Ademen

Predrag Filipovic woont samen met zijn vrouw Nina en zijn vier maanden oude zoontje Thomas in Aalst. Nina is met Thomas voor een weekje naar Montengro, op bezoek bij Filipovic' ouders. Filipovic woont dolgraag in Aalst. "Als je weet dat ik drieënhalf jaar heen en weer ben gereden tussen Kerkrade of Lommel en Aalst, dan zegt dat al genoeg zeker ?" glimlacht hij. "Ik vind het zo'n mooie stad."
...

Predrag Filipovic woont samen met zijn vrouw Nina en zijn vier maanden oude zoontje Thomas in Aalst. Nina is met Thomas voor een weekje naar Montengro, op bezoek bij Filipovic' ouders. Filipovic woont dolgraag in Aalst. "Als je weet dat ik drieënhalf jaar heen en weer ben gereden tussen Kerkrade of Lommel en Aalst, dan zegt dat al genoeg zeker ?" glimlacht hij. "Ik vind het zo'n mooie stad." Filipovic stelt twee prioriteiten voor zijn woning : "Ruimte staat op nummer één. Ik moet kunnen ademen. En een aangename tuin, dat vind ik ook belangrijk." Wat die twee dingen betreft, zit hij alvast gebeiteld, wijst een rondleiding bij hem thuis uit. Onder de ruime, luchtige kamers die we doorwandelen, zitten een paar genres die ons eigen huis alvast moet missen, zoals een logeerkamer, een 'kleerkamer' en een privécafé. Ook qua tuin is het gezin Filipovic royaal bedeeld. Dat huize Filipovic aan de voorwaarden van de heer des huizes voldoet, is eerder toevallig. "Mijn vrouw, Nina, woonde hier al toen ik haar leerde kennen. Ik heb er dus niet te veel aan te zeggen gehad. (lacht) Ook de inrichting is voor het grootste deel haar werk." Nina verzamelt antiek. Het hele huis is dan ook ingericht met kunstig gesculptuurde, donkerhouten meubelen. "Zelf hou ik ook erg van antiek", zegt Filipovic. "Antieke meubels hebben meer karakter, vind ik. De meeste moderne meubels zijn zo banaal."Hoewel je het zo midden in Aalst niet meteen zou vermoeden, beschikt het huis over een apart, ingesloten terras met een vijver en een grote tuin, felgroen en vruchtbaar. Naast een paar comfortabele tuinstoelen en een hangmat staat er al een speeltuintje - waarschijnlijk op de groei gekocht, want de kleine Thomas is nog maar vier maanden oud. "Binnenkort laten we de tuin helemaal opnieuw aanleggen", vertelt Filipovic. "Nadien kan ik zelf tuinman gaan spelen. Ik kijk er wel al naar uit om mijn groene vingers eens te testen."Een verrassing hier en daar in het huis verschaft wat meer inzicht in deze man. In de kinderkamer bijvoorbeeld treffen we niet alleen een kinderwiegje aan, maar ook een stapelbed. Wil dat zeggen dat er nog broertjes of zusjes voor Thomas zullen volgen ? "Ik hoop van wel", zegt Filipovic met een glimlach. "Ik hou erg veel van kinderen en Nina ook. We zouden wel twee of drie kindjes willen. En liefst zo kort mogelijk op elkaar."Op de overloop van de eerste verdieping stoten we tussen een kleurrijke designerlamp en een zware, eeuwenoude kast opnieuw op een verrassing. Een paspop stelt er een rijkelijk trouwkleed tentoon. "Dat is het trouwkleed van Nina. Het is een ontwerp uit Engeland", vertelt Filipovic. Ook in het dagelijks leven houdt hij wel van mooie kleren. Het huis bevat een hele kamer waarvan de twee lange zijden uit grote ingemaakte kasten met spiegeldeuren bestaan. "Aan kleren geef ik wel wat geld uit, ja. Mijn favoriet merk is Hugo Boss, beslist. Die kleren zitten me altijd comfortabel."Filipovic' favoriete ruimte van het huis : het privécafé. De ruimte is verrassend ... caféachtig. Er staan twee rijen donkerbruine tafels en stoelen, genoeg voor een behoorlijk uitgebreide fuif, rekenen we snel uit. Midden in de kamer staat een pooltafel, compleet met opgewekte Donald Duck erop. Van achterin de ruimte lacht een bordkartonnen surfer ons toe. De bar staat volgestouwd met gadgets van J&B, een whiskymerk. "Dat wil niet zeggen dat we hele dagen dronken rondstruinen", grijnst Filipovic. "We drinken er niet van, mijn vrouw verzamelt de spullen gewoon."Een andere rode draad door het hele huis, zijn de originele glazen deuren en ramen. Blauwe met gesculpteerde vissen erin in de badkamer, een witte met een uitgesneden J&B-logo voor het café, een kleurrijk glas-in-loodraam langs de straatkant. De reden daarvoor blijkt simpel. Nina houdt samen met haar moeder een zaak in dergelijke glazen deuren. Filipovic kijkt met een arendsblik toe op zijn gezondheid. "Ik eet elke dag soep en veel groenten en fruit. En een keer per week vis. Elke avond probeer ik ook een of twee glazen rode wijn te drinken. Dat is erg gezond voor je hart en bloedvaten, schijnt het. Maar met mijn lijn ben ik absoluut niet bezig, ik heb van mijn leven nog geen gram te veel gewogen. Minstens een keer per week op restaurant gaan kan er dus gemakkelijk af. Nina en ik gaan elke week bij Zorba eten, een Grieks restaurant op de Houtmarkt. En ik sta af en toe ook zelf aan de kookpotten. Ik kan zowat alle Joegoslavische specialiteiten klaarmaken, zoals burek (foto) of goulash."De eerste hobby's die Filipovic opsomt, bevestigen het beeld van de echte sportman : tennis, basket en bowling. "Ik ben daar allemaal geen specialist in, maar voor een amateur speel ik toch niet slecht !" De laatste hobby in het rijtje brengt wat rust : "Films kijken ! Ik heb een collectie van een driehonderdtal dvd's. Zo heb ik bijvoorbeeld alle James Bondfilms. En ik ben ook wel fan van Bruce Lee en Jackie Chan. Maar ik heb ook een hele reeks Joegoslavische films, vooral komedies. Steengoed. Mijn lievelingsfilm is Titanic. Die heeft me erg geraakt, vooral omdat hij op ware feiten berust. Ik moet steeds de hele tijd denken aan de horror van die mensen die als ratten in de val zitten als ik die film bekijk." ILKA DE BISSCHOP