HallElia! Cobbaut is opgestaan

De verrijzenis van het weekend: Elias Cobbaut, en Anderlecht zelf eigenlijk ook. Een outcast onder de Nederlandse wijsneus Rutten wegens Vlietinck laten lopen tegen Club Brugge. Dan nog liever een dolende Obradovic of - zeker op die positie - absolute miscasts in het paars-witte shirt als Milic of Lawrence. Zijn eerste speelminuten sinds eind februari en toch fysiek best present tot ver in de wedstrijd. Cobbaut verdedigde gezond agressief op Carcela en zorgde voor veel diepgang op zijn linkerflank....

De verrijzenis van het weekend: Elias Cobbaut, en Anderlecht zelf eigenlijk ook. Een outcast onder de Nederlandse wijsneus Rutten wegens Vlietinck laten lopen tegen Club Brugge. Dan nog liever een dolende Obradovic of - zeker op die positie - absolute miscasts in het paars-witte shirt als Milic of Lawrence. Zijn eerste speelminuten sinds eind februari en toch fysiek best present tot ver in de wedstrijd. Cobbaut verdedigde gezond agressief op Carcela en zorgde voor veel diepgang op zijn linkerflank. Een onervaren jonge man van 21 met veel potentieel om de toekomstige linksback van Anderlecht te worden. En voorts voetbalde paars-wit opnieuw aan de hand van Yari Verschaeren, die behoorlijk overeind is gebleven in zijn eerste play-offs, met nog een berg schoolwerk tussendoor. Zijn leeftijd belet hem niet om initiatief te nemen, de bal op te eisen, acties te maken en - met de helpende 'hand' van de VAR - ook te scoren. En voorts dreef Anderlecht op solidariteit, karakter en strijdlust op weg naar die langverwachte overwinning. Met dank aan de totale implosie van Standard. Karim Belhocine blijkt de perfecte interim-coach te zijn. Het uitzicht op onverhoopt Europees voetbal via plaats vijf heeft een nieuwe stroomstoot door de club gejaagd, al is de vraag of de nieuwe trainer zo'n laatste ticket voor de EL wel een goed idee vindt. Met een grondig gereviseerde kern aan een nieuw verhaal beginnen en eind juli al klaar moeten zijn voor Europese matchen? Niet simpel en zij die destijds gesneuveld zijn in de bossen van Borisov zullen getuigen dat een eventuele uitschakeling club en elftal parten speelt tot diep in het seizoen. Een Nederlander die KV Mechelen naar roem en glorie loodst, dat hebben ze Achter De Kazerne nog gekend. Zonder veel goeie en enkele heel straffe saves van Michael Verrips waren alle inspanningen van die andere tien Mechelaars toch zinloos geweest. De doelman heeft zich meteen uitstekend in de etalage gezet voor een volgende stap in zijn carrière. Volgers van 1B noemen zijn seizoen zeer goed, de helft van de wedstrijden hield hij ook de nul en als een gezond zelfbewuste Nederlander ziet hij zichzelf later al aan de slag in de Premier League. Het applaus voor Malinwa was verdiend. Een sportieve prestatie van formaat. De spelers van Mechelen speelden in het besef dat dit een unieke gelegenheid was in hun carrière, dat hadden er bij Gent een paar niet begrepen. Een eervolle vermelding voor Wouter Vrancken bij de verkiezing 'Trainer van het Jaar' is op zijn plaats.