1 AXEL WITSEL

Nadat hij het been van Marcin Wasilewski haast doormidden getrapt had, zou bij Axel Witsel toch het besef gegroeid moeten zijn dat je op een bepaalde manier niet in de tackle gaat. Gestrekt been, voet helemaal open: dat is vragen om brokken. Maar in de geladen terugwedstrijd tegen Anderlecht een jaar geleden werd Witsel alweer uitgesloten voor een gelijkaardige overtreding. En op het moment dat hem alles weer goed leek te gaan, pakte hij op tweede kerstdag opnieuw rood, weer voor hetzelfde vergrijp. Voor zijn applausje aan het publiek verontschuldigde hij zich achteraf wel, maar zelfs dan vond hij de uitsluiting nog onterecht. Witsel is zich duidelijk van geen kwaad bewust en dat is erg. Heel erg.
...

Nadat hij het been van Marcin Wasilewski haast doormidden getrapt had, zou bij Axel Witsel toch het besef gegroeid moeten zijn dat je op een bepaalde manier niet in de tackle gaat. Gestrekt been, voet helemaal open: dat is vragen om brokken. Maar in de geladen terugwedstrijd tegen Anderlecht een jaar geleden werd Witsel alweer uitgesloten voor een gelijkaardige overtreding. En op het moment dat hem alles weer goed leek te gaan, pakte hij op tweede kerstdag opnieuw rood, weer voor hetzelfde vergrijp. Voor zijn applausje aan het publiek verontschuldigde hij zich achteraf wel, maar zelfs dan vond hij de uitsluiting nog onterecht. Witsel is zich duidelijk van geen kwaad bewust en dat is erg. Heel erg. Even de trainers van Charleroi sinds 2009 oplijsten: Collins, Demol, Notaro, Craig, Notaro/Balog, Mathijssen, Balog, Csaba. Bayat wisselt van coach zoals van hemd, maar telkens zonder dat het veel oplevert. Hoe kan het ook anders, als hij naar niemand luistert, dus ook niet naar de verzuchtingen van zijn trainers ... Doelloze aankopen en daarbij schreeuwen dat zijn ploeg voor de titel kan meedoen, dat patroon herhaalt zich bijna jaarlijks. En Bayat recidiveert nog op een andere manier: door herhaaldelijk de voetbalbond op de korrel te nemen. Dat hij een binnenhuistirannetje is, onderstreepte hij ook nog eens door zijn neef Mogi Bayat te ontslaan. Er leek even een periode te zijn dat bij Jo Blondel de genialiteit het haalde op de waanzin, maar die balans is de laatste tijd weer vervaarlijk aan het wankelen gebracht. De kleine middenvelder van Club brengt soms het licht in de ploeg, maar knipt dat vaak ook zelf weer uit. Triest hoogtepunt was zijn onbestrafte doodschop tegen Villarreal. Adrie Koster mag Blondel dan al wel eens met Edgar Davids vergelijken, die overtreding op Spaanse bodem was er voor hem ook te veel aan. Blondel mocht prompt gaan brommen op de bank.Vorig seizoen miste Dirar meerdere wedstrijden omdat hij disciplinair geschorst was en zelfs een keer naar de B-kern werd verwezen. Het lopende seizoen was nog niet begonnen of het was weer van dat. De Marokkaanse dribbelkont dribbelde zichzelf voorbij buiten de lijnen van het veld. Een chronisch probleem met op tijd komen, heetgebakerd ... Eind oktober ging hij zwaar in de clinch met trainer Adrie Koster en mocht hij wéér enkele weken in de B-kern gaan mokken. Dirar zegt sindsdien dat hij zijn lesje geleerd heeft. De toekomst zal uitwijzen of hij zichzelf in de hand heeft.Van Buyten heeft altijd al een kwalijke reputatie gehad als het op missers aankomt. Elke wedstrijd wel dat ene steekje dat valt. Jammer voor een beer van een verdediger die met Bayern München de finale van de Champions League haalde. Maar drie maanden na die finale gaf Van Buyten zijn Beierse vrienden de zege cadeau in de voor de rest perfect verlopen interland België-Duitsland (0-1). Tegen Turkije herstelde hij zich nog wel even met twee goals, maar ondertussen viel hij wel uit de gratie van Bayerncoach Van Gaal. Ook voor de Duitse pers was Van Buyten opnieuw gewoon Van Blunder.In Luik, waar de zeden wat losser zijn en het bloed wat heter, wist Dieumerci Mbokani goed te gedijen. Op een enkele aanvaring met Michel Preud'homme na deed hij vooral wat hij moet doen: scoren. Maar Mbokani ziet zichzelf te veel als Dieu, letterlijk. En dus behoudt hij zich het recht voor om je-m'en-foutist te worden als iets hem niet zint. Dat was bij Anderlecht ooit het geval, dat kwam opnieuw aan de oppervlakte in het derde jaar Standard (play-off 2 interesseerde hem niet) en dat bleek voor Nieuwjaar pijnlijk duidelijk bij Monaco. Hij haalde moeiteloos het flopelftal van de Ligue 1.Als er één speler is bij wie op de hoogste toppen de diepste dalen volgen, dan is het allicht Rubenilson dos Santos da Rocha, bijgenaamd Kanu. Briljant de ene keer, lusteloos de andere. Anderlecht stuurde hem op maturiteitscursus naar Cercle en dat deed de Braziliaan geen kwaad. Toch slaagt hij er met al zijn talent en zijn kracht niet in om een basisplaats af te dwingen. Tot wat hij in staat is liet hij onder meer bewonderen in de competitiewedstrijd op Club Brugge. Maar een week later levert hij dan vaak een prestatie af die niet om aan te zien is. Pas wanneer dat patroon doorbroken wordt, kan Kanu tot een echt grote uitgroeien.Even de clubs opsommen waar Luigi Pieroni sinds 2006 zoal gespeeld heeft: Auxerre, Nantes, RC Lens, Anderlecht, Valenciennes, AA Gent en nu Standard, dat is zowat om het halfjaar een andere club. Nergens scoorde hij meer dan drie keer. Telkens weer slaagt Pieroni (of zijn manager) erin een ander bestuur te overtuigen van zijn kunnen, en niet zomaar het eerste het beste. Maar telkens weer slaagt hij er ook in om de verwachtingen niet waar te maken. Hoe lang kan hij dat nog herhalen?Een kapitein moet voor orde en leiding op zijn schip zorgen, maar op de haringschuit die Germinal Beerschot momenteel is, lijkt er amper een kapitein te zijn. Kesters speelde soloslim bij de aanstelling van Glen De Boeck en diepte daarmee de kloof die er intern al heerste tussen de verschillende kampen nog wat verder uit. Vraag op het Kiel tegenwoordig iemand wat er met de mannekens aan de hand is en er volgt gegarandeerd een vinger richting bestuurskamer. De onenigheid blijft de kop opsteken en Kesters lijkt niet de man die de steven kan wenden. Een klein verstand en grote uitspraken gaan niet goed samen, maar Vadis Odjidja liet zich er meermaals op betrappen. Toen hij door Adrie Koster uit de kern gezet werd voor de wedstrijd op AA Gent, verkondigde hij in de media dat de Clubtrainer met twee maten en gewichten werkt. Zelfs papalief kwam even met Koster praten. Het incident veroorzaakte nogal wat deining en dus verwacht je dat Vadis zijn lesje geleerd zou hebben, maar niks is minder waar: twee weken geleden vroeg hij zich in de krant nog luidop af wat Clubmonument Gert Verheyen ooit eigenlijk bewezen had. Ouch! De excuses waren een pleister op een houten been.