Ik heb altijd gevonden dat onze kandidatuur voor het WK 2018 de hefboom was om ons voetbal compleet te renoveren", zegt Raf Willems. "Nu meer dan ooit is het moment om eindelijk die rondetafel samen te roepen waar we al jaren over bezig zijn. Het initiatief daartoe moet van Ivan De Witte komen, maar evengoed kan het premier Herman Van Rompuy zijn. Of AlainCourtois. Ik pleit ook voor de oprichting van een onafhankelijke, gesubsidieerde denktank. Een soort kenniscentrum voor Belgische voetbalcultuur waar wordt nagedacht over de oplossingen voor morgen."
...

Ik heb altijd gevonden dat onze kandidatuur voor het WK 2018 de hefboom was om ons voetbal compleet te renoveren", zegt Raf Willems. "Nu meer dan ooit is het moment om eindelijk die rondetafel samen te roepen waar we al jaren over bezig zijn. Het initiatief daartoe moet van Ivan De Witte komen, maar evengoed kan het premier Herman Van Rompuy zijn. Of AlainCourtois. Ik pleit ook voor de oprichting van een onafhankelijke, gesubsidieerde denktank. Een soort kenniscentrum voor Belgische voetbalcultuur waar wordt nagedacht over de oplossingen voor morgen." Raf Willems analyseert de huidige crisis in vijf stappen. (1) "Het idee van 'voetbal is oorlog' moet helemaal op de schop. In De Morgen werd de uitspraak vorige week nog maar eens in de schoenen van Rinus Michels geschoven, maar dat is een historische onjuistheid. Het is een fascistisch concept uit de jaren 1930 van de Italiaanse dictator BenitoMussolini: de voetballer als soldaat. Het resultaat was heilig en de basisprincipes waren: agressie op het veld, intimiderende sfeer in de tribunes, en manipulatie van scheidsrechter en financiën. We moeten dringend kappen met dat extreem-rechtse concept dat nog altijd voortleeft in Italië, in de jaren 1980 Engeland heeft verloederd, en in golfbewegingen ook in Zuid-Amerika en Oost-Europa opkomt." (2) "Daarmee hangt samen dat we moeten kiezen voor de stilist in de plaats van voor de strijder. De homo ludens, de spelende mens. Aanvallend en entertainend. Ik las in de krant uitspraken van trainers uit het provinciale voetbal die zegden: 'We hebben knokkers nodig'. Onzin: wij hebben voetballers nodig. Weg met het knokidee, laten we spelers als MoussaDembélé opleiden. Over diens beruchte Ti Ta Tovenaardoelpunt vorig seizoen zei Marc Degryse: 'Dat zou bij ons niet kunnen, na de tweede man was hij al onderuit geschoffeld.' Moeten we daar blij om zijn? Neen, gooi die knokkers eruit en met hen de behoudsgezinde trainers à la Leekens en Mathijssen. Daar hebben we niks aan. Weg met het gevecht, leve de klasse en de techniek. De ironie van het lot is dat de krijger bij uitstek, Wasilewski, nu het slachtoffer is van de stilist Witsel." (3) "Het voornaamste probleem van ons voetbal is dat wij niet begrijpen dat er internationaal een aantal ontwikkelingen gaande zijn. Bij onze politieke leiders heb ik het gevoel dat er een aantal mee wil, maar dat gevoel heb ik niet bij onze clubs en zeker niet bij de media. De berichtgeving moet afstandelijker en gereserveerder. Hoe erg het ook is: hier is geen bus met twaalf kinderen in Spanje verongelukt, dit gaat om een beenbreuk in een voetbalwedstrijd. De kennis moet grondiger en er moet verantwoordelijkheid worden opgenomen. Ook in de voetbaljournalistiek moet er iets kantelen." (4) "België heeft de moderne tijden gemist. Daardoor is er een gevoel van verloedering ontstaan. Wij hebben nood aan de meest simpele dingen: een vakbond van coaches, van spelers, een stem voor supporters, een sociaal departement in elke club. Dan nog zal je altijd incidenten hebben, maar op lange termijn ga je wel een visie en beleid kunnen uitbouwen. Je hoort wel eens: vroeger, in de tijden van grote bestuurders als Roger Petit en Constant Vanden Stock, was het beter. Ik zeg: vandaag is er op een aantal terreinen veel méér ethiek in het voetbal dan in die tijd. Ik geloof in figuren als Herman Van Holsbeeck en Pol Jonckheere. Mijn hoop is op die nieuwe generatie van bestuurders gevestigd." (5) "Zo komen we bij de slotsom: maatschappelijk verantwoord ondernemen. Commercieel, sportief en sociaal goed bezig zijn en dan heb je een goede club. Dat gaat lijnrecht in tegen het idee van het casinokapitalisme. En dan komen we bij het Barçamodel versus het Realmodel. Wat kiezen we? Dat is de vraag. Ik kies voor het Barçamodel: de combinatie van mooi voetbal, maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen en dat allemaal commercieel goed uitbouwen. Helaas, ons voetbal zit met het probleem dat twee van de belangrijkste stemmen, die van Standard en die van Het Laatste Nieuws, net voor het pure winstmodel van Real hebben gekozen. Daardoor is er geen of toch minstens een verkeerd beleid." Raf Willems is adviseur van het Belgisch-Nederlandse WK 2018-project en van de Nederlandse Stichting Meer dan Voetbal. Hij heeft een eigen weblog rond sport & sociale projecten: www.redhetvoetbal.net. door jan hauspieWij hebben voetballers nodig.