Vorige week huldigde de businessclub van STVV Raymond Goethals voor zijn tachtigste verjaardag. Het gebeurde in de zeer enthousiaste aanwezigheid van de ploeg waarmee hij in Sint-Truiden bij het begin van zijn trainerscarrière (1969-'76) met onder andere gebruik van de buitenspelval vice-kampioen werd. Roger Nilis gaf er voor de gelegenheid zelfs zijn lied Geel en Blauw zijn de kleuren waar ik van hou nog eens ten beste. "Ik zie nog altijd dezelfde Raymond als vroeger", sprak de vader van ...

Vorige week huldigde de businessclub van STVV Raymond Goethals voor zijn tachtigste verjaardag. Het gebeurde in de zeer enthousiaste aanwezigheid van de ploeg waarmee hij in Sint-Truiden bij het begin van zijn trainerscarrière (1969-'76) met onder andere gebruik van de buitenspelval vice-kampioen werd. Roger Nilis gaf er voor de gelegenheid zelfs zijn lied Geel en Blauw zijn de kleuren waar ik van hou nog eens ten beste. "Ik zie nog altijd dezelfde Raymond als vroeger", sprak de vader van Luc. "Alleen denk ik dat hij toen nòg meer rookte. Ik zei tegen hem : Raymond, ik ben al drie jaar gestopt met roken, zulle. Waarop hij : maar dood ga je toch, ze, juist als ik." "Als trainer wist Raymond alles van de tegenstander, maar hij kon de ploeg vooral goed motiveren", aldus Roger Nilis. "Hij was de eerste om je uit de put te halen en vertrouwen te geven, loste problemen met het bestuur op en kon zo de groep naar zich toetrekken. Je kon er tegen gaan klappen, hij hield er de klucht in, er werd gelachen, gefeest... het was een band die we met de trainer hadden. Op zo'n mens kon je niet kwaad worden, hé. Voetbal is het enige dat hem interesseert en dat zal zo blijven tot hij zijn kop neerlegt, denk ik." Ook al ter ere van zijn tachtigste verjaardag stelt Canal+ morgenavond in het Constant Vanden Stockstadion een documentaire over het leven van Raymond Goethals aan de pers voor. Raymond à toujours raison duurt 75 minuten. "Een schitterende film," zegt David Steegen van Canal+, "vol archiefbeelden, ook van toen hij nog keeper was. Een groot deel is gewijd aan zijn doorbraak, toen hij België in 1970 na 16 jaar afwezigheid kon kwalificeren voor het WK. Ook zijn tijd bij Marseille komt ruim aan bod. Raymond legt er onder andere tactisch uit hoe hij in de EC1-finale AC Milan klopte. Je ziet ook hoe hij er in een aftandse Opel Ascona toekomt om er zijn eerste training te geven, en hoe hij er bij zijn terugkeer afgelopen zomer door de grootste Franse persoonlijkheden als een held wordt ontvangen. Zijn zoon komt aan bod, en ook zijn beste vriend. Mooie invalshoek, omdat je de mens leert kennen. Raymond zelf zegt : voor mij is het spelletje veel belangrijker dan geld. Hij woont ook nog altijd in de grootste eenvoud in hetzelfde appartement in Brussel. Zijn zoon vertelt ook dat hij het een beetje jammer vindt dat zijn vader niet genoeg aandacht heeft gehad voor hem omdat hij altijd met voetbal bezig was. Belangrijk is ook : Raymond praat Frans, zijn moedertaal, waardoor hij niet dat clowneske van zijn Vlaams-Brussels dialect heeft. Het is de echte Goethals, niet die van VTM en zijn column in Het Laatste Nieuws." Raymond a toujours raison gaat op 20 december in première op Canal+ en wordt de dag erna nog eens getoond als voorbeschouwing op de live-uitzending van Anderlecht-Club Brugge. door Christian Vandenabeele