Professionele ruziemakers. Net een recordaanbod van ruim honderd miljoen euro (twintig miljoen meer dan nu) voor de tv-rechten aangeboden gekregen en het is alweer hommeles in de Pro League. De G5 (Anderlecht, Club Brugge, KAA Gent, KRC Genk en Standard)) willen ongeveer alle winst opslokken.
...

Professionele ruziemakers. Net een recordaanbod van ruim honderd miljoen euro (twintig miljoen meer dan nu) voor de tv-rechten aangeboden gekregen en het is alweer hommeles in de Pro League. De G5 (Anderlecht, Club Brugge, KAA Gent, KRC Genk en Standard)) willen ongeveer alle winst opslokken. Eupen eindigde vorig seizoen onderin in de ranglijst met tv-rechten: 2,27 miljoen, tegenover 8,05 miljoen euro voor landskampioen Club Brugge. Bijna het viervoudige. In de Premier League is de verhouding tussen de eerste en de laatste anderhalf. De G5 streek in de vorige campagne 34 miljoen op. Voor de negentien andere clubs bleef 48 miljoen euro over. De G5 stelt dat zij verantwoordelijk is voor het leeuwenaandeel van de aandacht die de Jupiler Pro League krijgt. Daar zijn echter twee bezwaren tegen in te brengen. Je kan geen competitie met vijf teams organiseren en als de andere ploegen te zwak zijn, valt de spanning helemaal weg en zakt ook de belangstelling voor de wedstrijden met de topclubs. Ten tweede: als je deze redenering volgt, moet er dringend sprake zijn van een G6. Antwerp haalt qua nationale belangstelling betere cijfers dan een paar teams van de G5. Een sterker argument is het feit dat op een handvol na alle andere profclubs in handen zijn (of op het punt staan in handen te komen) van buitenlandse eigenaars. Bijzonder kapitaalkrachtige figuren, die hier niet zijn neergestreken uit liefde voor ons voetbal maar omdat ze er sportief of financieel voordeel willen uit puren. Waarom zouden ook zij een groter stuk van de pas gebakken taart moeten krijgen? Terwijl onze profclubs kissebissen over de nieuwe rijkdom gebeuren er zaken die hen behoorlijk zorgen moeten baren. De Premier League heeft zijn eerste overzeese rechten voor de periode na 2022 verkocht. Het nieuwe contract met NENT, dat de rechten beheert voor Finland, Zweden, Noorwegen en Denemarken, bedraagt de astronomische som van twee miljard pond (2, 34 miljard euro) voor zes jaar. Dat betekent 390 miljoen euro (!) per seizoen en staat gelijk met een kwart van de totale huidige buitenlandse inkomsten van de Premier League (1,64 miljard euro). De verwachting is dat de rechten voor het Engelse voetbal overal met een ruk in de hoogte gaan. Zweden, Denemarken, Noorwegen en Finland tellen samen 27 miljoen inwoners. Dat is ruim het dubbele van ons land. Telenet (Playsports) en VOO hebben momenteel naar verluidt per seizoen samen 30 miljoen euro veil voor de Engelse topmatchen. Als België straks in verhouding evenveel moet betalen als de Scandinavische landen wordt dat 158 miljoen euro per jaargang. Ruim het vijfvoudige. En de Premier League heeft een stok achter de deur. Richard Masters, de nieuwe CEO van de EPL, liet dit weekeinde weten dat de rijkste competitie ter wereld klaar is met een Netflixachtige zender. 'Premflix' zou in bepaalde landen het Engelse topvoetbal rechtstreeks aan de consument aanbieden. Het opzet is duidelijk: waar geen lokale zender bereid is te betalen wat de EPL eist, worden beelden rechtstreeks bezorgd. Deze ontwikkeling is gevaarlijk. 390 miljoen euro per seizoen is behoorlijk meer dan de tv-rechten van de vier Scandinavische landen voor de eigen nationale competitie. 158 miljoen euro voor België zou ook anderhalve keer het nieuwe tv-contract waard zijn. Op deze manier wordt de kloof met het Engelse voetbal nog groter en rest de kleinere voetballanden nog alleen de kruimels. De UEFA heeft hier al voor gewaarschuwd. Ook in de Balkanlanden zijn de tv-rechten voor het Engelse voetbal hoger dan die voor de eigen competities. In plaats van te waarschuwen moet de Europese voetbalunie zoeken naar mogelijkheden om een deel van het geld voor het Engelse voetbal naar de nationale bonden te laten terugvloeien. In plaats van te kibbelen zouden de clubs van de Pro League zich beter beschermen tegen de invallen van de Engelsen, die hetzelfde argument gebruiken als zij: het leeuwendeel van de aandacht.