Er waren rond de winterstop nogal wat doorslaggevende argumenten waarom RC Genk, ondanks de koppositie toen, de titel niet moest ambiëren. Het uitvallen van Ivan Bosnjak op Moeskroen zou catastrofaal worden, de jonge ploeg zat op zijn tandvlees (want 'slechts' acht op vijftien voor Nieuwjaar), Logan Bailly begon te blunderen en voor deze onervaren ploeg zou de druk onhoudbaar worden.
...

Er waren rond de winterstop nogal wat doorslaggevende argumenten waarom RC Genk, ondanks de koppositie toen, de titel niet moest ambiëren. Het uitvallen van Ivan Bosnjak op Moeskroen zou catastrofaal worden, de jonge ploeg zat op zijn tandvlees (want 'slechts' acht op vijftien voor Nieuwjaar), Logan Bailly begon te blunderen en voor deze onervaren ploeg zou de druk onhoudbaar worden. Ja, het waren ook mijn argumenten toen ik links en rechts gevraagd werd in mijn glazen Jupilerbol te kijken. Een mens moet als 'kenner' iets verzinnen hé. Madame Soleil moet van mij dus geen concurrentie vrezen. De voorsprong van Broos' troepen slonk wel als sneeuw voor de zon, Steffen Iversen verkoos Noorwegen boven Limburg en aanwinst Jaja Coelho oogde bij zijn eerste invalbeurten als een uitbollende dertiger. Bovendien viel achterin sterkhouder Jean-Philippe Caillet weg en werd de eerste topper (uit bij Standard) ongelukkig verloren. Ondanks dat alles is het echter stilaan duidelijk dat het wel eens het jaar van RC Genk zou kunnen worden. " Niederlagen machen stark", orakelde George Kessler ... en tegenslagen ook, maar hoe dat nu ook weer in het Duits klonk, ben ik vergeten. Dat geldt dan wel alleen maar voor heel sterke ploegen. Dat lijkt Genk meer en meer te worden, als ze het al niet zijn. In plaats van over twijfelaars beschikt de ploeg over almaar meer sterke persoonlijkheden en de teamspirit weerstaat de vergelijking met die van een vriendenploegje uit het cafévoetbal. Persoonlijk succes is uit den boze - zelfs Kevin VDB aanvaardt dat hij af en toe bankzitter is - en de voetbalvreugde druipt er zo van af. De good vibrations die door deze spelersgroep trillen, moet je angstvallig bewaken, want ze zijn de basis van het succes. Je maakt het zelden mee op het hoogste niveau. Een psycholoog is er dan ook niet nodig in en rond het Fenixstadion. Onder zulke omstandigheden bloeit iedereen weer helemaal open en gebeuren er af en toe zelfs kleine mirakels. Zo ontwaakte de verloren gewaande Faris Haroun uit de doden, wordt Pocognoli elke week sterker, blijkt dat Soetaers' motor het de hele rit uithoudt en worden schorsingen en blessures probleemloos opgevangen. Gent werd vorige week autoritair en zelfbewust een halt toegeroepen en zonder een half elftal (Bosnjak, Caillet, Chatelle, Vrancken, Vandenbergh) werd een sterk Roeselare met drie-nul naar Schiervelde gestuurd. Elf wedstrijden voor het einde van de competitie is het overduidelijk dat Genk tot de eindstreep zal meesprinten voor de bloemen, zij aan zij met Anderlecht. En als ze elkaar niet in de wielen rijden, zal derde hond Standard nog lang treuren om zijn gemiste start. Het is likkebaardend uitkijken naar drie keer Genk tegen Anderlecht in veertien dagen. *Roeselare - Zulte Waregem 20.30 Beveren - Genk 18.00 Cercle Brugge - Standard 20.00 Anderlecht - Charleroi 20.00 Gent - Lierse 20.00 St-Truiden - Moeskroen 20.00 Bergen- Lokeren 20.00 Westerlo - FC Brussels 20.00 *G. Beerschot - Club Brugge 18.00 * gratis in de classic + door wim de coninck Co-commentator van BelgacomTV