Wat een flutmaand heeft Club Brugge achter de rug. Begin december leek er geen vuiltje aan de lucht. Een wenkende kwalificatie voor de UEFA Cup, een eerste plaats in de competitie en een meer dan haalbare kaart in de Belgische beker, waarna (op papier) twee leuke bekerderby's met Cercle konden volgen. Niet dat de kassier zich al rijk rekende, maar het zag er goed uit.
...

Wat een flutmaand heeft Club Brugge achter de rug. Begin december leek er geen vuiltje aan de lucht. Een wenkende kwalificatie voor de UEFA Cup, een eerste plaats in de competitie en een meer dan haalbare kaart in de Belgische beker, waarna (op papier) twee leuke bekerderby's met Cercle konden volgen. Niet dat de kassier zich al rijk rekende, maar het zag er goed uit. We zijn vandaag nog niet half januari en aan de einder doemt een gat in de kas op. Europees is het avontuur voorbij, in de stand viel men na nul op negen twee plaatsen terug en afgelopen zondag likte Club in de vrieskou opnieuw zijn wonden: nu is ook het bekeravontuur al voorbij. Tijdens het schaatsen op een moeilijk bespeelbaar veld bleef Roeselare net iets beter overeind. Geen opsteker na een stage die veel van de creativiteit vergde en budgettair een nieuwe wonde, want op de transfermarkt werd twee dagen voor de bekerwedstrijd nog fors uitgehaald. Officieel zijn de cijfers niet - Club Brugge communiceert nooit over cijfers -, maar voor de komst van de belofte-internationals Marc (voluit Marc-André) Kruska (21) en Vadis Odjidja Ofoe (20) werd volgens Duitse bronnen toch wat uitgegeven. Kruska kostte 750.000 euro, Odjidja 900.000. In het geval van die laatste gaat ook geld naar rivaal Anderlecht. Vijf procent van het transferbedrag wordt immers verdeeld onder Anderlecht en Hamburg in het kader van een opleidingsvergoeding. Investeringen met het oog op de toekomst. Op papier goeie. Kruska komt al sinds 2004 sporadisch uit voor Borussia Dortmund. Aanvoerder van de Duitse beloften bovendien, en in totaal al 98 keer actief in de Bundesliga. Dit seizoen op een zijspoor, aan twee invalbeurten bij de start van de competitie (op speeldag 1 en 6) werd amper een vervolg gebreid. Niet bereid zijn contract, dat komende zomer afliep, te verlengen, want hij wilde voetballen. Bij Dortmund leek dat er niet in te zitten: te klein in hun ogen voor een verdedigende middenvelder (1,75m) en iets te traag, zeggen waarnemers. Wel: schitterende persoonlijkheid, tactisch zeer sterk en iemand die weet wat hij wil. En dat is: zijn carrière in België opnieuw lanceren. Ongeveer hetzelfde verhaal bij Vadis Odjidja Ofoe. Een jaar geleden ontevreden over het gebrek aan speelkansen bij Anderlecht, ook al probeerde Ariël Jacobs daar na het ontslag van Frank Vercauteren in extremis wat aan te veranderen. Naar Hamburg verkast, onder meer op aanraden van Vincent Kompany. Zijn optredens bij Hamburg bleven echter beperkt tot wat wedstrijden met het tweede en twee korte invalbeurten in de hoofdmacht. En dus keert Odjidja, want de naam Vadis heeft hij afgelegd, naar België terug. Geen zes, zoals Kruska, eerder een acht, à la Fellaini, de man die hij op de Spelen nog moest vervangen. Fysiek sterk, grote actieradius, tweevoetig, goeie pass, hard schot (geen onaardig nemer van vrije trappen, wat ook geldt voor Kruska). Maar: zelfbewust, weinig twijfel én, indien niet duidelijk vanaf de kant geïnstrueerd of niet terechtkomend in een hecht draaiend geheel, soms verloren, zoals op de Spelen tegen Nigeria. Te jong om zelf zijn weg te zoeken. Net als Kruska zag Odjidja zijn ploeg zondag voor het eerst live aan het werk. Vanuit de tribune, want speelgerechtigd waren ze nog niet. Zij noteerden hoe na 50 minuten de nieuwkomers bij de bezoekers het resultaat in een definitieve plooi goten. Roeselareverdediger Arturo Ten Heuvel, die in balbezit altijd een zekere cool bleef bewaren, nam toen een corner die door de van Sochaux geleende Ivan Perisic (uitstekend debuut) werd binnen gewerkt. 0-1: het bleek de enige goal van de wedstrijd. Een bedrag van ruim anderhalf miljoen euro voor twee youngsters is in deze tijden van crisis een niet onaardig bedrag. Op termijn lijkt het wel een goeie investering. En daarmee komen we bij een heikel punt: tijd. Heeft Club Brugge de tijd om nog veel op termijn te investeren? Eisen de fans geen direct resultaat? Krijgt de coach, met wie dezer dagen al een keer wordt gelachen als hij het over opbouwfase en groeiproces heeft en wiens hoofd zondag nog maar eens bij een (klein) deel van de supporters op het hakblok moest, nog het krediet om deze twee talenten verder te boetseren tot volwaardige opvolgers van pakweg PhilippeClement of Timmy Simons? Want het is in hun voetsporen dat zij zullen moeten treden. Sinds het vertrek van Simons naar PSV zoekt blauw-zwart naar een dubbelganger voor de Brabander die verdedigend stabiliteit aan Club Brugge gaf. Hij was zeker niet de eerste spelmaker, zoals Wesley Sonck op die positie er graag eentje ziet, maar dekte bij alle aanvallen van de Brugse flankverdedigers in hun rug de ruimte af. Het stelde Club onder Trond Sollied in staat om veel kansen af te dwingen en ook veel te scoren. Iets wat nadien moeilijker en moeilijker lukte. Wat volgde, voldeed niet. Jeroen Simaeys mag je bezwaarlijk afrekenen op zijn wedstrijd als middenvelder zondag. Die moet zowat de slechtste uit zijn hele carrière zijn geweest. De vorig seizoen als verdedigende middenvelder gehaalde gewezen Truienaar speelde tot dusver vooral achterin. Karel Geraerts voldeed evenmin. Nochtans opgeleid op die plaats, maar destijds door Sollied toch doorgestuurd (naar Lokeren). Kan Marc Kruska die positie invullen? Te klein voor Duitsland, maar Senna of Makelele, om maar een paar types op die positie te noemen, zijn evenmin reuzen en toch mondiale top. Odjidja is geen optie, in een zuiver controlerende rol verliest hij veel kwaliteiten. Zowel Kruska als Odjidja waren bij hun vorige ploegen invallers. Mensen met weinig speelminuten, vooral Odjidja speelde nog nooit pakweg zeventien matchen op rij. Ruwe diamanten, zoals Club er al een paar heeft lopen: JosephAkpala, zondag ruzie met de bal. BrechtCapon, die als eerste reserve voor een van de vaste spitsen de laatste weken meer en meer de neus aan het venster stak maar zo moeilijk scoort in het eerste elftal (tot dusver 1 goal in nu stilaan een competitiewedstrijd of 25). Of RonaldVargas, zondag goed gestart, maar daarna weggedeemsterd. Allemaal talenten ... in spe. En dus vroeg de coach, die zich vrijdag én zondag nog een keer schaarde achter de Clublijn ("We gaan voor jeugd"), niet om geduld bij de ongedurige fans, maar om begrip voor het gegeven dat ook deze twee aanwinsten in gelijk welk concept hoogtes en laagtes zouden kennen. En hoopte hij dat hij de tijd van oogsten zou meemaken. Want als geen ander weet JackyMathijssen dat geduld in het voetbal relatief is. Zeker met de hete adem van Genk én de stadsgenoot in de rug. En dus liet hij niet na te benadrukken hoe blij hij was dat iedereen achter de lijn stond die de Club koos. Iedereen, ook de dissidenten ... S door peter t'kint