Noem hem gerust TrophySollied. De 51-jarige Noor is een van de grootste succesmachines die onze competitie heeft gekend. In totaal pakte hij als speler en als trainer liefst achttien prijzen (titels en bekers) in zijn eigen land, bij ons, in Griekenland en in Nederland. Tegenwoordig geniet hij van het leven in zijn adoptiestad Gent. Sinds er afgelopen zomer een eind kwam aan zijn avontuur in Saudi-Arabië zit hij zonder werk.
...

Noem hem gerust TrophySollied. De 51-jarige Noor is een van de grootste succesmachines die onze competitie heeft gekend. In totaal pakte hij als speler en als trainer liefst achttien prijzen (titels en bekers) in zijn eigen land, bij ons, in Griekenland en in Nederland. Tegenwoordig geniet hij van het leven in zijn adoptiestad Gent. Sinds er afgelopen zomer een eind kwam aan zijn avontuur in Saudi-Arabië zit hij zonder werk. Trond Sollied: "Ik voel me prima! Ik zit in een fase van mijn leven waarin ik kan werken, maar waarin ik niet moet werken ..." "Er zijn clubs die me hebben gebeld, maar ik ben met niemand besprekingen begonnen omdat die clubs niet goed genoeg waren. En ook omdat ik het nog veel te vroeg vond om weer aan de slag te gaan." "Oh ... but I have nothing to wash. In mijn hoofd is het volkomen clean." "Bij een club die meteen een trofee kan winnen. En het liefst in een land waar ik nog niet geweest ben." "Ja, maar ik maak me daar niet druk om. Als het om problemen gaat die je kan oplossen, zijn het positieve problemen. Toen ik in december 1998 bij Gent aankwam, had ik meteen gezien dat het mogelijk was iets met die ploeg te doen." "Zij hebben mij buitengezet. En enkele dagen nadien hebben ze me gevraagd te blijven, maar ik heb dat geweigerd. Voor mij was de vertrouwensband stuk." "Een prins die zich wou bezighouden met de jongens die niet speelden, maar ik concentreer me in de eerste plaats op de spelers die spelen ... De baas van eender welke club kan proberen zijn favoriete spelers in de ploeg te krijgen, maar dan moet men mij niet als trainer nemen. Bovendien durfde die prins mij de zaken niet in het gezicht te zeggen, hij probeerde zich achter mijn rug te bemoeien. Dat kon niet werken. No balls, no fire." " The balls ... Neen, ik heb het niet over voetballen, maar over de ballen die een vastberaden man geacht wordt in zijn broek te hebben. Zonder ballen kan je niet goed functioneren." "Ik was ernaartoe getrokken om iets op te bouwen, goed wetende dat er in de woestijn tijd nodig is vooraleer het gras begint te groeien. Ik had al snel door dat het moeilijk zou worden. Ik heb eind juli getekend, twee weken later begon de competitie. Tien titularissen waren afwezig omdat ze voor hun nationale ploeg speelden. Ik had dus maar één basisspeler op training." "Kalm, kalm ... Ik heb niemand gekidnapt, ik heb hen gewoon voorgesteld om mee te gaan. Als ik jou iets wil verkopen, kan je kiezen of je dat doet of niet. En als je weigert, zoek ik wel iemand anders. Waar zit het probleem? Iedereen is vrij. Maak je maar geen zorgen over Vermeulen. Met zijn capaciteiten zal hij rap weer werk vinden." "Ja, we hebben gepraat maar het klikte niet. Dat had niks met de club te maken, maar met mij. Uiteindelijk vond ik dat de timing niet goed zat voor mij. Op hetzelfde moment kon ik ook tekenen bij een grote Turkse club. En met die mensen is het mislukt omdat ze me meteen onder enorme druk hebben gezet: zij gaven me één uur om toe te zeggen. Zo werk ik niet en ik heb dan ook de besprekingen stilgelegd." "Maar het huidige niveau van Genk verbaast mij niet. Ik wist dat daar een enorm potentieel aanwezig was. Was dat er niet geweest, dan zou ik niet eens langsgegaan zijn om te praten. Genk zou een club kunnen zijn die ik op een dag wel graag zou willen trainen ..." "Helemaal niet. Ik wist dat die ploeg niet op zijn plaats stond. En ik begreep niet waarom ze Jelle Vossen aan Cercle uitleenden. Toen hij nog bij Genk was, moest ik het met Gent tegen hem opnemen en ik was onder de indruk van hem." "Sexy? Zulke woorden gebruik je niet in het voetbal. Sex, drugs, rock and roll, dat zijn termen uit de muziekwereld. Je moet niet alles door elkaar halen." "Ik zie graag mooi voetbal en als Genk draait, is het niet slecht." (overtuigd) "Neen. Met die formule van de play-offs betekent de titel van herfstkampioen niks meer. Ik zal die formule nooit aanvaarden. Genk kan bovenaan eindigen in de gewone competitie en daarna ineenzakken en geen kampioen worden: dat is volkomen onlogisch. Play-offs zijn alleen goed voor het ijshockey, waar er maar twee of drie goede ploegen zijn." "De kern is niet groot genoeg, dat valt meteen op. Anderlecht en Gent scoren beter op dat vlak." "Voor mij hebben zij de beste kern. Er zitten geen grote namen bij, maar het geheel heeft meer kwaliteiten dan alle andere teams. Door dat gebrek aan zeer grote spelers heeft Gent geen enkel puntje gepakt tegen de beste ploegen." "Het kan wel, als de grote teams van hun pluimen verliezen tegen de kleintjes. Francky Dury werkt goed. Hij heeft eerst rustig geobserveerd en dan zijn klemtonen gelegd. Nu, het is moeilijk om onderuit te gaan als je over zo'n volwassen groep beschikt." "Ik zie er veel die mijn manier hebben overgenomen om hun ploeg op het veld te zetten, in een 4-3-3. Toen ik hier toekwam, speelde niemand dat systeem. Niemand! Ik heb een revolutie veroorzaakt, maar dan zonder bloedvergieten ... Een vreedzame revolutie, zoals een oppositieleidster die vandaag probeert te organiseren in Birma ( Sollied heeft het over de half november vrijgelaten Aung San Suu Kyi, nvdr)." "Mijn ploegen hebben bij momenten ook in 4-4-2, in 3-5-2 of 3-4-3 gespeeld, maar alleen gedurende korte wedstrijdfasen. Je moet één enkel spelsysteem kiezen. Als je er twee of drie kiest, weten je spelers niet meer wat ze moeten doen. Bij mij is het de 4-3-3 en één teken, één schreeuw of één fluitsignaal vanaf de bank volstaat om de organisatie te veranderen." "Geen enkel probleem." (denkt na) "Intelligentie ... Je kan een kerel hebben die oerdom is in het leven maar die zeer intelligent is op het veld. Raar, hé." "Kijk, je moet geen genie zijn om te kunnen voetballen. Albert Einstein speelde geen voetbal, ongetwijfeld ook omdat het hem niet interesseerde. Als je zeer intelligent bent, ben je niet heel erg sportief. En word je zeker geen voetballer." "Ik heb mijn eigen notitiesysteem, met sleutelwoorden. Wat ik neerkrabbel is belangrijk, want aan de rust heb ik maar enkele minuten om in te grijpen waar het niet goed draait en dus moet ik snel de juiste woorden vinden. To the point. En ik houd alles bij! Bij mij thuis heb ik een onmogelijke stapel blaadjes liggen. Als we enkele maanden later tegen dezelfde tegenstander spelen, haal ik er de juiste notities tussen uit." "Helemaal niet. Ik weet dat ik sowieso niet veel kan veranderen tijdens de match. Ik moet de rust afwachten om in te grijpen. De enige manier om tijdens de eerste drie kwartier iets grondig te wijzigen, is door een speler te vervangen. Maar in heel mijn trainerscarrière heb ik maar één spelerswissel uitgevoerd in de eerste helft, met uitzondering van gevallen waarbij een speler geblesseerd was." " Nastja Ceh, toen ik bij Club Brugge was. Het was in de Europabeker, in IJsland. Ceh bewoog voor geen meter en na 35 minuten heb ik hem eraf gehaald. Het was toen 1-1. We hebben met 1-6 gewonnen. Bij mij is het moeilijk om in de ploeg te raken, maar het is ook moeilijk om er weer uit te raken. Een speler mag van mij eens een slechte match spelen. Zelfs twee of drie. Ik zie tussendoor op de training of hij nog altijd presteert, of zijn slechte matchen ongelukjes zijn of niet. Ik heb nood aan stabiliteit. Dat is in alle beroepen zo: als je elke dag een nieuwe collega naast je krijgt, word je toch ook paranoïde." "Als de nationale ploeg de uitstalkast is, dan is jullie voetbal achteruitgegaan, terwijl België toch veel meer individueel talent heeft dan tien jaar geleden. Ik begrijp het spelersverloop bij de Duivels niet goed. De ploeg verandert voortdurend. Men moet ermee stoppen systematisch de beste spelers te selecteren, men moet veeleer de spelers kiezen die het beste samen kunnen spelen. Als ik zie dat er tot zestig spelers worden opgeroepen op een jaar tijd, dan vraag ik mij af waar men naartoe wil en vind ik dat er slecht gewerkt wordt. Je hoeft maar één goede competitiewedstrijd te spelen om geselecteerd te worden! Wat mij betreft moet iemand zich drie of vier seizoenen lang bewezen hebben ... Hier gaat alles veel te snel. "Een kwalificatiecampagne duurt niet lang, een tiental matchen. Dus vorm je een blok vanaf het begin en behoud je dat blok. In plaats daarvan is het hier in, out, in, out ..." "Daar weet de rechterhand niet wat de linkerhand doet." "Een contract op lange termijn." (lacht)"Volledig mee eens. Er zit geen greintje continuïteit in." "Bij een grote club moet je jezelf blijven en tegelijk de druk aankunnen. Niet iedereen kan dat. Als je van een kleine club naar een grote trekt, is het vaak peddelen." "Wat had ik gedaan vóór AA Gent? Ik had Rosenborg naar de kwartfinales geleid van de Champions League, tegen Juventus. Bij Rosenborg was er maar één opdracht: winnen. En ik won. Sinds ik in het voetbal zit, vertoef ik in het kamp van de winnaars: eerst als speler, daarna ook als trainer. Daardoor kan je vorderingen maken. Ik ben ook vijf jaar lang naar de universiteit gegaan, waar ik sport, economie en geschiedenis heb gestudeerd. En ik heb dertien jaar lesgegeven: dat heeft mij enorm geholpen." "Je weet dan toch wat er gebeurd is tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. (barst in lachen uit) Neen, maar je kan de zaken tenminste in hun perspectief plaatsen." "Ik heb geen enkel contact gehad. Maar ze hebben mijn telefoonnummer. Als ze mij bellen, zal ik antwoorden. Uit beleefdheid." "Dat is hypothetisch." "Ik ga naar Gent omdat vrienden van mij naar daar gaan. Football is a social event. Ik ben evenwel geen voetbalgek als dusdanig. Ik kijk niet elke dag naar wedstrijden, verre van." "Milan, dat was te gek. Maar onze allerbeste match was ongetwijfeld tegen Lyon in de UEFA Cup: 4-1 thuis en we hadden er wel negen of tien kunnen binnenschieten. Dat was toen al het grote Lyon. Enkele maanden later werd die ploeg voor het eerst Frans kampioen en daarna deden ze dat nog zes keer over." "Voor mij niet. Ik zou het nooit aanvaard hebben om mijn broer als boss te hebben, omdat ik altijd zelf de baas wil zijn ..." "Het is normaal dat daar altijd iets te zien valt. Als je Mémé Tchité voorin hebt en een trio Mehdi Carcela - Axel Witsel - Steven Defour op het middenveld ... It's high class." "De verdediging van Standard vormde de basis van de twee titels. Zonder een sterke defensie word je nooit kampioen. Dit seizoen zie ik vaak verdedigers die zich afvragen waar ze moeten staan en wat ze moeten doen. Wedstrijden worden beslist bij de twee rechthoeken en als het bij een van beide niet goed draait, raak je niet ver." "Ik zal er een per zone noemen. Silvio Proto in het doel. Roland Juhász achteraan. Steven Defour op het middenveld. En Mbark Boussoufa voorin, want ik vind hem een echte aanvaller." "Geduld. Hij hangt nog te veel van de andere spelers af. Ik heb jongens gekozen die veel en goed nadenken en die schitteren op hun deel van het veld." door pierre danvoye"Bij mij is het moeilijk om in de ploeg te raken, maar het is ook moeilijk om er weer uit te raken.""Wie zeer intelligent is, wordt geen voetballer."