DE VEDETTE: Phillip COCU

Met 101 caps staat Phillip Cocu derde na Edwin van der Sar en Frank de Boer in de eeuwige interlandranglijst van Nederland. Daar komen er geen meer bij, want Cocu hield het na het teleurstellende WK in Duitsland voor bekeken als international. Het beste lijkt er nochtans nog niet af. Eind vorige maand kreeg hij de Zilveren Schoen uit handen van zijn ex-trainer Guus Hiddink, als de op een na beste speler in de Nederlandse competitie. Cocu moest enkel de naar Liverpool vertrokken Dirk Kuijt laten voorgaan. Cocu blijft niettemin zeer kritisch voor zichzelf. Het...

Met 101 caps staat Phillip Cocu derde na Edwin van der Sar en Frank de Boer in de eeuwige interlandranglijst van Nederland. Daar komen er geen meer bij, want Cocu hield het na het teleurstellende WK in Duitsland voor bekeken als international. Het beste lijkt er nochtans nog niet af. Eind vorige maand kreeg hij de Zilveren Schoen uit handen van zijn ex-trainer Guus Hiddink, als de op een na beste speler in de Nederlandse competitie. Cocu moest enkel de naar Liverpool vertrokken Dirk Kuijt laten voorgaan. Cocu blijft niettemin zeer kritisch voor zichzelf. Het zit hem ook dwars dat hij nooit de Champions League of de UEFA-beker kon winnen of met Nederland titels kon binnenrijven. Hij begon zijn professionele carrière bij AZ, waar hij op zijn zeventiende in de eerste divisie debuteerde. Na twee seizoenen trok hij naar Vitesse. Het noodlot sloeg daar echter meteen toe. In zijn eerste wedstrijd voor zijn nieuwe ploeg brak Cocu zijn rechterbeen. PSV wil zijn monument een functie binnen de club geven en Cocu is zinnens om de trainerscursus te volgen. Toch wil dat niet noodzakelijk zeggen dat de Nederlandse polyvalente middenvelder ook na zijn carrière aan de Eindhovense club verbonden blijft. Cocu houdt niet van het grimmige sfeertje dat in Nederland hangt en heeft bovendien zijn hart verpand aan Spanje. Hij speelde er zes seizoenen voor Barcelona, de metropool die voor eeuwig met gouden letters in zijn hart gekerfd staat. Terwijl andere Nederlanders tezelfdertijd falen en weggehoond worden door de Catalaanse supporters, blijft Phillip Cocu onaangetast. Bij zijn afscheid krijgt hij een hartverwarmende ovatie. Veel successen maakte hij weliswaar niet mee in Camp Nou. Enkel in zijn debuutseizoen mocht hij de landstitel vieren en de Europese supercup in de lucht steken. Cocu is de exponent van de Nederlandse net-niet-generatie en strandde altijd als de grote prijzen in zicht waren. In Nederland wordt hij de specialist van verloren halve finales genoemd. Maar liefst zes keer moest hij in een halve finale de duimen leggen. In wat zijn laatste seizoen kan worden, wil Cocu nog enkele spoken verdrijven. Waarom ook geen weerwraak nemen in de Champions League voor de onterechte uitschakeling door AC Milan twee seizoenen geleden ? R onald Koeman krijgt te maken met een bijzonder zware erfenis van zijn voorganger Guus Hiddink. Met André Ooijer (Blackburn Rovers) en Jan Vennegoor of Hesselink (Celtic) vertrok een aantal sterkhouders. Met de late aanwerving van Jan Kromkamp (Liverpool) en de omstreden Patrick Kluivert (Valencia) werd alsnog gepoogd dat verlies op te vangen. Alleen laat Ooijer centraal achterin een leemte. Eric Addo (ex-Club Brugge) moet aan de zijde van de beresterke Alex voor organisatie en duelkracht zorgen, maar het lijkt er sterk op dat de veelvuldig geblesseerde Michael Reiziger op termijn zijn plaats zal innemen. Vooral voor het middenveld lijkt een sleutelrol weggelegd. Timmy Simons moet rugdekking geven aan de technisch briljante jongere Ibrahim Affelay (rechts) en aanvoerder Phillip Cocu, die het ritme aangeeft en voor de offensieve impulsen zorgt. Voorin moet Kluivert de concurrentie aangaan met de snelle Arouna Koné (ex-Lierse), die ook vanaf links kan worden uitgespeeld. l BJORN BORGT & FRéDéRIC VANHEULE