KAA Gen(t)sters!

Ze zaten te spinnen van genot op het ereterras, Ivan De Witte en Michel Louwagie, bij de demonstratie van hun elftal. KAA Gent doet almaar meer denken aan het kampioenenelftal van Hein Vanhaezebrouck : zelfverzekerd, aanvallend, dominant en aantrekkelijk voetbal, thuis niet te kloppen. En eigenlijk is deze ploeg kwalitatief beter en de kern zeker rijker gestoffeerd dan in dat historische jaar van de Buffalo's. Vadis Odjidja is met de aanvoerdersband om de arm ontwikkeld tot een to...

Ze zaten te spinnen van genot op het ereterras, Ivan De Witte en Michel Louwagie, bij de demonstratie van hun elftal. KAA Gent doet almaar meer denken aan het kampioenenelftal van Hein Vanhaezebrouck : zelfverzekerd, aanvallend, dominant en aantrekkelijk voetbal, thuis niet te kloppen. En eigenlijk is deze ploeg kwalitatief beter en de kern zeker rijker gestoffeerd dan in dat historische jaar van de Buffalo's. Vadis Odjidja is met de aanvoerdersband om de arm ontwikkeld tot een totaalvoetballer. Sven Kums is een rij lager opnieuw de allerbeste versie van zichzelf - hoe kan er voor deze speler geen plaats zijn in The Process? En in aanvallend opzicht heeft Gent gewoon meer weelde dan Club Brugge. Topschutter Roman Jaremtsjoek valt uit, maar de machine blijft gewoon draaien. Roman Bezoes was met een fluwelen baltoets en een echt straffe goal bepalend. Jonathan David is als een positie-kameleon: overal haalt hij niveau. En Laurent Depoitre trekt, sleurt en rent als in z'n beste dagen. Tegen Genk bleef met Giorgi Tsjakvetadze nog een andere klasbak gewoon op de bank: veelzeggend. KAA Gent stuurde zaterdag een duidelijke boodschap richting Brugge: de Buffalo's hebben een nieuwe titel nog lang niet opgegeven. Cercle Brugge is zonder concurrentie de schlemiel van de slotminuten. Zes keer nu al een resultaat uit handen gegeven met de meet in zicht, tien punten weggegooid. Trek er die vier af die het tegen STVV en Waasland-Beveren zelf pakte in het slot en Cercle blijft op min zes, zo ongeveer de kloof met de veilige vijftiende plek. Bernd Storck liet zijn ploeg gedurfd offensief spelen, vaak met lange ballen, maar evengoed verzorgd in de opbouw. Cercle deed zowat alles goed, behalve dus verdedigen op het eind. Jonathan Panzo speelt al sinds oktober al zijn wedstrijden op linksback, maar hij blijft blind uit positie lopen en laat zich slag om slinger pakken in de rug: een risico in de strijd om het behoud. Met een overwinning en een vertrouwensboost mocht Cercle Brugge weer hopen op een remonte, nu zal het herstel niet simpel zijn. Storck vraagt zich al of 'men' Cercle nog wel wil in de hoogste klasse, maar met zijn uithaal naar de ref en de VAR schiet hij op de verkeerden. En er klonk applaus voor alles wat Cercle zondagmiddag deed: respect voor Robbie Rensenbrink, een mooie steunbetuiging voor Miguel Van Damme en een heel goeie prestatie. Maar punten pakken, dat moet Cercle toch zelf doen.