Je had zelfs beter kunnen doen als je je niet blesseerde in de kwartfinale.

Patrick Mboma : De titel van topschutter gaf me voldoening, ook al moest ik hem delen. Maar het belangrijkste is dat Kameroen zijn titel van nummer één van Afrika verlengde. De Afrika Cup 2000, de Olympische Spelen en de titel in Mali bevestigen dat wij zonder twijfel de beste ploeg van Afrika zijn.
...

Patrick Mboma : De titel van topschutter gaf me voldoening, ook al moest ik hem delen. Maar het belangrijkste is dat Kameroen zijn titel van nummer één van Afrika verlengde. De Afrika Cup 2000, de Olympische Spelen en de titel in Mali bevestigen dat wij zonder twijfel de beste ploeg van Afrika zijn. Ik wil zeker niets afdoen aan de verdiensten van Egypte en Ghana, die in hun periode hun stempel konden drukken op het Afrikaanse voetbal. Maar Kameroen is toch een andere dimensie. Vergeet niet dat Kameroen gehuldigd werd tot Afrikaans elftal van de 20ste eeuw. Geen ander land komt in de buurt van ons palmares : vier titels op de Afrikaanse landenbeker sinds 1984, de bekroning op Olympische Spelen in Sydney. Sindsdien zijn we alleen nog maar vooruitgegaan. Jongens als Pierre Wome, Geremi, Samuel Eto'o, Lauren Etame Mayer, Boukar Alioum, Rigobert Song, Raymond Kalla, Marc-Vivien Foe en Salomon Olembe speelden al in 2000 mee. En ze zullen er binnen twee jaar nog bij zijn. Kameroen zal dan nog veel beter op elkaar ingespeeld zijn. Kameroen bereikte in 1990 als eerste Afrikaanse ploeg ooit de kwartfinale. Het team met Roger Milla moest pas in de verlengingen het hoofd buigen tegen Engeland. Ons streven is om beter te doen dan die generatie met Thomas N'Kono, Jean-Claude Pagal, François Omam-Biyik en Jules Onana. Waarom zouden we het verbergen ? We denken aan een topprestatie. Er zijn drie redenen waarom Afrikaanse teams zo vaak jeugdtoernooien op hun naam schreven. Om te beginnen kunnen jongeren in Afrika, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Amerika, Europa of Oceanië, niet kiezen tussen verschillende mogelijkheden. Voetbal of niets, want de mogelijkheid om te tennissen of te golfen is er niet. En helemaal niet om op een Playstation te spelen ( lacht). Ten tweede is een Afrikaan veel sneller fysiek volwassen. Bovendien wordt er soms met leeftijden geknoeid, waardoor het niet verwonderlijk is dat op die jeugdtoernooien de Afrikanen de bovenhand halen. De Olympische Spelen is een ander verhaal. De Europese landenploegen kijken neer op het toernooi, maar de Afrikanen maken er een erezaak van om met de beste spelers te gaan. Daarom wonnen Afrikaanse landen de voorbije twee competities op dat niveau. Het is geen toeval dat Kameroen in de verlenging ten onder ging tegen Engeland en dat Nigeria in de achtste finales in 1994 werd geklopt door Italië. We leerden enorm veel bij. En iets in mij zegt dat die tegenslagen niet meer zullen voorkomen.Met het risico om door te gaan voor dromer, geloof ik toch dat Kameroen wereldkampioen kan worden. Vanuit een technisch, fysisch en tactisch oogpunt moeten we niet jaloers zijn op de andere deelnemers. Stilzwijgend heb ik zelfs het gevoel dat we beter gewapend zijn dan de meeste andere teams. Eigenlijk zou ons grootste troef wel eens in Azië zelf kunnen liggen. Het zal de eerste keer worden dat een evenement met die omvang niet in Europa of Amerika doorgaat. Daarom denk ik dat heel wat spelers depressief zullen worden aan die ongewone omgeving. Ik ben geneigd te denken dat wij daar niet zo veel last van gaan hebben. De laatste jaren leverden het bewijs dat we ons overal perfect kunnen aanpassen. Daar zal onze kans liggen. Temeer omdat we een goede groep lootten met Duitsland, Ierland en Saoedi-Arabië. Het zou een schande zijn om de lat niet hoog te leggen. Ik realiseerde de dubbel Afrika Cup-Olympische Spelen in 2000. Ik ga voor een andere dubbel dit jaar.Het merendeel van de profs eindigt zijn carrière in Japan, terwijl de J-league voor mij de springplank was. In werkelijkheid zat ik midden de jaren '90 op een dood spoor in Frankrijk. In het seizoen 1995/96 speelde ik op uitleenbasis voor Metz en ik hoopte om het jaar daarna mijn kans te krijgen bij PSG. Maar de teleurstelling was groot toen Dely Valdes en Patrice Loko steevast de voorkeur kregen van Ricardo. In de loop van het seizoen greep ik de kans die Gamba Osaka me bood met beide handen. Het was een hemelsbreed verschil. In 28 wedstrijden scoorde ik 25 keer. Door mijn prestaties wekte ik de interesse op van Cagliari. Ik maakte 22 goals in 46 wedstrijden, waarvan 3 doelpunten tegen Parma. Ik viel natuurlijk op. Het vervolg is ondertussen wel bekend. Inderdaad. Er is en zal nooit geen tweede Roger Milla komen. Hij werd dan ook terecht bekroond tot Afrikaans voetballer van de eeuw. Net als Argentinië en AC Milan, waar de nummers van Maradona en Baresi niet meer worden gebruikt, vind ik dat het nummer 9 van Kameroen niet meer mag gedragen worden. Hopelijk zorgt de Kameroense federatie daarvoor. Voor mijn makker Samuel Eto'o moet het alleszins lastig zijn om met dat nummer te spelen. door Bruno Govers,"Waarom zouden we het verbergen ? we denken aan een topprestatie op het WK."