Ik had het in deze kolommen vaak over de Pro Licence en daarom wou ik even ingaan op een stukje dat vorige week in dit blad in de rubriek Aan de zijlijn is verschenen. Daarin wordt gesproken over de manier waarop Jean-Marie Pfaff aan zijn diploma is geraakt, iets waarop ik liever niet inga. Maar er wordt vooral gesteld dat de Pro Licence inhoudelijk een lege doos is. Dat moet ik met klem tegenspreken. Het is best mogelijk dat er tijdens de vorige cursus een en ander verkeerd liep en dat men al te vaak in improvisatie ...

Ik had het in deze kolommen vaak over de Pro Licence en daarom wou ik even ingaan op een stukje dat vorige week in dit blad in de rubriek Aan de zijlijn is verschenen. Daarin wordt gesproken over de manier waarop Jean-Marie Pfaff aan zijn diploma is geraakt, iets waarop ik liever niet inga. Maar er wordt vooral gesteld dat de Pro Licence inhoudelijk een lege doos is. Dat moet ik met klem tegenspreken. Het is best mogelijk dat er tijdens de vorige cursus een en ander verkeerd liep en dat men al te vaak in improvisatie verviel. Maar dat was zeker nu niet het geval. Er wordt vaak ten onrechte geschoten op Frans Masson, het hoofd van de trainersschool. Terwijl hij wel degelijk alles in het werk stelde om een gedegen cursus uit de grond te stampen. We hebben verschillende keren de kans gekregen om in buitenlandse clubs te gaan kijken naar de manier waarop ze daar werken. Ik vond dat heel interessant, al bedenk ik wel eens dat het ook heel zinvol zou zijn om bestuursmensen daarvoor mee te nemen. Verder zijn er lessen geweest van gereputeerde trainers, kregen we een discours van de psycholoog van Manchester United, allemaal zaken die je een veel breder inzicht geven in alle aspecten van de voetbalwereld. Je kreeg echt de kans om je kennis bij te schaven. En er werd ook heel veel van je verlangd, de examens waren zwaar en de verhandelingen die ik zag staken heel goed in mekaar. Daar was aan gewerkt, op een doordachte manier. Als iemand zegt dat hij daar niets leerde, dan vraag ik me af waarom die nu geen trainer van Barcelona is. Wat me ook opviel is hoeveel trainers die er in de lagere afdelingen aan de slag zijn op een heel gedreven en intelligente manier met hun vak bezig zijn. Dirk Geeraerd bijvoorbeeld die met Torhout in vierde klasse kampioen speelde en naar Deinze gaat. Of Eddy Van de Ven die straks naar Lyra trekt. Natuurlijk waren er ook discussiepunten. Dat had vooral te maken met een manier van trainen dire gebaseerd is op het zogenaamde zandlopersysteem. Dat werd als veel te theoretisch ervaren. Het komt erop neer dat je via wedstrijdvormen op training een bepaald probleem uit je ploeg krijgt. Het is de bedoeling om die partijen stil te leggen als dat probleem zichtbaar wordt en alles gaandeweg te vereenvoudigen. Om uiteindelijk tot een herkenningsfase te komen : de speler ziet op een simpele manier wat er verkeerd gaat. Daar konden de meesten zich niet in vinden. Maar los daarvan is de opleiding heel goed. Al betekent het niet dat je nadien een toptrainer bent. Zoals Raymond Goethals het altijd lachend zei : daarvoor moet je zeven Europacupfinales spelen. Zoals hij. CANAL +Zondag 17.06 14u55 Italiaans voetbal (ov) 20u55 Barcelona-ValenciaDit was de laatste aflevering van TerZijde voor dit seizoen. In augustus keert deze rubriek terug. door Wim De Coninck, co-commentator Canal +