek van Alejandro Pozuelo, Leandro Trossard voelde zich helemaal klaar om zijn aanvoerdersband én zijn leidersrol op het veld over te nemen. Dat leek lange tijd overmoedig, het elftal was zoekende en Trossard bleef onder zijn niveau, de band legde hem droog: 1 goal en geen enkele assist in 11 wedstrijden. Maar sinds het duel met Club Brugge is Trossard helemaal terug: veel initiatief, versnelling en overzicht en de stati...

Hij was mogelijk de enige in Genk die niet zat te treuren bij het vertrek van Alejandro Pozuelo, Leandro Trossard voelde zich helemaal klaar om zijn aanvoerdersband én zijn leidersrol op het veld over te nemen. Dat leek lange tijd overmoedig, het elftal was zoekende en Trossard bleef onder zijn niveau, de band legde hem droog: 1 goal en geen enkele assist in 11 wedstrijden. Maar sinds het duel met Club Brugge is Trossard helemaal terug: veel initiatief, versnelling en overzicht en de statistieken pieken weer met drie goals en één beslissende pass in drie matchen, matchwinnaar en uitblinker ook in de Ghelamco Arena. De aanvoerder leidt de leider onverstoorbaar naar de titel. Genk speelde in Gent als een kampioen, anders dan in Luik, maar wel met het grote vertrouwen. Niet het vlotte voetbal in een moeilijke eerste helft, maar dan wel secuur in de organisatie en met controle in afwachting van beterschap. En doelman Danny Vukovic die z'n rol speelt. Volwassen, ondanks de onervarenheid in de slopende eindsprint in play-off 1 naar de hoogste onderscheiding. Een hele geruststelling voor de coach. En na de rust was Genk een onstuitbare pletwals met zoveel beweging, snelheid, techniek, verwarrende positiewissels en kansen om Gent opnieuw in eigen huis te vernederen. Scoren lijkt voor Samatta in play-off 1 minder evident maar zijn rol als beweeglijke spits is onbetaalbaar. En opvallend, Sander Berge haalt in zeer korte tijd weer een hoog niveau: kracht gekoppeld aan klasse en intelligentie. KRC Genk wil geen titelfavoriet zijn, maar is wel zelf de enige ploeg die de Limburgers van de titel kan houden. In de stilaan uitzichtloze achtervolging op de autoritaire leider heeft Club Brugge de mouwen opgestroopt. Het fiere Anderlecht had het gekoesterde DNA in Brussel achtergelaten en kroop in de loopgraven en daar had Club het zichtbaar moeilijk mee. Club flitst niet meer op de flanken zoals tijdens die vliegende start in play-off 1, de combinaties verlopen stroever, er zit minder beweging in en de kansen zijn schaarser. Maar de mentaliteit is voorbeeldig, er worden kilometers gemaald, duels uitgevochten: Wesley weegt permanent, Hans Vanaken blijft oplossingen zoeken, Siebe Schrijvers beweegt, Ruud Vormer zoekt diepgang en de flanken blijven acties proberen, maar het rendement is gedaald en dat is vervelend in strijd met een tegenstander die geen krimp geeft. Club plooit al maar wil niet (te vroeg) barsten in de hoop dat z'n voetbal terugkomt.