Steeds minder verleden, steeds meer toekomst en daarin een zoektocht naar een nieuwe identiteit. Dat is het verhaal van Antwerp, de voorbije dagen niet betrokken bij de gesprekken rond de BeNeLiga, want statutair (nog) niet opgenomen in de G5. Terecht, vinden ze (vooralsnog) op de Bosuil, ze zijn nog maar net terug in 1A, dit jaar voor het derde seizoen op rij. En, zoals Laszlo Bölöni zaterdagavond nog maar eens onderstreepte: ergens komen (aan die top) is makkelijker dan ergens blijven. Dat kost nog wel een paar jaar.
...

Steeds minder verleden, steeds meer toekomst en daarin een zoektocht naar een nieuwe identiteit. Dat is het verhaal van Antwerp, de voorbije dagen niet betrokken bij de gesprekken rond de BeNeLiga, want statutair (nog) niet opgenomen in de G5. Terecht, vinden ze (vooralsnog) op de Bosuil, ze zijn nog maar net terug in 1A, dit jaar voor het derde seizoen op rij. En, zoals Laszlo Bölöni zaterdagavond nog maar eens onderstreepte: ergens komen (aan die top) is makkelijker dan ergens blijven. Dat kost nog wel een paar jaar. Het verleden van stamnummer 1, in de jaren negentig wel een G5 met zelfs een Europese finale, is van geen tel meer. Of toch, steeds minder. Ja, er zijn nog de geregeld aanwezige legends van vroeger, onder andere Svilar, Smidts en Pivaljevic tekenden tegen KV Kortrijk present, en die worden vooraf nog even omgeroepen door de speaker. Ze oogsten nog steeds applaus. Maar als een icoon uit het verleden, zoals clubdokter Jozef Boghemans vorige week, overlijdt en wordt begraven (vorige zaterdag), dan kraait daar geen bosuil naar. Geen vermelding op de website, evenmin een minuut stilte of applaus van de fans voor iemand die een decennium of drie voor de club werkte. Waar is het verleden gebleven?Dat even omroepen zou echt geen moeite hebben gekost. Maar het verleden gaat neer, samen met de tribunes. Achter het doel worden dezer dagen volop de fundamenten gelegd van een nieuwe tribune annex jeugdcomplex. Dat zal Antwerp in staat stellen om volgend seizoen, als het zich kan plaatsen, Europees te spelen in eigen huis. Langzaam wordt de Bosuil een moeilijk te nemen vesting. Vijf thuismatchen leverden 13 punten op. Dat is kampioenenritme. Dat had eigenlijk een vijftien op vijftien moeten zijn, want het schoot in eigen voet door Standard te laten terugkeren. Waar de Great Old, dat de vorige jaren alle moeite had om thuis de volle buit te halen, tegenover de co-toppers echt staat weten we eind november, met nog thuismatchen tegen Club Brugge, AA Gent en KV Mechelen. Ongetwijfeld drie keer een vol huis en veel enthousiasme. Beduidend minder loopt het in de uitwedstrijden, vorig seizoen nog het sterke punt. Antwerp stapt deze week twee keer de bus in: vandaag/woensdag naar Genk en zaterdagavond naar Moeskroen. Zeven op achttien was tot dusver het resultaat on the road. Doelsaldo: -1. Het is al (veel) beter geweest, de voorbije twee jaar. Oorzaak: de wat moeizame zoektocht naar een nieuwe identiteit. OntevredenheidHet Antwerp van de voorbije jaren was grinta, enthousiasme en veel discipline. Weinig ego. Er is nu wat meer klasse, wat meer technisch vermogen, maar ook wat meer ik in het wij-verhaal. Dat moet naar mekaar toegroeien. Ook de trainer en zijn groep. De voorbije weken pruttelde het daar wat, maar een kookpunt werd niet bereikt. Lior Refaelov leek zaterdagavond om kwart voor acht even het slachtoffer te zullen worden. Refaelov en Dieumerci Mbokani waren tot dusver verantwoordelijk voor het gros van de goals op de Bosuil, maar sinds hun strafschopdiscussie leek er wat gebroken. Patrick Goots keek heel aandachtig naar hun samenspel in Mechelen en constateerde dat Mbokani pas in de 83ste minuut een pas gaf aan Refaelov. Zaterdag zat die op de bank. De strijd aangegaan en verloren? Mmm. Niet direct. Donderdag had Kevin Mirallas een gesprek met zijn coach. Hij vond dat hij nog niet super had gespeeld, en dacht dat het in een nieuwe positie beter zou kunnen. Zwervend rond Mbokani, in een centrale rol, een beetje zoals hij bij Everton nog had gedaan, in de rug van Romelu Lukaku. De plek van... Refaelov. Een plek die ook Koji Miyoshi ambieert. Bölöni gaf Mirallas zijn kans, maar zag zenuwachtigheid aan de bal en momenten van precisie afgewisseld met momenten van balverlies. Na de match constateerde de trainer fijntjes dat we toch de co-topschutter niet mochten vergeten... Lees: vanavond in Genk wordt de bezetting ongetwijfeld opnieuw anders. Jammer voor ManuelBenson, die matig begon, maar daarna een paar flitsen van zijn talent liet zien en zijn match afsloot met een assist.